Amerika’da yaşanan seçim yarışı 3 Kasım 2020’de tamamlandı. Seçimlerin ardından, başkanlık yarışını “kazanan” Joe Biden’ın programını uygulamak adına, Türkiye içindeki ikinci gemiciler harekete geçmeye başladı.

Rand Corparation raporları ve Joe Biden’ın kendi açıklamaları ile Türkiye’de yaratılmak istenen yaratıcı yıkıcılığın uygulayıcıları, isim isim meydanlara çıktı.

CHP, HDP, İYİP, SP, DEVA Partisi ve Gelecek Partisi ile oluşturulan iktidar “seçeneği” Ergenekon süreçlerinin sona ermesi ile faaliyete geçmişti.

Bu yazıyla beraber, ABD seçimlerinden sonra daha da azgınlaşan Türkiye muhalifi bloğun eylemlerini gözler önüne sereceğiz.

ABD’nin Türkiye’de İktidar Olma Planları

Ergenekon davalarının çökmesi ile başlayan Vatan Savaşı sürecini tersine çevirmek için muhalefete yeni roller biçildi. Vatan Savaşı sürecinin yüklediği sorumlulukları üstlenmek zorunda olan kuvvetlerin zıttı da doğmuş oldu. Ülkemizin FETÖ ve PKK’nın üzerine gitmesi ve dostları ile işbirliği sürecinin tersine dönmesi için muhalefet partileri göreve çağrıldı.

 Demokrasi ittifakı adı altında kurulan CHP, HDP, İYİ Parti ve Saadet Partisi birlikteliğinin eylem kılavuzuna kısaca değinmek gerekirse;

– Vatan Savaş’ı değil saray savaşı veriliyor, terörle mücadele etmiyoruz, dağı taşı bombalıyoruz.

– Türkiye 15 Temmuz’ da ABD’nin piyonu FETÖ ile savaşmadı;”15 Temmuz tiyatroydu, kontrollü darbe girişimi yapıldı.”

– “Türkiye’nin Suriye bataklığında ne işi var”

açıklamaları yapıldı.

FETÖ ve PKK’yı Silivri’den kurtarmak için Adalet Yürüyüşü düzenlendi.

Rusya, Çin, Suriye gibi ittifak birikimini oluşturan ülkeler karalandı; ABD ve NATO’ya bağlılık açıklamaları yapıldı.

Türkiye’nin 2014’te başlayan Vatan Savaşı süreci işte bu eylem ve söylemler ile baltalanmaya çalışıldı. Türkiye’nin milli kuvvetlerine karşı Türkiye düşmanları ile açıktan ittifak süreci başladı.

Bu sürecin devamı olarak son günlerde yapılan cüretkâr açıklamalara şahitlik ettik.

Kılıçdaroğlu’nun Selahattin Demirtaş’a “Demirtaş Bey, iddianameleri şeref madalyası olarak takacak” sözleri, Bülent Arınç’ın “Kavala ve Demirtaş’ın yargılanma sürecinin sona ermeli” söylemleri, Ali Babacan’ın “Türkiye Ankara’dan yönetilmez” çıkışı ve en son CHP Genel Başkan Yardımcısı Ünal Çeviköz’ün “Amerika ile ilişkileri geliştirelim” açıklamaları ile devam etti. Bu açıklamalar göstermektedir ki; Artık muhalefet, Türkiye’nin muhalefet partileri değil, Türkiye’ye muhalefet partilerini temsil etmektedir.

Türkiye Karşıtı Programın Belgeli Dayanakları

Resmi olmayan sonuçlara göre başkan seçilen Joe Biden’ın programı ve uygulayacağı stratejiler henüz seçimler sonuçlanmadan dahi meydana çıkmıştı.

Biden 17 Aralık 2019 günü New York Times gazetesine yaptığı açıklamalarda belirtmişti. ABD’nin Rand Corporation adlı strateji kuruluşu da, Biden’ın önderliğinde hazırlanan Türkiye Raporu’nda program ve görevlerin ayrıntısını saptadı. “Türkiye’nin Milliyetçi Rotası” başlıklı bu rapor ile beraber siyasi hedefler programı ile buluşmuş oldu.

Raporda Türkiye’nin otoriter bir rejimle bütünleştiği ve yanlış bir milliyetçilikle buluştuğuna dikkat çekerek muhalefete düşen büyük görevler sıralandı. 2018 seçimlerinde NATO ve AB’ye bağlılık yemini edenler ile siyasi ilişkilerin geliştirilebileceği aktarıldı. Bu yeminleri edenler raporun içinde isim isim ifade edildi ve Türkiye’de bozguncu siyaset yapma görevine davet edildi.

Raporda Abdullah Gül, Bülent Arınç, Kemal Kılıçdaroğlu, Meral Akşener, Ahmet Davutoğlu gibi Türkiye siyasi partilerinin “muhalifleri” vardı. Raporda Gül ve Arınç için;

“ Abdullah Gül partiler üstü bir politika benimsemişti, Bülent Arınç da aynı dönemde Parlamentonun sesini yansıtıyordu. Bu ikili Erdoğan’ın parti içindeki etkisini dengeleyen ve ılımlaştıran bir rol oynadılar.” şeklinde gurur ibareleri yer aldı(!)¹

Biden’ın verdiği röportaj ve Rand Corparation raporu ile Türkiye’de yaratıcı yıkıcılık hazırlıkları başlamış oldu.

Joe Biden’ın “Zaferi” ile Hızlanan Harekat

Bu cesur açıklamalar seçim sonuçları ile daha da güç buldu.

3 Kasım 2020’de ABD başkanlık seçimlerini Joe Biden’ın kazandığı açıklanınca; Türkiye’ye muhalif Biden müttefikleri harekatı hızlandırdılar. ABD seçim sonuçlarından sonra demokrasi sevdalısı Biden’a tebrik mesajları ile başlatılan harekat, Demirtaş’ı kurtarma, Türkiye’yi NATO müttefiki ilan etme çağrıları ile devam etti.

Bülent Arınç, “Bugün ifade özgürlüğü sakattır. Ben ifade özgürlüğünün tamamen özgür olmasını istiyorum. Özellikle de gazeteciler için. Siyasetçinin her zaman korunmasından yanayım. Demirtaş’ı tanımak için onun yazdığı bir kitap var, onu okuyun. Bu ülkede Kürtler çok ezildi” ifadeleri ile Rand raporunda kendisi hakkındaki övgü dolu sözlerin karşılığını vermeye başladı.

Deva Partisi Genel Başkanı Ali Babacan, Demirtaş ve Kavala için “Buradan hükümete ve yargıya çağrımız; tutuksuz yargılanma esas, tutuklu yargılanmanın istisna olacağı uygulamayı görmek istiyoruz. Kaybolan itibarı, özgürlük günlerini siz insanlara iade edemezsiniz, bu kul hakkıdır. Bağımsız ve tarafsız yargı çalışmalıdır.”² şeklindeki açıklaması ile özgürlük sevdasını gözler önüne sermektedir. Benzer açıklamalar Gelecek Partisi Genel Başkanı Ahmet Davutoğlu’ndan da geldi.

Selahattin Demirtaş’ı kurtarma çabalarının yanı sıra, Türkiye’nin demokratik yolları tekrardan kazanmak için, ABD ve NATO ile işbirliğini savunan CHP Genel Başkan Yardımcısı Ünal Çeviköz’ün açıklamaları da çok dikkat çekicidir. “Türkiye’nin 2021’de Dış Politika Öncelikleri: Ana Muhalefet Partisinden Bir Bakış” panelinde konuşan Çeviköz, Türkiye’nin dış ilişkilerdeki diyaloglarının yalnızlaşmaktan başka bir şeye yaramadığını, Kürt sorununun TBMM’de çözüleceğini ve Türkiye’nin silah bırakması gerektiğini bildirdi ve bütün bunlar ile paralel olarak Türkiye’ye demokrasi ABD’den gelecek mesajı ile cüretkâr konuşmasını tamamladı.³

Türkiye’nin demokrasi ile buluşmasının bir yolu da, Türkiye’nin Ankara’dan yönetilmemesi ile mümkün olabileceğini söyleyen Babacan’ın açıklamasının bir kısmı şu şekildedir; “Kürt meselesi dediğimizde öncelikle anadilin yaşatılması, kullanılmasıyla ilgili bir ortam hazırlamak ve gerekli adımları atmak meselesi vardır. Yine bir adem-i merkeziyetçilik yani yerinden yönetim anlayışı. Yerel yönetimlerin biraz daha sorumluluğunun fazla olması lazım. Ve Türkiye için de yeni bir vatandaşlık anlayışına ihtiyacı vardır. Etnik kökenine bakmadan dinine mezhebine bakmadan inanıp inanmadığına bakmadan her bir vatandaşımızın devlet tarafından aynı samimiyetle kucaklanabilmesi vardır.”⁴

Bu açıklamalara bakarak “Joe Biden’ın Türkiye Ekibinin” hedeflediklerini sıralayalım:

• Demokrasi için Selahattin Demirtaş ve tüm siyasi tutuklarının serbest bırakılması (FETÖ ve PKK’ya özgürlük).
• Türkiye’nin silahı bırakması ve sorunların TBMM’de çözülmesi.
• Türkiye’yi sıcak paraya bağımlı kılma ve Dünya ekonomisi ile bütünleşme programının devamlılığının sağlanması.
• “Güçlendirilmiş Parlamenter Rejim” adı altında HDP/PKK ile bütünleşmek; Atatürk’ü ve Türk milletini anayasadan çıkartmak.
• Türkiye’nin Avrasya ile bütünleşmesinin önüne geçmek için Rusya, Çin, Suriye düşmanlığı yapmak ve Türkiye’yi yalnızlaştırmak.
• ABD, AB ve NATO’ya tam bağımlılık.

Türkiye’nin Zaferi ve Türkiye Muhaliflerinin Hezimeti

Türkiye’de Ergenekon yalanlarının çökmesi Türk Ordusu’nun ve yurtseverlerin özgürlükleri ile başlayan devrim süreci; Hendek savaşları, sınır ötesi operasyonları, FETÖ’nün temizlenmesi, Türkiye’nin komşularıyla işbirliği, Doğu Akdeniz’de yürüyen mücadele ve ekonomik olarak gerçekleştirdiği atılımlar ile devam etmektedir.

Devrim süreçlerinin içinde karşı devriminin ataklarının olması tarihsel bir zorunluluktur. Bugün Türkiye’nin yürüttüğü mücadelelere ABD tarafından bakanların, bu mücadelenin karşısında konumlanması olağandır. Çünkü onların demokrasisi ABD’nin demokrasisi, özgürlükleri ABD’nin özgürlükleri haline gelmiştir.

Türkiye’nin savaştıkça özgürleştiği gerçeğini anlamayanlar ya da anlamak isteyenler Türkiye’nin silah bırakmasını ister hale gelmiş; Doğu Akdeniz’de yürüyen mücadelede bizi tehdit eden İsrail ile anlaşma yapmayı savunur noktaya gelmiştir.

Türkiye’nin yürüttüğü bu mücadeleyi baltalamak için demokrasi ve özgürlük maskesi altından fitne sokulduğunu söylemiştik. Bu fitneler ile Türkiye’yi yolundan döndürmeye çalışanlara tekrardan hatırlatmış olalım. ABD’nin Türkiye’de iktidar belirleme süreçleri kapanmıştır. Kendi ülkesinde seçim yapmaktan aciz bir noktaya gelmiş olan ABD, nasıl olsun da Türkiye’de iktidar belirlesin? Onun da ötesinde, Türkiye’de ABD’nin iktidar belirleyeceği günlerin gelmesi için; Türkiye’nin Doğu Akdeniz’deki haklarını Yunanistan ve İsrail’e devretmesi, FETÖ ve PKK’nın üzerine yürümemesi, tekrardan sıcak paraya bağımlı bir hale dönmesi lazım. Peki bu mücadeleden dönmeyi Türk devletine, Türk Ordusuna, Türk milletine, Türk gençliğine kabul ettirebilecek bir güç bulunmuyor mu sorusuna cevabımızın “Hayır” olduğunu duyuyoruz.

Ülkemiz bir değişim ve dönüşüm sürecinin içerisindedir, bazı roller değişmiştir. Bu değişim ve dönüşüm sürecinde Amerika’nın taleplerini Türkiye’ye dayatanlar, ABD raporlarından aldığı övgü dolu sözlerin hakkını yerine getirmeye çalışanlar, Türkiye’nin mücadelesinin ve Türk milletinin altında ezilecektir.

Ülkemiz, devleti, ordusu ve milleti ile Türkiye’nin haklı mücadelesi için görevinin başındadır. Türkiye’nin pususundakiler de tarihin çarklarını Türkiye aleyhine çevirmek için görev başındadır. Fakat tarih, Türk milletinin haklı zaferine ulaşmasını işaret etmiştir. Geri dönüşü olmayan bu yolda Mustafa Kemal Atatürk’ün başarılarına sırtını yaslayan ve O’ndan aldığı görevle yola çıkanların zaferi göreceği kesindir.

Aylin Kum

TGB İzmir İl Sekreteri

DİPNOT:

1. https://aydinlik.com.tr/rand-corporation-raporu-4-turkiye-nin-onundeki-dort-senaryo-211374-5#2
2. https://www.aydinlik.com.tr/haber/teror-hukumlusunu-cikarma-ekibi-224040
3. https://www.aydinlik.com.tr/haber/abd-ye-biat-programi-223958
4. https://www.aydinlik.com.tr/haber/her-karar-ankara-dan-alinamaz-223959

 tgb.gen.tr

Amerika’da yaşanan seçim yarışı 3 Kasım 2020’de tamamlandı. Seçimlerin ardından, başkanlık yarışını “kazanan” Joe Biden’ın programını uygulamak adına, Türkiye içindeki ikinci gemiciler harekete geçmeye başladı.

Rand Corparation raporları ve Joe Biden’ın kendi açıklamaları ile Türkiye’de yaratılmak istenen yaratıcı yıkıcılığın uygulayıcıları, isim isim meydanlara çıktı.

CHP, HDP, İYİP, SP, DEVA Partisi ve Gelecek Partisi ile oluşturulan iktidar “seçeneği” Ergenekon süreçlerinin sona ermesi ile faaliyete geçmişti.

Bu yazıyla beraber, ABD seçimlerinden sonra daha da azgınlaşan Türkiye muhalifi bloğun eylemlerini gözler önüne sereceğiz.

ABD’nin Türkiye’de İktidar Olma Planları

Ergenekon davalarının çökmesi ile başlayan Vatan Savaşı sürecini tersine çevirmek için muhalefete yeni roller biçildi. Vatan Savaşı sürecinin yüklediği sorumlulukları üstlenmek zorunda olan kuvvetlerin zıttı da doğmuş oldu. Ülkemizin FETÖ ve PKK’nın üzerine gitmesi ve dostları ile işbirliği sürecinin tersine dönmesi için muhalefet partileri göreve çağrıldı.

 Demokrasi ittifakı adı altında kurulan CHP, HDP, İYİ Parti ve Saadet Partisi birlikteliğinin eylem kılavuzuna kısaca değinmek gerekirse;

– Vatan Savaş’ı değil saray savaşı veriliyor, terörle mücadele etmiyoruz, dağı taşı bombalıyoruz.

– Türkiye 15 Temmuz’ da ABD’nin piyonu FETÖ ile savaşmadı;”15 Temmuz tiyatroydu, kontrollü darbe girişimi yapıldı.”

– “Türkiye’nin Suriye bataklığında ne işi var”

açıklamaları yapıldı.

FETÖ ve PKK’yı Silivri’den kurtarmak için Adalet Yürüyüşü düzenlendi.

Rusya, Çin, Suriye gibi ittifak birikimini oluşturan ülkeler karalandı; ABD ve NATO’ya bağlılık açıklamaları yapıldı.

Türkiye’nin 2014’te başlayan Vatan Savaşı süreci işte bu eylem ve söylemler ile baltalanmaya çalışıldı. Türkiye’nin milli kuvvetlerine karşı Türkiye düşmanları ile açıktan ittifak süreci başladı.

Bu sürecin devamı olarak son günlerde yapılan cüretkâr açıklamalara şahitlik ettik.

Kılıçdaroğlu’nun Selahattin Demirtaş’a “Demirtaş Bey, iddianameleri şeref madalyası olarak takacak” sözleri, Bülent Arınç’ın “Kavala ve Demirtaş’ın yargılanma sürecinin sona ermeli” söylemleri, Ali Babacan’ın “Türkiye Ankara’dan yönetilmez” çıkışı ve en son CHP Genel Başkan Yardımcısı Ünal Çeviköz’ün “Amerika ile ilişkileri geliştirelim” açıklamaları ile devam etti. Bu açıklamalar göstermektedir ki; Artık muhalefet, Türkiye’nin muhalefet partileri değil, Türkiye’ye muhalefet partilerini temsil etmektedir.

Türkiye Karşıtı Programın Belgeli Dayanakları

Resmi olmayan sonuçlara göre başkan seçilen Joe Biden’ın programı ve uygulayacağı stratejiler henüz seçimler sonuçlanmadan dahi meydana çıkmıştı.

Biden 17 Aralık 2019 günü New York Times gazetesine yaptığı açıklamalarda belirtmişti. ABD’nin Rand Corporation adlı strateji kuruluşu da, Biden’ın önderliğinde hazırlanan Türkiye Raporu’nda program ve görevlerin ayrıntısını saptadı. “Türkiye’nin Milliyetçi Rotası” başlıklı bu rapor ile beraber siyasi hedefler programı ile buluşmuş oldu.

Raporda Türkiye’nin otoriter bir rejimle bütünleştiği ve yanlış bir milliyetçilikle buluştuğuna dikkat çekerek muhalefete düşen büyük görevler sıralandı. 2018 seçimlerinde NATO ve AB’ye bağlılık yemini edenler ile siyasi ilişkilerin geliştirilebileceği aktarıldı. Bu yeminleri edenler raporun içinde isim isim ifade edildi ve Türkiye’de bozguncu siyaset yapma görevine davet edildi.

Raporda Abdullah Gül, Bülent Arınç, Kemal Kılıçdaroğlu, Meral Akşener, Ahmet Davutoğlu gibi Türkiye siyasi partilerinin “muhalifleri” vardı. Raporda Gül ve Arınç için;

“ Abdullah Gül partiler üstü bir politika benimsemişti, Bülent Arınç da aynı dönemde Parlamentonun sesini yansıtıyordu. Bu ikili Erdoğan’ın parti içindeki etkisini dengeleyen ve ılımlaştıran bir rol oynadılar.” şeklinde gurur ibareleri yer aldı(!)¹

Biden’ın verdiği röportaj ve Rand Corparation raporu ile Türkiye’de yaratıcı yıkıcılık hazırlıkları başlamış oldu.

Joe Biden’ın “Zaferi” ile Hızlanan Harekat

Bu cesur açıklamalar seçim sonuçları ile daha da güç buldu.

3 Kasım 2020’de ABD başkanlık seçimlerini Joe Biden’ın kazandığı açıklanınca; Türkiye’ye muhalif Biden müttefikleri harekatı hızlandırdılar. ABD seçim sonuçlarından sonra demokrasi sevdalısı Biden’a tebrik mesajları ile başlatılan harekat, Demirtaş’ı kurtarma, Türkiye’yi NATO müttefiki ilan etme çağrıları ile devam etti.

Bülent Arınç, “Bugün ifade özgürlüğü sakattır. Ben ifade özgürlüğünün tamamen özgür olmasını istiyorum. Özellikle de gazeteciler için. Siyasetçinin her zaman korunmasından yanayım. Demirtaş’ı tanımak için onun yazdığı bir kitap var, onu okuyun. Bu ülkede Kürtler çok ezildi” ifadeleri ile Rand raporunda kendisi hakkındaki övgü dolu sözlerin karşılığını vermeye başladı.

Deva Partisi Genel Başkanı Ali Babacan, Demirtaş ve Kavala için “Buradan hükümete ve yargıya çağrımız; tutuksuz yargılanma esas, tutuklu yargılanmanın istisna olacağı uygulamayı görmek istiyoruz. Kaybolan itibarı, özgürlük günlerini siz insanlara iade edemezsiniz, bu kul hakkıdır. Bağımsız ve tarafsız yargı çalışmalıdır.”² şeklindeki açıklaması ile özgürlük sevdasını gözler önüne sermektedir. Benzer açıklamalar Gelecek Partisi Genel Başkanı Ahmet Davutoğlu’ndan da geldi.

Selahattin Demirtaş’ı kurtarma çabalarının yanı sıra, Türkiye’nin demokratik yolları tekrardan kazanmak için, ABD ve NATO ile işbirliğini savunan CHP Genel Başkan Yardımcısı Ünal Çeviköz’ün açıklamaları da çok dikkat çekicidir. “Türkiye’nin 2021’de Dış Politika Öncelikleri: Ana Muhalefet Partisinden Bir Bakış” panelinde konuşan Çeviköz, Türkiye’nin dış ilişkilerdeki diyaloglarının yalnızlaşmaktan başka bir şeye yaramadığını, Kürt sorununun TBMM’de çözüleceğini ve Türkiye’nin silah bırakması gerektiğini bildirdi ve bütün bunlar ile paralel olarak Türkiye’ye demokrasi ABD’den gelecek mesajı ile cüretkâr konuşmasını tamamladı.³

Türkiye’nin demokrasi ile buluşmasının bir yolu da, Türkiye’nin Ankara’dan yönetilmemesi ile mümkün olabileceğini söyleyen Babacan’ın açıklamasının bir kısmı şu şekildedir; “Kürt meselesi dediğimizde öncelikle anadilin yaşatılması, kullanılmasıyla ilgili bir ortam hazırlamak ve gerekli adımları atmak meselesi vardır. Yine bir adem-i merkeziyetçilik yani yerinden yönetim anlayışı. Yerel yönetimlerin biraz daha sorumluluğunun fazla olması lazım. Ve Türkiye için de yeni bir vatandaşlık anlayışına ihtiyacı vardır. Etnik kökenine bakmadan dinine mezhebine bakmadan inanıp inanmadığına bakmadan her bir vatandaşımızın devlet tarafından aynı samimiyetle kucaklanabilmesi vardır.”⁴

Bu açıklamalara bakarak “Joe Biden’ın Türkiye Ekibinin” hedeflediklerini sıralayalım:

• Demokrasi için Selahattin Demirtaş ve tüm siyasi tutuklarının serbest bırakılması (FETÖ ve PKK’ya özgürlük).
• Türkiye’nin silahı bırakması ve sorunların TBMM’de çözülmesi.
• Türkiye’yi sıcak paraya bağımlı kılma ve Dünya ekonomisi ile bütünleşme programının devamlılığının sağlanması.
• “Güçlendirilmiş Parlamenter Rejim” adı altında HDP/PKK ile bütünleşmek; Atatürk’ü ve Türk milletini anayasadan çıkartmak.
• Türkiye’nin Avrasya ile bütünleşmesinin önüne geçmek için Rusya, Çin, Suriye düşmanlığı yapmak ve Türkiye’yi yalnızlaştırmak.
• ABD, AB ve NATO’ya tam bağımlılık.

Türkiye’nin Zaferi ve Türkiye Muhaliflerinin Hezimeti

Türkiye’de Ergenekon yalanlarının çökmesi Türk Ordusu’nun ve yurtseverlerin özgürlükleri ile başlayan devrim süreci; Hendek savaşları, sınır ötesi operasyonları, FETÖ’nün temizlenmesi, Türkiye’nin komşularıyla işbirliği, Doğu Akdeniz’de yürüyen mücadele ve ekonomik olarak gerçekleştirdiği atılımlar ile devam etmektedir.

Devrim süreçlerinin içinde karşı devriminin ataklarının olması tarihsel bir zorunluluktur. Bugün Türkiye’nin yürüttüğü mücadelelere ABD tarafından bakanların, bu mücadelenin karşısında konumlanması olağandır. Çünkü onların demokrasisi ABD’nin demokrasisi, özgürlükleri ABD’nin özgürlükleri haline gelmiştir.

Türkiye’nin savaştıkça özgürleştiği gerçeğini anlamayanlar ya da anlamak isteyenler Türkiye’nin silah bırakmasını ister hale gelmiş; Doğu Akdeniz’de yürüyen mücadelede bizi tehdit eden İsrail ile anlaşma yapmayı savunur noktaya gelmiştir.

Türkiye’nin yürüttüğü bu mücadeleyi baltalamak için demokrasi ve özgürlük maskesi altından fitne sokulduğunu söylemiştik. Bu fitneler ile Türkiye’yi yolundan döndürmeye çalışanlara tekrardan hatırlatmış olalım. ABD’nin Türkiye’de iktidar belirleme süreçleri kapanmıştır. Kendi ülkesinde seçim yapmaktan aciz bir noktaya gelmiş olan ABD, nasıl olsun da Türkiye’de iktidar belirlesin? Onun da ötesinde, Türkiye’de ABD’nin iktidar belirleyeceği günlerin gelmesi için; Türkiye’nin Doğu Akdeniz’deki haklarını Yunanistan ve İsrail’e devretmesi, FETÖ ve PKK’nın üzerine yürümemesi, tekrardan sıcak paraya bağımlı bir hale dönmesi lazım. Peki bu mücadeleden dönmeyi Türk devletine, Türk Ordusuna, Türk milletine, Türk gençliğine kabul ettirebilecek bir güç bulunmuyor mu sorusuna cevabımızın “Hayır” olduğunu duyuyoruz.

Ülkemiz bir değişim ve dönüşüm sürecinin içerisindedir, bazı roller değişmiştir. Bu değişim ve dönüşüm sürecinde Amerika’nın taleplerini Türkiye’ye dayatanlar, ABD raporlarından aldığı övgü dolu sözlerin hakkını yerine getirmeye çalışanlar, Türkiye’nin mücadelesinin ve Türk milletinin altında ezilecektir.

Ülkemiz, devleti, ordusu ve milleti ile Türkiye’nin haklı mücadelesi için görevinin başındadır. Türkiye’nin pususundakiler de tarihin çarklarını Türkiye aleyhine çevirmek için görev başındadır. Fakat tarih, Türk milletinin haklı zaferine ulaşmasını işaret etmiştir. Geri dönüşü olmayan bu yolda Mustafa Kemal Atatürk’ün başarılarına sırtını yaslayan ve O’ndan aldığı görevle yola çıkanların zaferi göreceği kesindir.

Aylin Kum

TGB İzmir İl Sekreteri

DİPNOT:

1. https://aydinlik.com.tr/rand-corporation-raporu-4-turkiye-nin-onundeki-dort-senaryo-211374-5#2
2. https://www.aydinlik.com.tr/haber/teror-hukumlusunu-cikarma-ekibi-224040
3. https://www.aydinlik.com.tr/haber/abd-ye-biat-programi-223958
4. https://www.aydinlik.com.tr/haber/her-karar-ankara-dan-alinamaz-223959

 tgb.gen.tr

Hepimiz biliyoruz ki kadın sorunu, insanlığın ortaya çıkışından, günümüze kadar süregelen meselelerden biri olmuştur. Yani kadın sorunu, tarihin her anında var olmuştur. Tabi kadın sorununun, toplamda ortaklaşan noktaları olmakla beraber, tarihin yasası gereği her ülkede farklı gelişim kaydetmiştir.

20.  Yy. başlarında, İngiltere ve Türkiye’deki kadın sorununu ortaklaştırmanın pek mümkün olmadığını görüyoruz. İngiltere’de, sanayinin gelişmesiyle fabrikada işçi olan kadının, erkekle aynı saatte çalışmasından ötürü oy hakkı talep etmesi ile 20.Yy’ın Türkiye’sinde bundan daha farklı bir durumla karşılaşırız. Bu nedenle her ülkenin kendi koşulları ve yapısı gereği farklı mücadele alanları ve yöntemleri olduğunu söyleyebiliriz. 

Bu yazıyla beraber Türkiye’deki kadın sorunu, Türk kadının toplumsal rolünü ve bugün Türkiye’de kadın mücadelesi ne aşama da bunu inceleyeceğiz.

KADININ BOĞUŞTUĞU SORUNLAR

Kadının günlük yaşamında ki sorunlar, toplumun sorunlarından bağımsız değildir.

Türkiye’nin içine girdiği ekonomik sıkıntıların ortasında kadının; geçinmek, üretmek, üreten toplumun içinde var olmak gibi bir zorunluluğu vardır. Bu meseleyi biraz daha özelleştirirsek; kadının kendi hayatını idame ettirebilmesi, kendi ayaklarının üzerinde durabilmesi açısından üretim ilişkisine bir yerden dahil olma meselesi bir kadın sorunudur. Aynı zamanda Türkiye’nin içinde bulunduğu ekonomik kriz de, kadınların işten çıkarılmasının önünü açmaktadır. Bu da kadınımızı geçim sıkıntısının içine itmiştir.

Türkiye’nin birliğini hedef alan ve Doğu’dan, Batı’ya tüm Türkiye’de en öncelikli sorun olan terör, kadının da en önemli sorunlarındandır. Doğu’daki ailelerimiz, zor şartlar altında çocuklarını okutmak, meslek sahibi yapmak için mücadele vermektedir. Fakat PKK oradaki çocukları dağa kaçırıp, Türkiye’ye karşı silah tutmaya zorlanmaktadır. Aileler çocuklarının silah değil, kalem tutmasını, topluma ve kendine yararlı insanlar olmasını istemektedir. İstemekle kalmayıp, terörün kendine insan yetiştirmek için dağa kaçırdıkları çocukları için yakşalık 2 aydır büyük bir mücadelenin içindedirler.

Toplumda kadına belli roller çizilmiştir. Kadın bakımlı,güzel ve alımlı olmak zorundadır. Kadının saçının daha parlak olmasından, “ideal” vücut ölçülerine ulaşmak için yapılan diyete, daha iyi hissetmek için yapılan makyaja kadar birçok unsur vardır. Bu unsurlar reklam filmleriyle, bilboardlar ile desteklenir. O reklamlarda görülen kadınlar olmak için çabalanır. Ya da sitelerdeki takip edilen indirimler ile çok uyguna bir sürü “ihtiyaç” karşılanır. İşte bu durumlar ile sosyolojik olarak tanımlamak gerekirse kadın metalaştılmakta ve sürekli tüketmeye yönlendirilmektedir. Bu durumda kadın sadece parayı ve zamanı değil, kendisini de tüketmeye başlar.

Bugün Türkiye’de toplumsal cinsiyet eşitsizliğinden söz etmek mümkündür. Hala bazı bölgelerde erkek eve ekmek getiren, kadın ise evi çekip çevirendir. Kadın, ekonomik bağımsızlığını elinde tutamamasından kaynaklı özgüvensizlik içindedir. Bu özgüvensizlik beraberinde aile içinde ekmeği getirene daha büyük bir özgüven ve kadını ezme gücünü verir. Erkeğin gün içinde zor koşullar altında çalışması ve iş yerinde yaşadığı sıkıntıları, bunalmışlıkları kadına şiddet uygulayarak ortaya çıkartır. Sistemin tıkanmışlıkları erkeği şiddete başvurarak öfkesini dindiren, kadını ise şiddete maruz kalarak daha da çaresiz bırakan bir duruma mahkum eder.

Yani kadınlarımızın sorunlarını sıraladığımızda, terörden, ekonomiden, toplumsal baskı, şiddet ve cinayete kadar birçok meseleden söz edebiliriz.

“KADINLARI SAVUNURKEN”, İNSANLIĞA DÜŞMAN OLANLAR

Kadının birçok sorunu olduğundan söz ettik. Peki kadın bu sorunların hepsi ile nasıl mücadele edecek? Bu sorunlar arasında bir sıralama yapmak mümkün olur mu?

 Biraz önce söylediğimiz gibi her ülkede farklılık gösteren kadın meselesi, kendi ülkemizin belli başlı şehirlerinde, var olan toplamdaki kadın sorununa dair farklılıklar gösterebiliyor. Daha doğrusu var olan kadın sorunları, farklı bölgelerde farklı önceliklerle karşımıza çıkıyor. Bugün Diyarbakır’da kadın sorunu, küçük yaştaki çocuklarının dağa kaçırılmasıdır. İstanbul’daki kadının sorunu şiddet görmektir veya tüketimin metası haline gelmiş olmaktır ya da iş dünyasında karşılaşılan sorunlardır, diyebiliriz.

Her sene 8 Mart’ta veya 25 Kasım’da, İstanbul’da İstiklal caddesinde kadının gerçek gündeminden uzak, kadını sadece bedene sıkıştıran bir anlayış görürüz. Aslında en büyük yanlış budur. Kadını fikriyle ve topluma sunduğu katkı ile değil, kadını ezilmişliği ile öne çıkarır. Onlar için kadın, tecavüze uğrayandır, gözü mor dolaşan ve hep korkuyla yaşayandır. Asıl bu düşünce kadının onurunu ve dik duruşunu hedef almaktadır.

 Kadın sorununu, kıyafete karışılması zannetteme sığlığına sahip olduğu için “Benim bedenim ,sanane” diyerek çıplak yürüyenler kadının değerini zedelemektedir. Kadın sorunun çözümü çıplak eylem yapmak, pembe taksiler veya erkek düşmanlığı değildir.

Bu seneden örnek vermek gerekirse, Anarşist Kadınlar olarak kendini tanımlayan bir grubun, evlendirme dairesi önünde “Kadını değil, evlendirme dairelerini kapatın” pankartıyla “İsyan, Özgürlük” diyerek yürüdüğünü gördük. Medeni kanunun, cumhuriyet devrimlerinin Türk kadınına getirdiği, özgürlüğü görmeyen, bizi ilkel topluma, ilk insana doğru geri istikamete sürüklemeye çalışan bu zihniyet kadını hapsetmektedir.

Peki kadın mücadelesini bu eylemlere sıkıştırılanlar Türkiye’deki bütün kadınların sesi oluyor mu?

Kadının sorununu sığlaştırıp, cinsiyetçilik yapan bu grupların, Türk kadının özgürleştirmektense, kadını toplumdan koparıp esir ediyor. Kadınların sorununu, toplumsal sorunları tespit etmeden yapabilmenin mümkün olmadığını biliyoruz. O yüzden bu eylemleri yapanlar,

Doğu’da feodal ilişkilerin göbeğinde olan kadınımıza, üzerine kuma getirilen kadınımızın sesi olamazlar. Ya da fabrika da alın teri döken kadınımızın kaygılarını anlamadıkları ve onun taleplerini dile getirmediği için, emekçi kadımızın da sesi olamazlar. Türk kadının sesi ve mücadelesi olmak;

ABD piyonlarına karşı mücadelenin en önünde savaşan Songül Yakut gibi fedakar olmaktır.  Emek mücadelesinde kendini vareden, Flormar’da çalışan kadınlar gibi atak olmaktır, hakkını aramaktır.  Çocukları için günlerdir mücadele eden Diyarbakırlı anneler gibi cesur olmaktır. Eğer kadın mücadelesi görmek istiyorsanız, sokakta çıplak gezenlere değil Diyarbakırlı annelere, Flormar işçisi kadınlarımıza, Songül Yakutlara bakmanızı söyleyebiliriz. Çünkü Türk kadının karakterini, bu değerler oluşturmaktadır. Ve bu kadınlar Türkiye’nin Doğusundan Batısına her kadının sesidir.

HER KADEMEDEN MÜCADELE

 25 Kasım Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele gününde Türkiye’de yapılan işlere baktığımız zaman da yukarıda değindiğimiz meselenin somut halini görüyoruz. 25 Kasım’da Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından, Cumhurbaşkanlığı Külliyesi’nde, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın eşi Emine Erdoğan ev sahipliğinde ‘Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü Programı’ düzenlendi. Ve düzenlenen programda kadın meselesinin aslında erkek meselesi de olduğuna değinildi. Kadına yönelik şiddetin “mahrem” güzellemesiyle meşrulaştırılamayacağı ve kadını korumaya yönelik devletin aldığı tedbirlerden bahsedildi.

Aynı zamanda kadına şiddetle mücadeleye ilişkin Aile bakanlığı tarafından hazırlanacak olan Öfke Kontrol Programları ve Eğitimin müfredatını güncelleme alanı, kadının şiddet ve cinayete kurban gitmesini engellemek adına devlet eliyle alınan önlemler anlatıldı.

Kadın mücadelesinin toplumsal zeminde örgütlenmesinde, yine 25 Kasım gününe bakalım.

İzmir’de Ckd Karşıyaka’nın düzenleyici , TGB ve diğer kitle örgütleri ve birçok siyasi partinin de katılımcı olduğu bir basın açıklaması düzenlendi. Kadının sorunları ortaya koyuldu ve bugün kadın mücadesinin, Türkiye’nin verdiği bağımsızlık mücadelesinden bağımsız olmadığı söylendi.

Devletin kadın haklarını korumaya yönelik uygulamaları ve kadının mücadelesini örgütleyen bu eylemler ile kadını özgürleştirmek doğru olandır.

Kadının sorunlarına yazımızın üst bölümlerinde de değinmeye çalıştık. Tekrar sıralamak gerekirse, kadının sorunu Türkiye’nin sorunlarından bağımsız değildir. Türk kadının sorunu, terördür, ekonomik problemlerdir, şiddettir, cinayettir. Kadın mücadelesi toplumsal zeminden koptuğu anda şiddet ve cinayete sıkışıp erkek düşmanlığı yapmaya başlar. Ve asıl bunlar kadının özgürleşmesinin ve toplumun bir parçası olmasının önünde duran engellerdir. Çünkü toplumun özgürleşmediği yerde kadının özgürlüğünden söz edilemez. O nedenle kadın mücadalesi, Türkiye’yi özgürleştirme mücadelesidir. Tarihimize dönüp baktığımızda Kurtuluş Savaş’ında kadın ve erkeğin birlikte verdiği mücadele ile varlan Türkiye Cumhuriyeti, bugünde kadının ve erkeğin yan yana gelerek yaratacağı güzel günlere muhtaçtır. 

Kadınının yaşaması, eğitim seviyesinin yükselmesi, kadının daha çok üretime katılması, bilim üretmesi, ortaçağ ilişkilerinden kurtulması hepimizin isteğidir. Ama bu uzun bir yoldur. Bu yolda yürürken Türk kadının özgürleşmesi için Türkiye’yi özgürleştirmek birincil meselemizdir. Bununla beraber feodal ilişkileri yenip, kadının ve erkeğin ortak olarak maruz kaldığı bu baskıyı ortadan kaldırma görevi de önümüzde durmaktadır.

 Türkiye savaştıkça Atatürk Türkiye’si yaşayacak, Atatürk Türkiye’si yükseldikçe, kadın daha da özgürleşecektir.

Aylin Kum 

TGB İzmir İl Sekreteri

tgb.gen.tr

Hepimiz biliyoruz ki kadın sorunu, insanlığın ortaya çıkışından, günümüze kadar süregelen meselelerden biri olmuştur. Yani kadın sorunu, tarihin her anında var olmuştur. Tabi kadın sorununun, toplamda ortaklaşan noktaları olmakla beraber, tarihin yasası gereği her ülkede farklı gelişim kaydetmiştir.

20.  Yy. başlarında, İngiltere ve Türkiye’deki kadın sorununu ortaklaştırmanın pek mümkün olmadığını görüyoruz. İngiltere’de, sanayinin gelişmesiyle fabrikada işçi olan kadının, erkekle aynı saatte çalışmasından ötürü oy hakkı talep etmesi ile 20.Yy’ın Türkiye’sinde bundan daha farklı bir durumla karşılaşırız. Bu nedenle her ülkenin kendi koşulları ve yapısı gereği farklı mücadele alanları ve yöntemleri olduğunu söyleyebiliriz. 

Bu yazıyla beraber Türkiye’deki kadın sorunu, Türk kadının toplumsal rolünü ve bugün Türkiye’de kadın mücadelesi ne aşama da bunu inceleyeceğiz.

KADININ BOĞUŞTUĞU SORUNLAR

Kadının günlük yaşamında ki sorunlar, toplumun sorunlarından bağımsız değildir.

Türkiye’nin içine girdiği ekonomik sıkıntıların ortasında kadının; geçinmek, üretmek, üreten toplumun içinde var olmak gibi bir zorunluluğu vardır. Bu meseleyi biraz daha özelleştirirsek; kadının kendi hayatını idame ettirebilmesi, kendi ayaklarının üzerinde durabilmesi açısından üretim ilişkisine bir yerden dahil olma meselesi bir kadın sorunudur. Aynı zamanda Türkiye’nin içinde bulunduğu ekonomik kriz de, kadınların işten çıkarılmasının önünü açmaktadır. Bu da kadınımızı geçim sıkıntısının içine itmiştir.

Türkiye’nin birliğini hedef alan ve Doğu’dan, Batı’ya tüm Türkiye’de en öncelikli sorun olan terör, kadının da en önemli sorunlarındandır. Doğu’daki ailelerimiz, zor şartlar altında çocuklarını okutmak, meslek sahibi yapmak için mücadele vermektedir. Fakat PKK oradaki çocukları dağa kaçırıp, Türkiye’ye karşı silah tutmaya zorlanmaktadır. Aileler çocuklarının silah değil, kalem tutmasını, topluma ve kendine yararlı insanlar olmasını istemektedir. İstemekle kalmayıp, terörün kendine insan yetiştirmek için dağa kaçırdıkları çocukları için yakşalık 2 aydır büyük bir mücadelenin içindedirler.

Toplumda kadına belli roller çizilmiştir. Kadın bakımlı,güzel ve alımlı olmak zorundadır. Kadının saçının daha parlak olmasından, “ideal” vücut ölçülerine ulaşmak için yapılan diyete, daha iyi hissetmek için yapılan makyaja kadar birçok unsur vardır. Bu unsurlar reklam filmleriyle, bilboardlar ile desteklenir. O reklamlarda görülen kadınlar olmak için çabalanır. Ya da sitelerdeki takip edilen indirimler ile çok uyguna bir sürü “ihtiyaç” karşılanır. İşte bu durumlar ile sosyolojik olarak tanımlamak gerekirse kadın metalaştılmakta ve sürekli tüketmeye yönlendirilmektedir. Bu durumda kadın sadece parayı ve zamanı değil, kendisini de tüketmeye başlar.

Bugün Türkiye’de toplumsal cinsiyet eşitsizliğinden söz etmek mümkündür. Hala bazı bölgelerde erkek eve ekmek getiren, kadın ise evi çekip çevirendir. Kadın, ekonomik bağımsızlığını elinde tutamamasından kaynaklı özgüvensizlik içindedir. Bu özgüvensizlik beraberinde aile içinde ekmeği getirene daha büyük bir özgüven ve kadını ezme gücünü verir. Erkeğin gün içinde zor koşullar altında çalışması ve iş yerinde yaşadığı sıkıntıları, bunalmışlıkları kadına şiddet uygulayarak ortaya çıkartır. Sistemin tıkanmışlıkları erkeği şiddete başvurarak öfkesini dindiren, kadını ise şiddete maruz kalarak daha da çaresiz bırakan bir duruma mahkum eder.

Yani kadınlarımızın sorunlarını sıraladığımızda, terörden, ekonomiden, toplumsal baskı, şiddet ve cinayete kadar birçok meseleden söz edebiliriz.

“KADINLARI SAVUNURKEN”, İNSANLIĞA DÜŞMAN OLANLAR

Kadının birçok sorunu olduğundan söz ettik. Peki kadın bu sorunların hepsi ile nasıl mücadele edecek? Bu sorunlar arasında bir sıralama yapmak mümkün olur mu?

 Biraz önce söylediğimiz gibi her ülkede farklılık gösteren kadın meselesi, kendi ülkemizin belli başlı şehirlerinde, var olan toplamdaki kadın sorununa dair farklılıklar gösterebiliyor. Daha doğrusu var olan kadın sorunları, farklı bölgelerde farklı önceliklerle karşımıza çıkıyor. Bugün Diyarbakır’da kadın sorunu, küçük yaştaki çocuklarının dağa kaçırılmasıdır. İstanbul’daki kadının sorunu şiddet görmektir veya tüketimin metası haline gelmiş olmaktır ya da iş dünyasında karşılaşılan sorunlardır, diyebiliriz.

Her sene 8 Mart’ta veya 25 Kasım’da, İstanbul’da İstiklal caddesinde kadının gerçek gündeminden uzak, kadını sadece bedene sıkıştıran bir anlayış görürüz. Aslında en büyük yanlış budur. Kadını fikriyle ve topluma sunduğu katkı ile değil, kadını ezilmişliği ile öne çıkarır. Onlar için kadın, tecavüze uğrayandır, gözü mor dolaşan ve hep korkuyla yaşayandır. Asıl bu düşünce kadının onurunu ve dik duruşunu hedef almaktadır.

 Kadın sorununu, kıyafete karışılması zannetteme sığlığına sahip olduğu için “Benim bedenim ,sanane” diyerek çıplak yürüyenler kadının değerini zedelemektedir. Kadın sorunun çözümü çıplak eylem yapmak, pembe taksiler veya erkek düşmanlığı değildir.

Bu seneden örnek vermek gerekirse, Anarşist Kadınlar olarak kendini tanımlayan bir grubun, evlendirme dairesi önünde “Kadını değil, evlendirme dairelerini kapatın” pankartıyla “İsyan, Özgürlük” diyerek yürüdüğünü gördük. Medeni kanunun, cumhuriyet devrimlerinin Türk kadınına getirdiği, özgürlüğü görmeyen, bizi ilkel topluma, ilk insana doğru geri istikamete sürüklemeye çalışan bu zihniyet kadını hapsetmektedir.

Peki kadın mücadelesini bu eylemlere sıkıştırılanlar Türkiye’deki bütün kadınların sesi oluyor mu?

Kadının sorununu sığlaştırıp, cinsiyetçilik yapan bu grupların, Türk kadının özgürleştirmektense, kadını toplumdan koparıp esir ediyor. Kadınların sorununu, toplumsal sorunları tespit etmeden yapabilmenin mümkün olmadığını biliyoruz. O yüzden bu eylemleri yapanlar,

Doğu’da feodal ilişkilerin göbeğinde olan kadınımıza, üzerine kuma getirilen kadınımızın sesi olamazlar. Ya da fabrika da alın teri döken kadınımızın kaygılarını anlamadıkları ve onun taleplerini dile getirmediği için, emekçi kadımızın da sesi olamazlar. Türk kadının sesi ve mücadelesi olmak;

ABD piyonlarına karşı mücadelenin en önünde savaşan Songül Yakut gibi fedakar olmaktır.  Emek mücadelesinde kendini vareden, Flormar’da çalışan kadınlar gibi atak olmaktır, hakkını aramaktır.  Çocukları için günlerdir mücadele eden Diyarbakırlı anneler gibi cesur olmaktır. Eğer kadın mücadelesi görmek istiyorsanız, sokakta çıplak gezenlere değil Diyarbakırlı annelere, Flormar işçisi kadınlarımıza, Songül Yakutlara bakmanızı söyleyebiliriz. Çünkü Türk kadının karakterini, bu değerler oluşturmaktadır. Ve bu kadınlar Türkiye’nin Doğusundan Batısına her kadının sesidir.

HER KADEMEDEN MÜCADELE

 25 Kasım Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele gününde Türkiye’de yapılan işlere baktığımız zaman da yukarıda değindiğimiz meselenin somut halini görüyoruz. 25 Kasım’da Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından, Cumhurbaşkanlığı Külliyesi’nde, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın eşi Emine Erdoğan ev sahipliğinde ‘Kadına Yönelik Şiddete Karşı Uluslararası Mücadele Günü Programı’ düzenlendi. Ve düzenlenen programda kadın meselesinin aslında erkek meselesi de olduğuna değinildi. Kadına yönelik şiddetin “mahrem” güzellemesiyle meşrulaştırılamayacağı ve kadını korumaya yönelik devletin aldığı tedbirlerden bahsedildi.

Aynı zamanda kadına şiddetle mücadeleye ilişkin Aile bakanlığı tarafından hazırlanacak olan Öfke Kontrol Programları ve Eğitimin müfredatını güncelleme alanı, kadının şiddet ve cinayete kurban gitmesini engellemek adına devlet eliyle alınan önlemler anlatıldı.

Kadın mücadelesinin toplumsal zeminde örgütlenmesinde, yine 25 Kasım gününe bakalım.

İzmir’de Ckd Karşıyaka’nın düzenleyici , TGB ve diğer kitle örgütleri ve birçok siyasi partinin de katılımcı olduğu bir basın açıklaması düzenlendi. Kadının sorunları ortaya koyuldu ve bugün kadın mücadesinin, Türkiye’nin verdiği bağımsızlık mücadelesinden bağımsız olmadığı söylendi.

Devletin kadın haklarını korumaya yönelik uygulamaları ve kadının mücadelesini örgütleyen bu eylemler ile kadını özgürleştirmek doğru olandır.

Kadının sorunlarına yazımızın üst bölümlerinde de değinmeye çalıştık. Tekrar sıralamak gerekirse, kadının sorunu Türkiye’nin sorunlarından bağımsız değildir. Türk kadının sorunu, terördür, ekonomik problemlerdir, şiddettir, cinayettir. Kadın mücadelesi toplumsal zeminden koptuğu anda şiddet ve cinayete sıkışıp erkek düşmanlığı yapmaya başlar. Ve asıl bunlar kadının özgürleşmesinin ve toplumun bir parçası olmasının önünde duran engellerdir. Çünkü toplumun özgürleşmediği yerde kadının özgürlüğünden söz edilemez. O nedenle kadın mücadalesi, Türkiye’yi özgürleştirme mücadelesidir. Tarihimize dönüp baktığımızda Kurtuluş Savaş’ında kadın ve erkeğin birlikte verdiği mücadele ile varlan Türkiye Cumhuriyeti, bugünde kadının ve erkeğin yan yana gelerek yaratacağı güzel günlere muhtaçtır. 

Kadınının yaşaması, eğitim seviyesinin yükselmesi, kadının daha çok üretime katılması, bilim üretmesi, ortaçağ ilişkilerinden kurtulması hepimizin isteğidir. Ama bu uzun bir yoldur. Bu yolda yürürken Türk kadının özgürleşmesi için Türkiye’yi özgürleştirmek birincil meselemizdir. Bununla beraber feodal ilişkileri yenip, kadının ve erkeğin ortak olarak maruz kaldığı bu baskıyı ortadan kaldırma görevi de önümüzde durmaktadır.

 Türkiye savaştıkça Atatürk Türkiye’si yaşayacak, Atatürk Türkiye’si yükseldikçe, kadın daha da özgürleşecektir.

Aylin Kum 

TGB İzmir İl Sekreteri

tgb.gen.tr

Emperyalist sistem, kaynaklara el koymak ve devletleri kendi denetimine sokmak için 19. yüzyıldan itibaren bir sistem kurmaya çalışmaktadır. Yeni pazarlar yaratmak ve dünyaya hakim olabilmek için işe önce ulus devletleri ortadan kendisine bağımlı hale getirmekle başlamıştır. Ulus devletleri yıpratmak, bölmek, için; ekonomik, siyasal, askeri ve kültürel alanlarda saldırılar düzenlemektedir. Serbest piyasa ekonomisi ile üretimin önüne geçip, dışa bağımlı bir ekonomi yaratılmakta, milli kimliği ortadan kaldırmak için de Batı özentiliğini pompalamaktadır. Bütün bunlar ile bağlantılı olarak sistem bilinçli olarak gençliği hedef almaktadır.

Bir ülkenin geleceği gençliktir. Türk gençliği, tarihimizden de öğrendiğimiz üzere her daim devrimlerin tetikleyicisi hatta öncüsü olmuştur. Hürriyet Devrimi’nden, Cumhuriyet’in kuruluşuna, hatta emperyalizmle mücadelenin hat safhada olduğu 68 dönemine gençlik önderlik etmiştir. Gençlik vatanına, geleceğine, emeğe her daim sahip çıkmıştır. İşte bu yüzden emperyalizm, kurduğu hegemonya ile  gençliği milli benliğinden koparmaya, bireyselleştirmeye ve vatansızlaştırmaya çalışmaktadır. Gençlik ülkesinin gerçekliğinden koptuğu anda umutsuzluk ve karamsarlık o ülkeye hakim olur. Peki emperyalizm gençlik üzerindeki tahakkümü nasıl sağlıyor?

EMPERYALİZM GENÇLİĞİ MİLLİ BENLİĞİNDEN KOPARMA POLİTİKASI

Her dönem kendi neslini yaratır. Kemalist Devrim vatansever, cumhuriyetçi, aydınlanmacı bir Cumhuriyet  gençliği yaratmıştır. Bu genç kuşak Cumhuriyetin ilk yıllarındaki bütün gelişmelerin öncüsü ve mirasçısı olarak tarihi bir sorumluluğunda altına girmiştir. Neoliberalizm, Türkiye’de yaşanan Amerikancı 80 Darbesi ile başlayan süreçte bu kuşağı hedef almış ve yeni bir gençlik yaratmak için kolları sıvamıştır. İlk olarak da Kemalist Devrimi tasfiye programı ile işe başlamıştır.  Avrupa Birliği Türkiye Temsilcisi Karen Fogg, “Türk tarihi ile baş edemiyoruz. Türk gençliğini milli kimliğinden koparın” cümlesi ile neden gençliğin hedef alındığı ve ne yapılması gerektiğini açıklanmıştır.

Kemalist devrimi yıpratmak, gençliği değerlerinden uzaklaştırmak için ABD “uzmanları” ve Amerikancı iktidarlar ile birlikte müfredatlara müdahalelerde bulunulmuş ve  Atatürk’ün verdiği mücadelenin içi boşaltılmaya ve yüzeyselleştirilmeye çalışılmıştır. Bu müfredatlarla birlikte Batı’yı ileri kılan bir algı yaratılmış ve “Batı” benimsetilmeye çalışılmıştır. Dolayısıyla gençlik, ilk olarak izlenen eğitim politikasıyla birlikte gelen bir dönüşümün içine girmiştir. Bu dönüşüm ile gençliğe sirayet etme ve bu dönüşümün devamlılığını sağlamak için, FETÖ’nün kurduğu dershaneler, orada verilen eğitimler, açtığı özel yurtlar ile  vatanına düşmanlaşmış kadrolar yaratılmaya çalışılmıştır. İçi boşaltılan özgürlük, barış kavramları adı altında PKK’yı sempatikleştirme politikası izlenmiş ve gençlik Türkiye’nin çıkarları ile örtüşmeyen vatan toprağından kopuk siyasetlerin içine hapsedilmeye, militanlaştırılmaya çalışılmıştır.

NEOLİBERALİZMİN GENÇLİK ÜZERİNDE KURMAYA ÇALIŞTIĞI TÜKETİM KÜLTÜRÜ

Özellikle ülkemize neoliberalizmin girmesi ile birlikte artan yanlış Batı algısı bireysel kaygılarını gidermek için bir çözüm olarak gençliğin önüne konulmuştur. “En iyi okullar Batı’da”, “yaşam standartlarının en yüksek olduğu ülkeler batıda” gibi… Kısaca belirtecek olursak; ilerlemenin ve medeniyetin sembolü batı olarak gösterilmiş, özendiriciliği arttırılmıştır. Batı özendiriciliğiyle bağlantılı olarak, tüketim toplumu yaratılmış ve batı tarzı bir tüketim kültürü ortaya çıkmıştır. Çağımızın olmazsa olmazı Youtube kanallarında varolan makyaj kanalları ile bundan 6 yıl önce piyasada olmayan bir sürü makyaj ürünü, artık çantalarımızın vazgeçilmezi haline getirilmiştir. Youtuber Danla Bilic’in takipçileri, çıkarttığı markanın ürünler heyecanla bekler hale geliyor. Ya da televizyonlarda, bilboardlarda gördüğümüz reklamları düşünelim; sürekli yenisi üretilen ve eskisinin hiçbir anlamının kalmadığı telefonlar ya da teknolojik ürünlerin 12 ayda 200 lira taksili diyerek daha ucuzmuş gibi gösterilerek alınması için büyük bir algı yaratılıyor. Hem tüketim çılgınlığı hem batı özendiriciliği birleştiğinde, çalıştığı maaşın tamamını hatta daha fazlasını borçlanarak ihtiyaç dışı mallara yatıran bir sistem oluşturulmuştur.

Sistemin araçlarının yanında, bir de yine bu sistemin devamlılığından kaynaklı karşımıza çıkan bir durum da gençliğin geleceksizleşmesi. Üretime değil, tüketime dayalı olan bu sistem işsizliği, bağlantılı olarak da üretime dayalı olamayan bir eğitim modelini yaratıyor. Eğitimin sadece ezberlememiz gereken bilgilerden oluşmasına yol açıyor. Öğrenim hayatımız boyunca başarımızı sağlayan tek şey sınavlardan iyi not almak olarak karşımıza çıkıyor. İlkokuldan başlayan öğrenim serüvenimiz, statü olarak yüksek olan meslekleri düşünmekle başlıyor. Üniversiteye kadar gelirken girdiğimiz yarışlarla, sıra arkadaşımız da rakibimiz oluyor. Yarışa hazırlanırken, ailelerimiz ve öğretmenlerimiz tarafından “Derslerinden başka hiçbir şey düşünme” deniyor. Bu yarış gençliği bireyselleştiriyor; topluma kazandırabileceklerimiz, yeteneklerimiz yerini kariyer planlarına bırakıyor. Sonuç olarak emperyalist sistem; milletine ve topraklarına yabancılaşmış, topluma dair sorumlulukları ortadan kalkmış, düşünmeyen, üretmeyen bir gençlik modeli yaratmaya çalışıyor.

TÜRK GENÇLİĞİ MİLLİ DEĞERLERİNE SAHİP ÇIKIYOR

Mustafa Kemal, sistemin yaratmayı hedeflediği gençliğin tam tersi bir gençlik modeli çizmiştir. Vatanı, gençliğe emanet etmiş, gençliğin bir ülkenin geleceği olduğunu dile getirmiştir. Mustafa Kemal’in gençliğe bu kadar önem vermesi normaldir. Gençliğin önemini ve neler yapabileceğini  en başta kendisinden bilmektedir. Çünkü Mustafa Kemal henüz küçük yaşlardayken vatan meselelerini dert edinmiş ve dert etmekle kalmayıp harekete geçmiş ve bununla birlikte toplumu harekete geçirmiştir. Cumhuriyet devrimi ile öyle bir nesil yaratıldı ki Mustafa Kemal, 100 yıldır bu topraklardan silinemedi. Yazımızın başında da söylediğimiz gibi Türk Gençliği, tarihinde her daim  vatanına ve milletine sahip çıkmıştır. Türk milletinin karakteri ile tamamen bütünleşmiş ve vicdanı Türk milletinin vicdanı haline gelmiştir. Türk gençliğinin karakterini değiştirmek, vatansızlaştırmak kolay iş değildir ve başarılamamıştır.

Türk Gençliği, kendisine biçilen rollerin karşısında yer almış ve vatanseverlere kurulan kumpaslara baş kaldırmış, Silivri zindanlarını yıkmıştır. Milli bayramlar yasaklandığında, “T.C.” kaldırılmaya çalışıldığında alanlarda, en ön saflarda yer almış, Cumhuriyet’in değerlerine, kültürüne sahip çıkmıştır. Özellikle ülkemizin topyekün içine girdiği terör operasyonları, cemaat ve tarikat operasyonlarıyla beraber gençlik şaha kalkmıştır. Ülkenin bölünme tehditine karşı, Türk ordusunun verdiği mücadelenin yanında omuz omuza emperyalizme karşı birleşmiştir. İçinde bulunulan çetin süreçte ne yapmasının gerektiğinin farkındadır. Atatürk’e, bayrağa, Andımıza milli bütün değerlere sahip çıkmaktadır. Üniversiteler de liseler de, Atatürk’ün izinde Türk bayrağını göndere çekmiş, buraları vatanseverliğin kalesi haline getirmiştir.

Dediğimiz gibi, her dönem kendisine yeni bir nesil yaratır. Türk gençliği hiçbir zaman tam anlamıyla bu topraklardan, benliğinden kopmamıştır fakat yıpratılmıştır. Ama bu sadece belli aşınmalar ile kalmış, amaç gerçekleşememiştir. Çünkü içinde bulunduğumuz süreç, Türkiye’nin emperyalizmle savaştığı bir süreçtir. Bu savaş, gençliği politik olmaya, ülke meselelerini düşünmeye ve tartışmaya itiyor. Sistemin araçları olduğu gibi, bu süreci yönetmenin de araçları var. Vatan savaşının başlamasıyla ortaya çıkan İsimsizler, Söz, Börü gibi askeri dizilerle pekiştirilen duygular, gençliğin bağlılığını arttıyor. İçinde bulunulan durum gençleri Atatürk’e, Atatürk’ün programına itiyor. O nedenle gençlik Atatürk’ü daha iyi anlamaya, yorumlamaya, bunla birlikte mücadele etmeye atılıyor. Milli bütün değerlere önceki yıllara göre çok daha büyük bir kitlesellikle sahip çıkılıyor, gençlik daha da siyasileşiyor. “Atatürk gençliği görev başında” sözü bugün tam anlamıyla yaşatılıyor.

GENÇLİĞİN ÖRGÜTLÜ GÜCÜ: TGB

Gençliğin kimliğine sahip çıkmasında etkili olan sürecin yanında, gençliği birleştiren ve güç haline getiren yegane gençlik teşkilatı Tükiye Gençlik Birliği (TGB)’dir. Türkiye’nin vatansever birikimini üstlenmiş ve Atatürk Türkiyesini kurmayı kendine şiar edinmiş olan TGB 19 Mayıs 2006’dan beri Türkiye siyasetine yön vermiş ve Cumhuriyet Devrimlerini muhafaza ve müdafaa etme rolünü üstüne almıştır. Şehit anmaları, 29 Ekimler, 10 Kasımlar ile politikleşen gençliği, Türk milletinin ortak vicdanı ile buluşturmuştur. TGB, sistemin gençliğe biçtiği bireycileştirmeye karşı, beni değil bizi öne çıkarmış, vatansızlaştırmaya karşı milletin değerlerini öne koymuş,  sorumluluk sahibi, arkadaşlığa, vatanına ve milletine bağlı gençliğin öncülüğünü yapmaktadır. Vatanın bağımsızlığı, milletin bütünlüğü için bugün vatansever gençliğin ilk işi TGB’de örgütlenmektir. Vatansever bütün gençliği Atatürk’e sahip çıkmak, daha iyi bir ülke de yaşayabilmek, geleceksizliği ortadan kaldırmak, üretmek ve mutlu olabilmek için arkadaşlık dünyamıza, benin biz olduğu yere TGB’ye davet ediyoruz.

Gelin bu mücadelenin yükünü hep birlikte omuzlayalım!

Aylin Kum

TGB Genel Yönetim Kurulu Üyesi / İzmir İl Yöneticisi

tgb.gen.tr

Emperyalist sistem, kaynaklara el koymak ve devletleri kendi denetimine sokmak için 19. yüzyıldan itibaren bir sistem kurmaya çalışmaktadır. Yeni pazarlar yaratmak ve dünyaya hakim olabilmek için işe önce ulus devletleri ortadan kendisine bağımlı hale getirmekle başlamıştır. Ulus devletleri yıpratmak, bölmek, için; ekonomik, siyasal, askeri ve kültürel alanlarda saldırılar düzenlemektedir. Serbest piyasa ekonomisi ile üretimin önüne geçip, dışa bağımlı bir ekonomi yaratılmakta, milli kimliği ortadan kaldırmak için de Batı özentiliğini pompalamaktadır. Bütün bunlar ile bağlantılı olarak sistem bilinçli olarak gençliği hedef almaktadır.

Bir ülkenin geleceği gençliktir. Türk gençliği, tarihimizden de öğrendiğimiz üzere her daim devrimlerin tetikleyicisi hatta öncüsü olmuştur. Hürriyet Devrimi’nden, Cumhuriyet’in kuruluşuna, hatta emperyalizmle mücadelenin hat safhada olduğu 68 dönemine gençlik önderlik etmiştir. Gençlik vatanına, geleceğine, emeğe her daim sahip çıkmıştır. İşte bu yüzden emperyalizm, kurduğu hegemonya ile  gençliği milli benliğinden koparmaya, bireyselleştirmeye ve vatansızlaştırmaya çalışmaktadır. Gençlik ülkesinin gerçekliğinden koptuğu anda umutsuzluk ve karamsarlık o ülkeye hakim olur. Peki emperyalizm gençlik üzerindeki tahakkümü nasıl sağlıyor?

EMPERYALİZM GENÇLİĞİ MİLLİ BENLİĞİNDEN KOPARMA POLİTİKASI

Her dönem kendi neslini yaratır. Kemalist Devrim vatansever, cumhuriyetçi, aydınlanmacı bir Cumhuriyet  gençliği yaratmıştır. Bu genç kuşak Cumhuriyetin ilk yıllarındaki bütün gelişmelerin öncüsü ve mirasçısı olarak tarihi bir sorumluluğunda altına girmiştir. Neoliberalizm, Türkiye’de yaşanan Amerikancı 80 Darbesi ile başlayan süreçte bu kuşağı hedef almış ve yeni bir gençlik yaratmak için kolları sıvamıştır. İlk olarak da Kemalist Devrimi tasfiye programı ile işe başlamıştır.  Avrupa Birliği Türkiye Temsilcisi Karen Fogg, “Türk tarihi ile baş edemiyoruz. Türk gençliğini milli kimliğinden koparın” cümlesi ile neden gençliğin hedef alındığı ve ne yapılması gerektiğini açıklanmıştır.

Kemalist devrimi yıpratmak, gençliği değerlerinden uzaklaştırmak için ABD “uzmanları” ve Amerikancı iktidarlar ile birlikte müfredatlara müdahalelerde bulunulmuş ve  Atatürk’ün verdiği mücadelenin içi boşaltılmaya ve yüzeyselleştirilmeye çalışılmıştır. Bu müfredatlarla birlikte Batı’yı ileri kılan bir algı yaratılmış ve “Batı” benimsetilmeye çalışılmıştır. Dolayısıyla gençlik, ilk olarak izlenen eğitim politikasıyla birlikte gelen bir dönüşümün içine girmiştir. Bu dönüşüm ile gençliğe sirayet etme ve bu dönüşümün devamlılığını sağlamak için, FETÖ’nün kurduğu dershaneler, orada verilen eğitimler, açtığı özel yurtlar ile  vatanına düşmanlaşmış kadrolar yaratılmaya çalışılmıştır. İçi boşaltılan özgürlük, barış kavramları adı altında PKK’yı sempatikleştirme politikası izlenmiş ve gençlik Türkiye’nin çıkarları ile örtüşmeyen vatan toprağından kopuk siyasetlerin içine hapsedilmeye, militanlaştırılmaya çalışılmıştır.

NEOLİBERALİZMİN GENÇLİK ÜZERİNDE KURMAYA ÇALIŞTIĞI TÜKETİM KÜLTÜRÜ

Özellikle ülkemize neoliberalizmin girmesi ile birlikte artan yanlış Batı algısı bireysel kaygılarını gidermek için bir çözüm olarak gençliğin önüne konulmuştur. “En iyi okullar Batı’da”, “yaşam standartlarının en yüksek olduğu ülkeler batıda” gibi… Kısaca belirtecek olursak; ilerlemenin ve medeniyetin sembolü batı olarak gösterilmiş, özendiriciliği arttırılmıştır. Batı özendiriciliğiyle bağlantılı olarak, tüketim toplumu yaratılmış ve batı tarzı bir tüketim kültürü ortaya çıkmıştır. Çağımızın olmazsa olmazı Youtube kanallarında varolan makyaj kanalları ile bundan 6 yıl önce piyasada olmayan bir sürü makyaj ürünü, artık çantalarımızın vazgeçilmezi haline getirilmiştir. Youtuber Danla Bilic’in takipçileri, çıkarttığı markanın ürünler heyecanla bekler hale geliyor. Ya da televizyonlarda, bilboardlarda gördüğümüz reklamları düşünelim; sürekli yenisi üretilen ve eskisinin hiçbir anlamının kalmadığı telefonlar ya da teknolojik ürünlerin 12 ayda 200 lira taksili diyerek daha ucuzmuş gibi gösterilerek alınması için büyük bir algı yaratılıyor. Hem tüketim çılgınlığı hem batı özendiriciliği birleştiğinde, çalıştığı maaşın tamamını hatta daha fazlasını borçlanarak ihtiyaç dışı mallara yatıran bir sistem oluşturulmuştur.

Sistemin araçlarının yanında, bir de yine bu sistemin devamlılığından kaynaklı karşımıza çıkan bir durum da gençliğin geleceksizleşmesi. Üretime değil, tüketime dayalı olan bu sistem işsizliği, bağlantılı olarak da üretime dayalı olamayan bir eğitim modelini yaratıyor. Eğitimin sadece ezberlememiz gereken bilgilerden oluşmasına yol açıyor. Öğrenim hayatımız boyunca başarımızı sağlayan tek şey sınavlardan iyi not almak olarak karşımıza çıkıyor. İlkokuldan başlayan öğrenim serüvenimiz, statü olarak yüksek olan meslekleri düşünmekle başlıyor. Üniversiteye kadar gelirken girdiğimiz yarışlarla, sıra arkadaşımız da rakibimiz oluyor. Yarışa hazırlanırken, ailelerimiz ve öğretmenlerimiz tarafından “Derslerinden başka hiçbir şey düşünme” deniyor. Bu yarış gençliği bireyselleştiriyor; topluma kazandırabileceklerimiz, yeteneklerimiz yerini kariyer planlarına bırakıyor. Sonuç olarak emperyalist sistem; milletine ve topraklarına yabancılaşmış, topluma dair sorumlulukları ortadan kalkmış, düşünmeyen, üretmeyen bir gençlik modeli yaratmaya çalışıyor.

TÜRK GENÇLİĞİ MİLLİ DEĞERLERİNE SAHİP ÇIKIYOR

Mustafa Kemal, sistemin yaratmayı hedeflediği gençliğin tam tersi bir gençlik modeli çizmiştir. Vatanı, gençliğe emanet etmiş, gençliğin bir ülkenin geleceği olduğunu dile getirmiştir. Mustafa Kemal’in gençliğe bu kadar önem vermesi normaldir. Gençliğin önemini ve neler yapabileceğini  en başta kendisinden bilmektedir. Çünkü Mustafa Kemal henüz küçük yaşlardayken vatan meselelerini dert edinmiş ve dert etmekle kalmayıp harekete geçmiş ve bununla birlikte toplumu harekete geçirmiştir. Cumhuriyet devrimi ile öyle bir nesil yaratıldı ki Mustafa Kemal, 100 yıldır bu topraklardan silinemedi. Yazımızın başında da söylediğimiz gibi Türk Gençliği, tarihinde her daim  vatanına ve milletine sahip çıkmıştır. Türk milletinin karakteri ile tamamen bütünleşmiş ve vicdanı Türk milletinin vicdanı haline gelmiştir. Türk gençliğinin karakterini değiştirmek, vatansızlaştırmak kolay iş değildir ve başarılamamıştır.

Türk Gençliği, kendisine biçilen rollerin karşısında yer almış ve vatanseverlere kurulan kumpaslara baş kaldırmış, Silivri zindanlarını yıkmıştır. Milli bayramlar yasaklandığında, “T.C.” kaldırılmaya çalışıldığında alanlarda, en ön saflarda yer almış, Cumhuriyet’in değerlerine, kültürüne sahip çıkmıştır. Özellikle ülkemizin topyekün içine girdiği terör operasyonları, cemaat ve tarikat operasyonlarıyla beraber gençlik şaha kalkmıştır. Ülkenin bölünme tehditine karşı, Türk ordusunun verdiği mücadelenin yanında omuz omuza emperyalizme karşı birleşmiştir. İçinde bulunulan çetin süreçte ne yapmasının gerektiğinin farkındadır. Atatürk’e, bayrağa, Andımıza milli bütün değerlere sahip çıkmaktadır. Üniversiteler de liseler de, Atatürk’ün izinde Türk bayrağını göndere çekmiş, buraları vatanseverliğin kalesi haline getirmiştir.

Dediğimiz gibi, her dönem kendisine yeni bir nesil yaratır. Türk gençliği hiçbir zaman tam anlamıyla bu topraklardan, benliğinden kopmamıştır fakat yıpratılmıştır. Ama bu sadece belli aşınmalar ile kalmış, amaç gerçekleşememiştir. Çünkü içinde bulunduğumuz süreç, Türkiye’nin emperyalizmle savaştığı bir süreçtir. Bu savaş, gençliği politik olmaya, ülke meselelerini düşünmeye ve tartışmaya itiyor. Sistemin araçları olduğu gibi, bu süreci yönetmenin de araçları var. Vatan savaşının başlamasıyla ortaya çıkan İsimsizler, Söz, Börü gibi askeri dizilerle pekiştirilen duygular, gençliğin bağlılığını arttıyor. İçinde bulunulan durum gençleri Atatürk’e, Atatürk’ün programına itiyor. O nedenle gençlik Atatürk’ü daha iyi anlamaya, yorumlamaya, bunla birlikte mücadele etmeye atılıyor. Milli bütün değerlere önceki yıllara göre çok daha büyük bir kitlesellikle sahip çıkılıyor, gençlik daha da siyasileşiyor. “Atatürk gençliği görev başında” sözü bugün tam anlamıyla yaşatılıyor.

GENÇLİĞİN ÖRGÜTLÜ GÜCÜ: TGB

Gençliğin kimliğine sahip çıkmasında etkili olan sürecin yanında, gençliği birleştiren ve güç haline getiren yegane gençlik teşkilatı Tükiye Gençlik Birliği (TGB)’dir. Türkiye’nin vatansever birikimini üstlenmiş ve Atatürk Türkiyesini kurmayı kendine şiar edinmiş olan TGB 19 Mayıs 2006’dan beri Türkiye siyasetine yön vermiş ve Cumhuriyet Devrimlerini muhafaza ve müdafaa etme rolünü üstüne almıştır. Şehit anmaları, 29 Ekimler, 10 Kasımlar ile politikleşen gençliği, Türk milletinin ortak vicdanı ile buluşturmuştur. TGB, sistemin gençliğe biçtiği bireycileştirmeye karşı, beni değil bizi öne çıkarmış, vatansızlaştırmaya karşı milletin değerlerini öne koymuş,  sorumluluk sahibi, arkadaşlığa, vatanına ve milletine bağlı gençliğin öncülüğünü yapmaktadır. Vatanın bağımsızlığı, milletin bütünlüğü için bugün vatansever gençliğin ilk işi TGB’de örgütlenmektir. Vatansever bütün gençliği Atatürk’e sahip çıkmak, daha iyi bir ülke de yaşayabilmek, geleceksizliği ortadan kaldırmak, üretmek ve mutlu olabilmek için arkadaşlık dünyamıza, benin biz olduğu yere TGB’ye davet ediyoruz.

Gelin bu mücadelenin yükünü hep birlikte omuzlayalım!

Aylin Kum

TGB Genel Yönetim Kurulu Üyesi / İzmir İl Yöneticisi

tgb.gen.tr