Enes Somun – Türkiye Gençlik Birliği

DÜŞMANA GÜVEN VEREN “MİLLİYETÇİLİK”

Enes Somun — Mon, 28 Sep 2026 15:07:49 +0000

HANGİ ZEMİNDE YÜKSELEN MİLLİYETÇİLİK:

Milliyetçilik, Avrupa’da feodal düzenin çözülmesiyle birlikte gelişen; eşitlik, yurttaşlık ve milletin siyasi birliği düşüncelerinden beslenen bir anlayıştır. 1789 Fransız Devrimi, feodal ayrıcalıklara karşı “Özgürlük, Eşitlik, Kardeşlik” anlayışını öne çıkararak bu sürecin önemli dönüm noktalarından biri oldu. İnsanlar giderek hükümdarın tebaası olmaktan çıkarak milletin yurttaşları olarak görülmeye başlandı. Böylece milliyetçiliğin erken biçimleri, milletin birliğini ve kendi geleceğini belirleme hakkını savunan demokratik bir zeminde gelişti.

Avrupa’daki bu gelişmeler sadece o bölgeyle sınırlı kalmadı. Bu fikirler Osmanlı toplumunu da etkiledi. II. Meşrutiyet döneminde hürriyet, eşitlik, adalet ve yurttaşlık tartışmaları güçlenirken, İttihat ve Terakki’nin “Hürriyet, Adalet, Müsavat, Uhuvvet” anlayışı bunun örneklerinden biri oldu. Türk milliyetçiliği de bu tarihsel ortamda milletin birliği ve bağımsızlığı düşünceleriyle şekillendi.

Ancak milliyetçiliğin tarihsel olarak hangi ihtiyaçlardan doğduğunu ortaya koymak, onun her dönemde ve her siyasal güç tarafından aynı amaçla kullanıldığı anlamına gelmez. Tam tersine, milliyetçilik ortaya çıktığı tarihsel koşullardan koparıldığında farklı sınıfsal ve siyasal çıkarların taşıyıcısı haline gelebilir. Milletin bağımsızlığı, yurttaşların eşitliği ve ortak bir vatan etrafında birleşme fikri; bir toplumun kendi kaderini kendi eline almasının aracı da olabilir, başka güçlerin çıkarlarına hizmet eden bir siyasal araca da dönüştürülebilir.

Özellikle emperyalizm çağında bu ayrım daha da önem kazanmıştır. Çünkü emperyalizm yalnızca ekonomik ve askeri yollarla değil, toplumların kendi içindeki siyasal ve ideolojik fay hatlarını kullanarak da etkisini sürdürür. Milliyetçilik dediğimiz kavram da bundan bağımsız değildir. Bir ülkenin bağımsızlığını savunan milliyetçilik ile başka merkezlerin çıkarları doğrultusunda yönlendirilen milliyetçilik, aynı kavramları kullanabilse de aynı siyasal anlama gelmez.

Dolayısıyla mesele yalnızca “milliyetçi misin, değil misin?” sorusu değildir. Asıl mesele, milliyetçiliğin hangi zeminde yükseldiği, hangi sınıfsal ve siyasal çıkarlarla birleştiği ve nihayetinde kimin bağımsızlığını savunduğudur. İşte burada milliyetçiliğin iki farklı yönü ortaya çıkar: Bir yanda milletin bağımsızlığını, bütünlüğünü ve kendi geleceğini tayin hakkını savunan milliyetçilik; diğer yanda milli duyguları emperyalist merkezlerin hesaplarına eklemleyen anlayış.

CIA MİLLİYETÇİLİĞİ

Ulusların bağımsızlık için verdiği mücadele, emperyalizmin aygıtı haline getirilmek istenerek vatandaşları gerçek amaçlarından uzaklaştırma hedefi içerisinde yer almıştır. Yani bir tarafta vatan müdafaası veren milliyetçilik, diğer tarafta emperyalist milliyetçilik vardır. Yusuf Akçura da milliyetçilik kavramını bu iki temelde ele almıştır. Bir tarafta vatan için demokratik milliyetçilik yer alırken bir tarafta da ipleri dışarıda olan emperyalist milliyetçilik vardır. Yani milliyetçi söylemlerinin hangi amaca hizmet ettiği bu noktada belirleyicidir. Çünkü emperyalizm, bir ülkenin bağımsızlık isteğini doğrudan karşısına alabileceği gibi, o ülkenin kendi içindeki milli duyguları da yönlendirmeye çalışabilir. Milli kavramların içi boşaltılarak, bağımsızlık hedefinden koparılarak başka merkezlerin çıkarlarıyla birleştirilebilir.

Türkiye’nin yakın siyasi tarihinde Enver Altaylı üzerinden ortaya çıkan ilişkiler bu açıdan incelenmeye değerdir. Altaylı’nın 1970’lerde MHP Genel Başkanlığı hedefinden söz ettiği ve Fethullah Gülen’e bu konuyla alakalı mektupları bulunmaktadır. Aynı zamanda Altaylı’nın 2017 yılında İYİ Parti’nin kuruluş hazırlıkları döneminde Ümit Özdağ ile görüştüğü ve “Sokağa dökülün!” şeklinde talimat verdiği bilinmektedir.

Asıl mesele, milliyetçi söylemlerde bulunan kişilerin ya da grupların hangi ilişkiler ağı içerisinde şekillendiği ve bu kişilerin Türkiye’nin bağımsızlığı açısından nereye oturduğudur. Çünkü bir siyasi kişinin ve grubun kendisini milliyetçi olarak tanımlaması, onun emperyalizme karşı olduğu anlamına gelmez. Milliyetçi söylem ile bağımsızlıkçı siyaset aynı şey değildir. Aradaki farkı belirleyen, Türkiye’nin çıkarları söz konusu olduğunda alınan tavırdır.

Altaylı örneğinde tartışmayı önemli hale getiren noktalardan biri de Fethullah Gülen yapılanmasıyla ve ABD gizli servisleri ile kurduğu ilişkiler ve bu ilişkilere ilişkin ortaya çıkan belgelerdir. Aynı zamanda Altaylı’nın Abdullah Gül’e gönderilen mektupta, Fethullah Gülen hareketinin dershaneleri ve faaliyetleri konusunda taleplerin yer aldığı aktarılmaktadır.

Kendisini toplumumuza milliyetçi ve vatansever olarak gösteren İYİ Parti’nin ve Zafer Parti’sinin milliyetçiliği kimlerin milliyetçiliğidir. Milliyetçiliği gerçekliklerden koparıp sahte düşmanlar yaratarak hayal aleminde bir milliyetçilik üretmektir. Peki bu neye hizmet etmektedir? Türkiye’deki milli güçlerin bölünmesi, birbirine düşürülmesi, bağımsızlık mücadelesinin etkisizleştirilmesi ve asıl düşmanın nerede olduğunu görememe sorunu yaratmaktadır.

Bugün Türkiye’de milliyetçilik adına yapılan tartışmaların da bu açıdan ele alınması gerekir. Kimin daha fazla milliyetçilik söylemler kullandığı değil, kimin Türkiye’nin bağımsızlığını savunduğu sorulmalıdır. Çünkü emperyalizm karşısında bağımsızlığını koruyamayan bir milletin yalnızca milli söylemlere sahip olması yeterli değildir. Vatan sevgisi, vatanın kararlarını emperyalist merkezlerden verilmesine karşı olmayı gerektirir. Bu nedenle gerçek milliyetçilik ile emperyalist milliyetçilik arasındaki temel ayrım şudur: Biri Türkiye’nin kendi gücüne dayanmasını ister, diğeri Türkiye’yi başka güçlerin hesaplarında kullanılabilecek bir konuma sürükler.

TÜRK MİLLİYETÇİLİĞİ

Milliyetçilik, aynı bayrağın altında yaşayan milletin bağımsız ve özgür bir şekilde kendi geleceğini belirlemesidir. Üreten Türkiye’den yana olmak, milli ekonomiyi güçlendirmek, dış müdahalelere karşı çıkmak ve milletin kendi kaynaklarına, emeğine ve iradesine sahip çıkmasını savunmaktır.

Atatürk’ün milliyetçiliği de böyle bir tarihsel zeminde ortaya çıkmıştır. Türk Devrimi’nin milliyetçilik anlayışı, emperyalizme karşı kazanılmış bir bağımsızlık savaşının içerisinden doğmuştur. Türk milleti, Kurtuluş Savaşı’nda yalnızca topraklarını değil, kendi geleceğini belirleme hakkını da savunmuştur. Bu nedenle Türk milliyetçiliğinin temelinde başka devletlerin himayesi değil, tam bağımsız Türkiye fikri vardır.

Bugün milliyetçilik adına ortaya çıkan her siyasi söylemi bu tarihsel ölçüyle değerlendirmek gerekir. Bir siyasi hareketin bayrağı ne kadar taşıdığına, milli kavramları ne kadar sık kullandığına değil; Türkiye’nin bağımsızlığı karşısındaki tutumuna bakılmalıdır. Çünkü milliyetçilik, yalnızca söylenen sözlerde değil, alınan siyasi tutumlarda kendisini gösterir.

Türkiye’nin bağımsızlığı söz konusu olduğunda dış güçlerin müdahalesine sessiz kalan, Türkiye’nin ekonomik ve siyasi bağımsızlığını başka merkezlerin desteğine bağlayan bir anlayışın milliyetçilikle bağı yoktur.

Bugün yapılması gereken, milliyetçiliği emperyalizmin kullanım alanı olmaktan çıkarmaktır. Bunun yolu, milli kavramları kimin daha yüksek sesle söylediğine bakmak değil, o kavramların arkasındaki siyasi çizgiyi incelemektir. Çünkü milliyetçilik, bağımsızlıkla birleştiğinde vatan savunmasıdır. Üretimle, emekle ve halkın iradesiyle birleştiğinde milletin geleceğini kurma mücadelesidir. Bağımsızlıktan koparıldığında ise milli kavramların içi boşaltılarak emperyalizmin kullanabileceği bir araca dönüşmektedir.

Gerçek milliyetçilik, Türkiye’nin geleceğini başka devletlerin hesaplarına göre değil, Türk milletinin iradesine göre kurmayı savunmaktır. Bunun yolu da bağımsız, üreten ve kendi ayakları üzerinde duran bir Türkiye hedefinden geçmektedi

GÖÇMEN MESELESİ

Enes Somun — Wed, 17 Jul 2024 11:44:00 +0000

Amerika Birleşik Devletleri’nin Yeni Dünya Düzeni manifestosu ile başlattığı ‘‘Küreselleşelim!’’ çağrısıyla dünyaya iki seçenek dayatmıştır. Bu dayatma: Ya Amerika’dan yana ya da onun karşısında olmak. Bu dayatma sonucunda mazlum milletlerin ve bölgemiz ülkelerinin sefilce yaşaması istendi ya da işgal edilmek suretiyle tehditlerle bölünmesinin yolu açıldı. Bu tehditlerden 2011 yılının Nisan ayında Suriye’de nasibini aldı. ABD planlarını kabul etmeyen Beşar Esad bir anda insan haklarını ihlalcisi ve diktatör ilan edildi. Böylelikle dünya kamuoyunda bu kara propagandayla Suriye’nin ABD tarafından bölünmesinin zemini oluşturuldu. Suriye’de terör örgütleri ABD tarafından palazlandırıldı. Böylelikle Suriye’de ABD müdahalesiyle bir savaş başladı. Bu savaş bölge ülkeleri ilgilendiren önemli bir konu haline geldi. Suriye’nin komşuları bu savaş ile bazı sorunlar yaşamış ve hâlâ günümüzde bu sorunlar devam etmiştir. Türkiye’de bu iç karışıklıktan nasibini almış ve yıllardır devam eden bir göç meselesine ev sahipliği yapmıştır.

Bölgede ABD Çıkarı:

Suriye’de yaşanan bu olay ile tüm dünya devletleri gözünü bu coğrafyaya çevirmiştir. Tabi bunlardan biri de Amerika Birleşik Devletleri’dir. Bu coğrafyada çıkarı olan ABD, savaş esnasında müdahale etmekten geri durmamıştır. Bölgedeki petrol yataklarını kontrol etme, bölgede üstünlük sağlama ve bölgeye üst kurma gibi emelleri ile Suriye topraklarına yerleşmiştir. Yerleşmeleri beraber Suriye’nin belirli bölgelerini kontrol altına alarak buradaki petrol yataklarını kendi şirketleri üzerinden ABD’ye kaçırmıştır.

Bölgede daha sonra terör faaliyetleri başlamış ve bölge halkına zarara uğratılmıştır. Bu terör gruplarını bölgeye yerleştiren ABD tarafından fonlanarak kendi özerk yapılarını kurmaları sağlanmıştır. Bu sayede Irak, Suriye ve Türkiye bölünerek İkinci İsrail planı devreye sokulmuştur. ABD; Türkiye’nin güneydoğusu, Suriye’nin kuzeyi, İran’ın batısı ve Irak’ın kuzeyinin devletlerinden koparılmasıyla oluşturacağı sözde Kürt devletini Batı Asya’yı ve yükselen Avrasya uygarlığını parçalamak ve istikrarsızlaştırmak için kurmak istemektedir. Bu sayede tek kutuplu dünya düzenini sürdürerek, düşüş içinde olan ekonomisini ve askeriyesini toparlamayı amaçlamıştır.

Türkiye’ye Etkisi:

Göçmen meselesi diğer bölge devletleri etkilediği gibi Türkiye’yi de birçok alanda etkilemiştir. ABD’nin Suriye’ye girmesiyle birlikte sığınmacı sorunu patlak vermiştir. Bugün sığınmacıların ülkemizde olmasının sebebi bölgemizdeki ABD namluları, topu, tankıdır. Bu da Türkiye’de bir göç yoğunluğuna sebep olmuştur. 2011’den itibaren başlayan göç dalgası Türkiye’nin her noktasına dağılmış göçmenlere ev sahipliği yapmıştır.

Nüfus, ekonomi, şehir yoğunluğu açısından etkilerini gören Türkiye’de halk içerisinde huzursuzluk yaratmıştır. Hükumetin yanlış göç politikası ile göçmenler üzerinden Avrupa devletlerinden fon alması ne kadar yanlış bir rotada olduğunu göstermektedir. Bir insan canı üzerinden ekonomik çıkar devşirmek Türk milletinin yıllardan beri süre gelen mazluma bakış açısına zarar vermektedir.

Suriye’nin bölünmüş olması bölgede farklı grupların oluşmasına sebep olmuştur. Bu gruplar ABD emperyalizminden destek alarak Suriye topraklarında terörize ettirilmiş ve bölge halkını katletmiştir. Ayrıca Türk sınırlarına da saldırı yaparak Mehmetçiğimize saldırmıştır.

2016 senesinde Fırat Kalkanı, 2018’de Zeytin Dalı, 2019’de Barış Pınarı harekatları ile Mehmetçiğimiz ABD destekli terör koridorunu yıkmış ve emperyalizmin emellerine geçit vermemiştir. Türkiye 70 kilometrelik koridor ile terörü Suriye’nin iç kısımlarına itmiş ve geçici bir çözüm bulmuştur. Geçici çözüm diyoruz çünkü hâlâ bölgede ABD’nin binlerce tır silah verdiği terör örgütleri yer almakta ve Türkiye’yi tehdit etmektedir.

Tabii bu olayların neticesinde salt bir sığınmacı sorunu ile karşı karşıya kalmadık. Aynı zaman da bu sığınmacı sorunu üzerinden Türkiye’ye de bir yabancı düşmanlığı körüklemek ve iç kargaşa yaratmak adına ABD’nin eline koz geçmiştir. Bu kozu da Türkiye’de yükselen milliyetçilik dalgasını kendi zeminine çekerek gerçekleştirmiştir. Ve bu sayede milliyetçilik salt bir Suriye düşmanlığına indirgenmiştir. Bu milliyetçiliğin içinde Türkiye’nin jeopolitik konumu ve akılcı tutumu yoktur. Varsa yoksa Türkiye-Suriye ilişkilerini bozmak ve kargaşa çıkarmak vardır. ABD’de Türkiye’de bunu Zafer Partisi gibi programı sadece Suriye düşmanlığı olan partiler aracılığıyla yürütmüştür. Bu iç kargaşalığın amacı: Suriye’nin kuzeyinde verdiğimiz terörle mücadelenin engellenmesi ve bölgede Suriye-İran-Rusya-Çin gibi Asya’daki stratejik ilişkileri hedef almaktır.

Irkçılık Provokasyonu:

Geçtiğimiz günlerde önce Kayseri’de yaşanan taciz olayı ve daha sonra Suriye’nin kuzeyinde Türk bayrağına karşı yapılan provokasyon ile Türkiye gündemi çalkalanmıştı. Bu gündem ile Türkiye’de “Ülkemde Mülteci İstemiyorum” başlıkları ile yazılar yayınlandı. Sosyal medyanın her yerinde bu gündemi görmeye başladık. Türkiye’de sokak olayları gerçekleşti ve ülkemizde bulunan Suriyelilere karşı saldırganlık hat safhaya çıktı. Evler, arabalar yakıldı mekanlar taşlandı. Bu olayda aynı zamanda kendi polisimiz de yaralandı. Suriye’nin kuzeyinde ise Türk bayraklarını karşı saldırı başladı, araçlar taşlandı ve Suriye’de bulunan Türk unsurlarına provokasyon girişimleri oldu.

Yukarıda saydığımız olaylar iki komşu arasında gerçekleşti. Peki bu olaylar ne zaman gerçekleşmeye başladı? Bu olaylardan önce Türkiye hükümeti ve Suriye hükümetinin karşılıklı olarak normalleşme sürecine girmek istediğini bildirdikten iki gün sonra yaşandı. Normalleşme süreci ile beraber iki ülke askeri, ekonomik ve siyasi işbirliği yapmak ve bölgedeki terör oluşumlarına karşı birlikte hareket etmek için bu süreci beraber yöneteceklerini kabul etmişti. Bu da demek oluyor ki bölgede teröre karşı iki devlet de savaş verecek ve kendi sınırlarını korumuş olacaklar. Yani Amerikan emperyalizminin desteği ile hazırlanmak istenen Kürdistan projesine ağır bir darbe anlamına gelmektedir.

Sosyal medyadan ırkçılık en üst düzeye çıkmıştı. Özellikle Twitter(X) platformunda bu mesele ile alakalı yüzlerce paylaşım yapıldığına şahit olduk. Bu yayılan paylaşımlar birçok farklı hesaptan yayıldığını tespit ediyoruz. Bu hesapların da birçoğunun bot hesap olduğunu biliyoruz. Sosyal medya üzerinden halkı kışkırtmaya çağıranlar tabi ki de Türk milletinin çıkarlarını düşünenler değil. Bölgede Türkiye-Suriye çatışması Türkiye’ye de Suriye’ye de barış ve refah getiremeyeceğini biliyoruz. Ama buradaki herhangi bir çatışma Amerikan emperyalizminin çıkarlarına yarayacaktır. Türkiye Suriye ittifakı olmadan terörün bitmeyeceği aşikâr.

Çözüm Ne?

Türk milliyetçiliği geçmişten günümüze aklı ve bilimi kendine rehber edinmiştir. Türk milliyetçiliği Türkiye’nin bağımsızlığını ve bütünlüğünü koruyacak stratejiyi savunmaktır. Türkiye’de yaşayan göçmenleri ne mancınıkla ne de başka bir şeyle gönderebilirsiniz. Suriye ile ilgili bu adımı atmadıktan sonra Türkiye için bir çözüm yoktur. Emperyalizmin emellerini komşu devletlerle yıkadıktan sonra çözüm yoktur. Gerici ve yobaz terör örgütlerini bitirmeden hiçbir sorunu çözemezsiniz. Esad ile ittifak yapmadan çözüm üretemezsiniz. Eğer bu planlar uygulanır ve Suriye’nin bağımsızlığı için mücadele edilirse ülkemizde yaşayan Suriye halkını vatanlarına onurlu bir şekilde gönderebilirsiniz.

Suriye Devlet başkanı Başar Esad ile görüşmek bölgedeki terör sorununu çözmek için en önemli adımdır. Geçtiğimiz günlerde normalleşme süreci bu çözüm için yapılması gereken ilk iştir. Türk Silahlı kuvvetleri kuzeyden Suriye devleti güneyden yapacağı harekatlar Amerika’nın bölgedeki kuvvetini kıracaktır.

Çözüm saldırganlık değil, çözüm düşmanlık değil. Çözüm ırkçılık ve Arap düşmanlığı da değil çözüm komşularla iyi ilişkiler. Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün 1937 yılında İran, Irak ve Afganistan ile imzalamış olduğu Sadabat Paktı bu amaca hizmet etmektedir. Bu nedenle Atatürk’ten bizlere kalan milliyetçilik ne Arap düşmanlığı ne de mazlum milletlere duyulan nefrettir. Aksine bölgemizdeki ve mazlum ülkelerle işbirliği yaparak emperyalistleri bölgeden defetmektir. Atatürk gibi düşmanı iyi tespit edelim: Düşman Araplar ya da mazlumlar değil, düşman ülkemizde Kürdistan kurmak isteyen ABD emperyalizminin kendisidir.

Bölgede ABD Çıkarı:

Türkiye’ye Etkisi:

Irkçılık Provokasyonu:

Çözüm Ne?