Suriye’de tarihi gelişmeler ardı ardına yaşanıyor. Suriye Cumhurbaşkanı Ahmed Şara’nın komutası altındaki Suriye Ordusu, PKK/YPG’nin Halep’te 10 Mart ve 1 Nisan mutabakatlarını çiğneyen kışkırtmalarının ardından “tek hükümet, tek devlet, tek ordu” sloganıyla askeri operasyona başladı ve Fırat’ın doğusuna geçti.

Suriye Ordusu’nun Fırat’ın doğusuna geçişinin ardından Tabka, Deyrezor, Rakka gibi merkezler, Suriye’nin en önemli petrol sahaları ve su kaynakları art arda Suriye Devleti’nin eline geçiyor. PKK/YPG tam bir bozgun halinde kaçıyor ve SDG yapısı içindeki Arap aşiretleri isyan ederek Suriye Ordusu’nun tarafına geçiyor.

PKK/YPG, 10 Mart Mutabakatı’na uymayıp ABD ve İsrail desteğine güvenerek, piyonluğunun vazgeçilmezliğine dayanarak, Kandil’in sabotajcı çizgisine girmenin bedelini ödüyor. Şimdi 18 Ocak tarihinde hazırlanan PKK/ YPG’nin özerklik iddialarını tarihe gömecek yeni bir mutabakat için Suriye Devleti kararlı ve saat başı yeni gelişmeler yaşanıyor.

Biz konuya başka bir pencereden bakmaya çalışacağız; PKK’nın silah bırakması ve bütünleşme süreci başladığından bu yana iç cephede sürekli kuşku yaratan, çarpıtma yapan, kışkırtıcılık peşinde koşan “milliyetçi” maskeli unsurlar Suriye’de PKK’nın darmadağın edilmesinin ardından ciddi bir boşluğa düştüler. Bu unsurlar kimlerdi, hangi kaynaktan besleniyorlardı ve sürecin esas hedeflerini gölgelemek için neler yaptılar?

GLADYO ARTIKLARI VE KANDIRDIKLARI

Bu “kışkırtıcılar” esas iki gruptan oluşuyor:

1) NATO Gladyosu’nun ideolojik gözlüğüyle dünyaya ve Türkiye’ye bakan, Batıcı, Gladyo milliyetçileri (İYİ Parti, Zafer Partisi vb.).

2) Gladyo artıklarının etkilediği, milliyetçi, vatansever hassasiyetlere sahip ama algı operasyonunun kurbanı olan kesimler.

Gladyo/NATO milliyetçileri süreç başladığından bu yana bugün sahadaki sonuçlar alınabilsin diye canlarını feda eden Mehmetçiğimizi, milli hassasiyetlerimizi, şehit ailelerini ucuz hesapları için kullanmaktan çekinmediler. Bunun bir açılım, bölünme, Türk kimliğinin yok edilmesi süreci olduğu tekerlemesini söyleyip durdular.

Sürecin Abdullah Öcalan’ın ağzından 27 Şubat 2025 tarihinde “terör örgütünün bütün unsurlarıyla birlikte feshi ve silah bırakması, silah bırakanların devlet ve toplumla bütünleşmesi” hedefiyle ve “ayrı devlet, özerklik, federasyon, kültüralist çözümlerin iflas ettiği” tespitiyle başladığını anlatmaya çalıştık, anlamadılar.

Süreci provoke etmek isteyenin, PKK unsurlarının silah bırakmamaları için bastıranın terör örgütü içindeki bazı kanatlar ve onların sahibi olan ABD/İsrail olduğunu ve süreci baltalamanın bunların amacına hizmet ettiğini açıkladık, kulak asmadılar.

Bu sürecin başarılı olması ve PKK’nın tüm unsurlarıyla feshinin ve Kürt’le Türk’ün ayrılıkçılığı ve bölücülüğü toprağa gömerek Türk Milleti’nde bütünleşmesinin, Türk Devrimi’nin 200 yıllık milletleşme hedefine ilerlemek anlamına geldiğini söyledik, “Apo TC’ye kendine devlet kurduruyor!” edebiyatı yaptılar. (1)

Şehitlerimizin bu sürecin hedeflediği sonuçlar için canlarını feda ettiğini ve gazilerimizin PKK terör örgütü ve ayrılıkçılık silinsin diye mücadele ettiğini söyledik, onlar şehitlerimizin aziz hatırasını maske olarak kullandılar.

Bu sürecin PKK’yı kuran Abdullah Öcalan’ın tek taraflı beyanıyla ve çağrısıyla başladığının, ortada bir pazarlık, müzakere vs. olmadığının, PKK’nın Türk Ordusu tarafından yenilmesinin sonuçlarını yaşadığımızın altını çizdik; her türlü algı operasyonuyla tersini göstermeye çalıştılar.

Öcalan’ın silah bırakma çağrısının uygulanmadığı takdirde “demir yumruk” seçeneğinin hazır olduğunu ve bütünleşmeye kastedenlere karşı Türk Ordusu’nun ve dostlarının hazır olduğunu vurguladık; onlar Türkiye’nin ve komşularının gücünü küçümsediler.

Tüm bunları süreci anlayamadıkları için değil kaderlerini ABD ve NATO’ya bağladıkları, ABD’nin Türkiye’deki hükümet senaryolarında görev üstlendikleri ve İsrail’in istediği kışkırtıcı, ırkçı, komşularımıza düşman sözde milliyetçiliğe hapsoldukları için yaptılar.

‘YPG’YE DEVLET KURDURACAKLAR’ DEYİP DURANLARIN BOZGUNU

Temelsiz iddialarına dayandırdıkları yer de hep aynıydı: “PKK’yı tasfiye edip Suriye’nin kuzeyinde YPG’ye devlet kurduracaklar, plan bu!”

Suriye’nin kuzeyindeki YPG yapısı sürecin en önemli düğümlerinden biriydi. Hem Türk Devleti’nin hem Suriye Devleti’nin yetkililerinin Suriye’nin kuzeyiyle ilgili hiçbir özerklik, federasyon seçeneğinin uygulanmayacağı ve merkezi devletten bağımsız bir yapıya izin verilmeyeceği yönünde onlarca açıklaması ve kararını ortaya dökseniz de nafile. ABD’yi kadir-i mutlak gibi görenlerin zihninde olay netti: “PKK’yı tasfiye eder gibi gözüküp YPG’ye devlet kurduracaklar işte.”

Bu tehdidi görüp sürecin başarısı için siyasetler üretmek yerine bu söyleme saplanıp süreci karalamayı seçtiler.

2014’den beri süregelen, FETÖ kumpaslarını dağıtan, Silivri duvarlarını yıkan, Türk Ordusu’nu özgürleştiren, esas bölücü açılım süreçlerini bitiren, Türk Milleti kavramını Anayasa’dan çıkarmak isteyen girişimleri bozguna uğratan, Suriye’nin kuzeyinde ABD-İsrail koridorunu Mehmetçiğin silahıyla kılıç gibi kesen Vatan Savaşı süreci, onlar için önemli değildi. Ezberleri ve dar çıkarları vardı sadece…

Zaten o mücadelelerin de içinde yoklardı. Hatta Gladyo milliyetçilerinin şefi durumundaki Ümit Özdağ, o dönem Fetullahçı Emre Uslularla sarmaş dolaştı ve kendi dergisinde FETÖ’cülere yazdırıyordu. (2)

ABD ister ve olurdu onların dünyasında. Ne bölge ne dünya gerçeğini anlayabildiler.

“Siz PKK feshediliyor sanın, bakın YPG devlet kuruyor!” derken bir baktılar ki Suriye Ordusu, Türkiye’nin desteğiyle ABD’nin yıllarca “yasaklı bölge” ilan ettiği Fırat’ın doğusuna girmiş, YPG mevzilerini tarumar etmiş, ilerliyor.

Şimdi hayallerinizdeki bölücü açılım nasıl devam edecek, bir fikriniz var mı? “Süreci baltalayacağız!” deyip durduğunuz şeyin, aslında YPG/PKK’nın altındaki sahte “Kürtlerin temsilcisi” halısını çektiğini anladınız mı? Bu süreçten esas rahatsız olanın ABD ve İsrail olduğunu ve onları piyonsuz bırakmak hedefiyle başladığını kavradınız mı? Anlasanız da fark etmez çünkü gönüllü değil görevlisiniz.

‘ARAP DÜŞMANLIĞI’ TERTİBİNİN İFLASI

İsrail istihbarat örgütü Mossad’la birçok kez görüştüğünü gururla söyleyen Ümit Özdağ (3) ve Zafer Partisi’nin başını çektiği en önemli kampanyalardan biri de “Suriyeli düşmanlığı” kampanyasıydı. Suriye’de savaşın başladığı 2011’den bu yana Türkiye’ye kapasitesinin çok üstünde Suriyeli mülteci göçü yaşandığı ve bunun doğurduğu sorunlar ortadaydı ve bunun tek çözümü Suriye’nin Türkiye-Suriye işbirliğiyle terörden temizlenmesi ve bu binlerce insanın vatanlarına dönüşüydü.

Ama Özdağ yaşadığımız deprem koşullarında bile Suriyeliler ve Türkler arasında kışkırtma yapmayı, Suriyelilere karşı provokasyonları tetiklemeyi, havayı germeyi ve Türk-Suriyeli çatışmasını canlı tutmayı seçti. Türkiye sokaklarını Türk-Suriyeli çatışmasıyla ateşe vermek de ABD derin devletinin “Gölge CIA” diye bilinen kurumu RAND Corporation’ın raporlarında Türkiye için gündeme getirilen iç savaş senaryolarına işaret eden önemli bir tertipti. (4)

Hatta bu düşmanlık zamanla Arap düşmanlığına dönüştürüldü ve Türkiye Cumhuriyeti’nin komşuları içinde ciddi bir Arap devleti ağırlığı varken Türkiye’de ABD-İsrail-İngiltere-NATO’ya söyleyecek bir sözü olmayan, “Arap düşmanlığına” kilitlenmiş bir sahte milliyetçilik inşa edilmeye başlandı.

Peki, şimdi ne olmaktadır? O düşmanlaştırılan Arapların devleti Suriye Arap Cumhuriyeti Ordusu, Türkiye’ye dönük en ciddi tehditlerden biri olan PKK/YPG devletçiğini dağıtıyor, Suriye’de toprak bütünlüğünü sağlıyor. Bu olayın daha İstiklal Savaşı’mızın başlarında Suriyelilerin Fransızlara karşı kurtuluş savaşını kendi savaşı olarak gören hatta hem Türkiye hem Suriye bağımsız olduktan sonra iki ülke arasında konfederasyon kurulabileceğini birçok kez işaret eden ve bunun için somut adımlar atan Mustafa Kemal Atatürk’ün ufku doğrultusunda geliştiğini görüyoruz.

Bu sözde “milliyetçiliğin”, ne Atatürk’ün emperyalizme karşı ortak mücadele siyasetinden ne de bugünün gerçeklerinden haberi var. Şimdi onların payına utanç, Türkiye ve Suriye’nin payına ise zafer düşüyor.

İYİ PARTİ’NİN TÜRKİYE-RUSYA-ÇİN-İRAN DÜŞMANLIĞI

Türkiye ve doğal müttefiklerine düşmanlık Özdağ ile sınırlı değil. Gladyo sicili kabarık Müsavat Dervişoğlu’nun liderliğindeki İYİ Parti’nin Genel İdare Kurulu Üyesi, Milliyetçi Kongre Derneği’nin kurucusu ve NATO’nun gençlik örgütlenmesi YATA’nın Türkiye kolunun eski başkanı Bahadırhan Dinçarslan, bu NATO’cu milliyetçiliğin genç önderlerinden biri olarak öne çıkartılıyor. Bakın İran’daki olaylar esnasında Dinçarslan ne diyor:

“Kendine Türk Milliyetçisi diyen bir grup insan çıkıyor ortaya, Kırım konusunda Rusya’nın çıkarlarını savunuyor, Doğu Türkistan konusunda Çin’in çıkarlarını savunuyor, İran konusunda molla rejiminin çıkarlarını savunuyor. Böyle Türkçülük mü olur ya?” (5)

Şimdi Dinçarslan’ın kurduğu cepheleşmede İran’da “molla rejiminin” karşısında ayaklanma çıkarıp, sokakları yakıp yıkanların tarafında olmalıyız. Ona göre Türkçülük böyle yapılıyor. Peki sokakta kim vardı? Mossad koordinatörlüğünde PJAK unsurları. İran’da sabotaj ve şiddet eylemlerinin birçoğunun PKK’nın İran kolu PJAK tarafından yapıldığı biliniyor. Hatta Türkiye’nin paylaştığı istihbaratla Suriye ve Irak’tan İran’a geçen PJAK unsurlarının İran Devletince tespit edilip etkisiz hale getirildiği de biliniyor. Yani burada açık bir Türkiye-İran işbirliği var.

Cepheler şöyle kurulmuş: Bir tarafta Türkiye, İran ve Suriye. Bir tarafta da bizim NATO kafa milliyetçiler, PJAK’lı dostları, ABD-İsrail ve YPG. Türk Milliyetçilerini böyle bir akıl tutulmasına, böyle bir celladına aşık Stockholm Sendromu’na sokmaya çalışıyorlar. Türkiye’de yıllardır savunduğumuz ve bugün hükümet ortakları düzeyinde gündeme getirilen ABD ve NATO’nun sınır tanımaz zorbalığına ve haydutluğuna karşı Türkiye-Rusya-Çin-İran ittifakı seçeneğine karşı onların bu herzeleri ortaya sürmesi elbette boşuna değil.

ANLAYAMADIKLARI ŞEY

Bu NATO milliyetçilerinin sınıfta kaldığı nokta aslında işin esasından başlıyor: Hala ABD’nin muktedir olduğu, küreselleşmeyi dünyaya dayatabildiği, en NATO’cu ve Atlantikçi olanın iktidara yerleştirildiği dönemlerde yaşadığımızı sanıyorlar. Kafalarını NATO’ya kaptırmışlar ve Türkiye’yi böyle okuyorlar. Fakat dünya tam tersine ABD’nin gücünün dengelendiği çok kutuplu dünyaya ve bağımsız milli devletler çağına gidiyor. ABD bile stratejisini bu yeni duruma göre güncelliyor, bknz; ABD’nin 2025 Ulusal Güvenlik Strateji Belgesi.

Aslında YPG/PKK’nın yaşadıkları onlara önemli bir ders. PKK zannetti ki arkama ABD ve İsrail’i alıp, bir elimle İran’da şehirleri Mossad’la kol kola yakar yıkarım, bir elimle de Suriye’nin kuzeyinde terör devleti kurarım ve bunun bir bedeli olmaz. Ama sonunda Türkiye ve Suriye’nin bütünlük iradesine çarpıp darmaduman oldular, İran’da da onları sahaya sürenler yüz üstü bıraktı. Çünkü ABD ve İsrail’in gücü, tüm haydutluklarına ve ciddi tehditlerine rağmen bölge devletlerini parçalamaya ve bir İkinci İsrail kurmaya yetmeyecek.

Dünyayı Washington’dan ve Brüksel’den anlamaya çalışan NATO milliyetçileri, NATO’nun kendi içinde dağılmaya gittiğini de elbette göremiyor. Şimdi Grönland cephesinde ABD dişlerini bilerken, “NATO müttefiki” olduğu Avrupa kara kara canavarı nasıl durduracağını düşünüyor. Sizin hikmetinden sual olunmaz NATO’nuzun Fransa Cumhurbaşkanı’na göre “beyin ölümü” gerçekleşti bile. (6)

ABD’nin eşine az rastlanır bir haydutlukla Venezuela Devlet Başkanı Nicolas Maduro’yu kaçırdıktan sonra Venezuela’da yönetimi değiştirmeye gücünün yetmemesi de ABD’nin burnunun dibinde yaşanan çarpıcı bir gelişme.

Tabii sadece ABD ve NATO değil, onlara bel bağlayarak iktidar hayalleri kuranlar da kaybetti ve kaybetmeye devam edecek. Suriye’den size çıkacak en önemli ders budur. 200 yıldır emperyalist sistemle çarpışan Türk Milliyetçiliği ise ülkemizde ve bölgemizde yeni zaferlere giderken kılavuzumuz ve programımız olmaya devam edecek ve sizin Atlantikçi hezeyanlarınız onun kudretine gölge düşüremeyecek.

KAYNAKÇA:

(1) Erdem Atay-Eray Çelebi, T.C Bize Devlet Kursun- İmralı Tutanaklarıyla İhanetin Kodları, Pankuş Yayınları.ı

(2) https://21yyte.org/21-yuzyil-dergisi/21-yuzyil-dergisinin-mayis-sayisi-cikti/6977

(3) https://www.aydinlik.com.tr/haber/ozdag-ve-ogan-siyasi-destekleri-ve-tartismalariyla-gundemde-ikisi-de-abd-planinda-piyon-390842

(4) https://www.aydinlik.com.tr /haber/rand-corporation-raporu-4-turkiyenin-onundeki-dort-senaryo-211374

(5) https://youtu.be/hb54bglIwmI?si =z0yKnXIxMUGsiYEb

(6) https://www.bbc.com/turkce/haberler-dunya-50342428

Suriye’de tarihi gelişmeler ardı ardına yaşanıyor. Suriye Cumhurbaşkanı Ahmed Şara’nın komutası altındaki Suriye Ordusu, PKK/YPG’nin Halep’te 10 Mart ve 1 Nisan mutabakatlarını çiğneyen kışkırtmalarının ardından “tek hükümet, tek devlet, tek ordu” sloganıyla askeri operasyona başladı ve Fırat’ın doğusuna geçti.

Suriye Ordusu’nun Fırat’ın doğusuna geçişinin ardından Tabka, Deyrezor, Rakka gibi merkezler, Suriye’nin en önemli petrol sahaları ve su kaynakları art arda Suriye Devleti’nin eline geçiyor. PKK/YPG tam bir bozgun halinde kaçıyor ve SDG yapısı içindeki Arap aşiretleri isyan ederek Suriye Ordusu’nun tarafına geçiyor.

PKK/YPG, 10 Mart Mutabakatı’na uymayıp ABD ve İsrail desteğine güvenerek, piyonluğunun vazgeçilmezliğine dayanarak, Kandil’in sabotajcı çizgisine girmenin bedelini ödüyor. Şimdi 18 Ocak tarihinde hazırlanan PKK/ YPG’nin özerklik iddialarını tarihe gömecek yeni bir mutabakat için Suriye Devleti kararlı ve saat başı yeni gelişmeler yaşanıyor.

Biz konuya başka bir pencereden bakmaya çalışacağız; PKK’nın silah bırakması ve bütünleşme süreci başladığından bu yana iç cephede sürekli kuşku yaratan, çarpıtma yapan, kışkırtıcılık peşinde koşan “milliyetçi” maskeli unsurlar Suriye’de PKK’nın darmadağın edilmesinin ardından ciddi bir boşluğa düştüler. Bu unsurlar kimlerdi, hangi kaynaktan besleniyorlardı ve sürecin esas hedeflerini gölgelemek için neler yaptılar?

GLADYO ARTIKLARI VE KANDIRDIKLARI

Bu “kışkırtıcılar” esas iki gruptan oluşuyor:

1) NATO Gladyosu’nun ideolojik gözlüğüyle dünyaya ve Türkiye’ye bakan, Batıcı, Gladyo milliyetçileri (İYİ Parti, Zafer Partisi vb.).

2) Gladyo artıklarının etkilediği, milliyetçi, vatansever hassasiyetlere sahip ama algı operasyonunun kurbanı olan kesimler.

Gladyo/NATO milliyetçileri süreç başladığından bu yana bugün sahadaki sonuçlar alınabilsin diye canlarını feda eden Mehmetçiğimizi, milli hassasiyetlerimizi, şehit ailelerini ucuz hesapları için kullanmaktan çekinmediler. Bunun bir açılım, bölünme, Türk kimliğinin yok edilmesi süreci olduğu tekerlemesini söyleyip durdular.

Sürecin Abdullah Öcalan’ın ağzından 27 Şubat 2025 tarihinde “terör örgütünün bütün unsurlarıyla birlikte feshi ve silah bırakması, silah bırakanların devlet ve toplumla bütünleşmesi” hedefiyle ve “ayrı devlet, özerklik, federasyon, kültüralist çözümlerin iflas ettiği” tespitiyle başladığını anlatmaya çalıştık, anlamadılar.

Süreci provoke etmek isteyenin, PKK unsurlarının silah bırakmamaları için bastıranın terör örgütü içindeki bazı kanatlar ve onların sahibi olan ABD/İsrail olduğunu ve süreci baltalamanın bunların amacına hizmet ettiğini açıkladık, kulak asmadılar.

Bu sürecin başarılı olması ve PKK’nın tüm unsurlarıyla feshinin ve Kürt’le Türk’ün ayrılıkçılığı ve bölücülüğü toprağa gömerek Türk Milleti’nde bütünleşmesinin, Türk Devrimi’nin 200 yıllık milletleşme hedefine ilerlemek anlamına geldiğini söyledik, “Apo TC’ye kendine devlet kurduruyor!” edebiyatı yaptılar. (1)

Şehitlerimizin bu sürecin hedeflediği sonuçlar için canlarını feda ettiğini ve gazilerimizin PKK terör örgütü ve ayrılıkçılık silinsin diye mücadele ettiğini söyledik, onlar şehitlerimizin aziz hatırasını maske olarak kullandılar.

Bu sürecin PKK’yı kuran Abdullah Öcalan’ın tek taraflı beyanıyla ve çağrısıyla başladığının, ortada bir pazarlık, müzakere vs. olmadığının, PKK’nın Türk Ordusu tarafından yenilmesinin sonuçlarını yaşadığımızın altını çizdik; her türlü algı operasyonuyla tersini göstermeye çalıştılar.

Öcalan’ın silah bırakma çağrısının uygulanmadığı takdirde “demir yumruk” seçeneğinin hazır olduğunu ve bütünleşmeye kastedenlere karşı Türk Ordusu’nun ve dostlarının hazır olduğunu vurguladık; onlar Türkiye’nin ve komşularının gücünü küçümsediler.

Tüm bunları süreci anlayamadıkları için değil kaderlerini ABD ve NATO’ya bağladıkları, ABD’nin Türkiye’deki hükümet senaryolarında görev üstlendikleri ve İsrail’in istediği kışkırtıcı, ırkçı, komşularımıza düşman sözde milliyetçiliğe hapsoldukları için yaptılar.

‘YPG’YE DEVLET KURDURACAKLAR’ DEYİP DURANLARIN BOZGUNU

Temelsiz iddialarına dayandırdıkları yer de hep aynıydı: “PKK’yı tasfiye edip Suriye’nin kuzeyinde YPG’ye devlet kurduracaklar, plan bu!”

Suriye’nin kuzeyindeki YPG yapısı sürecin en önemli düğümlerinden biriydi. Hem Türk Devleti’nin hem Suriye Devleti’nin yetkililerinin Suriye’nin kuzeyiyle ilgili hiçbir özerklik, federasyon seçeneğinin uygulanmayacağı ve merkezi devletten bağımsız bir yapıya izin verilmeyeceği yönünde onlarca açıklaması ve kararını ortaya dökseniz de nafile. ABD’yi kadir-i mutlak gibi görenlerin zihninde olay netti: “PKK’yı tasfiye eder gibi gözüküp YPG’ye devlet kurduracaklar işte.”

Bu tehdidi görüp sürecin başarısı için siyasetler üretmek yerine bu söyleme saplanıp süreci karalamayı seçtiler.

2014’den beri süregelen, FETÖ kumpaslarını dağıtan, Silivri duvarlarını yıkan, Türk Ordusu’nu özgürleştiren, esas bölücü açılım süreçlerini bitiren, Türk Milleti kavramını Anayasa’dan çıkarmak isteyen girişimleri bozguna uğratan, Suriye’nin kuzeyinde ABD-İsrail koridorunu Mehmetçiğin silahıyla kılıç gibi kesen Vatan Savaşı süreci, onlar için önemli değildi. Ezberleri ve dar çıkarları vardı sadece…

Zaten o mücadelelerin de içinde yoklardı. Hatta Gladyo milliyetçilerinin şefi durumundaki Ümit Özdağ, o dönem Fetullahçı Emre Uslularla sarmaş dolaştı ve kendi dergisinde FETÖ’cülere yazdırıyordu. (2)

ABD ister ve olurdu onların dünyasında. Ne bölge ne dünya gerçeğini anlayabildiler.

“Siz PKK feshediliyor sanın, bakın YPG devlet kuruyor!” derken bir baktılar ki Suriye Ordusu, Türkiye’nin desteğiyle ABD’nin yıllarca “yasaklı bölge” ilan ettiği Fırat’ın doğusuna girmiş, YPG mevzilerini tarumar etmiş, ilerliyor.

Şimdi hayallerinizdeki bölücü açılım nasıl devam edecek, bir fikriniz var mı? “Süreci baltalayacağız!” deyip durduğunuz şeyin, aslında YPG/PKK’nın altındaki sahte “Kürtlerin temsilcisi” halısını çektiğini anladınız mı? Bu süreçten esas rahatsız olanın ABD ve İsrail olduğunu ve onları piyonsuz bırakmak hedefiyle başladığını kavradınız mı? Anlasanız da fark etmez çünkü gönüllü değil görevlisiniz.

‘ARAP DÜŞMANLIĞI’ TERTİBİNİN İFLASI

İsrail istihbarat örgütü Mossad’la birçok kez görüştüğünü gururla söyleyen Ümit Özdağ (3) ve Zafer Partisi’nin başını çektiği en önemli kampanyalardan biri de “Suriyeli düşmanlığı” kampanyasıydı. Suriye’de savaşın başladığı 2011’den bu yana Türkiye’ye kapasitesinin çok üstünde Suriyeli mülteci göçü yaşandığı ve bunun doğurduğu sorunlar ortadaydı ve bunun tek çözümü Suriye’nin Türkiye-Suriye işbirliğiyle terörden temizlenmesi ve bu binlerce insanın vatanlarına dönüşüydü.

Ama Özdağ yaşadığımız deprem koşullarında bile Suriyeliler ve Türkler arasında kışkırtma yapmayı, Suriyelilere karşı provokasyonları tetiklemeyi, havayı germeyi ve Türk-Suriyeli çatışmasını canlı tutmayı seçti. Türkiye sokaklarını Türk-Suriyeli çatışmasıyla ateşe vermek de ABD derin devletinin “Gölge CIA” diye bilinen kurumu RAND Corporation’ın raporlarında Türkiye için gündeme getirilen iç savaş senaryolarına işaret eden önemli bir tertipti. (4)

Hatta bu düşmanlık zamanla Arap düşmanlığına dönüştürüldü ve Türkiye Cumhuriyeti’nin komşuları içinde ciddi bir Arap devleti ağırlığı varken Türkiye’de ABD-İsrail-İngiltere-NATO’ya söyleyecek bir sözü olmayan, “Arap düşmanlığına” kilitlenmiş bir sahte milliyetçilik inşa edilmeye başlandı.

Peki, şimdi ne olmaktadır? O düşmanlaştırılan Arapların devleti Suriye Arap Cumhuriyeti Ordusu, Türkiye’ye dönük en ciddi tehditlerden biri olan PKK/YPG devletçiğini dağıtıyor, Suriye’de toprak bütünlüğünü sağlıyor. Bu olayın daha İstiklal Savaşı’mızın başlarında Suriyelilerin Fransızlara karşı kurtuluş savaşını kendi savaşı olarak gören hatta hem Türkiye hem Suriye bağımsız olduktan sonra iki ülke arasında konfederasyon kurulabileceğini birçok kez işaret eden ve bunun için somut adımlar atan Mustafa Kemal Atatürk’ün ufku doğrultusunda geliştiğini görüyoruz.

Bu sözde “milliyetçiliğin”, ne Atatürk’ün emperyalizme karşı ortak mücadele siyasetinden ne de bugünün gerçeklerinden haberi var. Şimdi onların payına utanç, Türkiye ve Suriye’nin payına ise zafer düşüyor.

İYİ PARTİ’NİN TÜRKİYE-RUSYA-ÇİN-İRAN DÜŞMANLIĞI

Türkiye ve doğal müttefiklerine düşmanlık Özdağ ile sınırlı değil. Gladyo sicili kabarık Müsavat Dervişoğlu’nun liderliğindeki İYİ Parti’nin Genel İdare Kurulu Üyesi, Milliyetçi Kongre Derneği’nin kurucusu ve NATO’nun gençlik örgütlenmesi YATA’nın Türkiye kolunun eski başkanı Bahadırhan Dinçarslan, bu NATO’cu milliyetçiliğin genç önderlerinden biri olarak öne çıkartılıyor. Bakın İran’daki olaylar esnasında Dinçarslan ne diyor:

“Kendine Türk Milliyetçisi diyen bir grup insan çıkıyor ortaya, Kırım konusunda Rusya’nın çıkarlarını savunuyor, Doğu Türkistan konusunda Çin’in çıkarlarını savunuyor, İran konusunda molla rejiminin çıkarlarını savunuyor. Böyle Türkçülük mü olur ya?” (5)

Şimdi Dinçarslan’ın kurduğu cepheleşmede İran’da “molla rejiminin” karşısında ayaklanma çıkarıp, sokakları yakıp yıkanların tarafında olmalıyız. Ona göre Türkçülük böyle yapılıyor. Peki sokakta kim vardı? Mossad koordinatörlüğünde PJAK unsurları. İran’da sabotaj ve şiddet eylemlerinin birçoğunun PKK’nın İran kolu PJAK tarafından yapıldığı biliniyor. Hatta Türkiye’nin paylaştığı istihbaratla Suriye ve Irak’tan İran’a geçen PJAK unsurlarının İran Devletince tespit edilip etkisiz hale getirildiği de biliniyor. Yani burada açık bir Türkiye-İran işbirliği var.

Cepheler şöyle kurulmuş: Bir tarafta Türkiye, İran ve Suriye. Bir tarafta da bizim NATO kafa milliyetçiler, PJAK’lı dostları, ABD-İsrail ve YPG. Türk Milliyetçilerini böyle bir akıl tutulmasına, böyle bir celladına aşık Stockholm Sendromu’na sokmaya çalışıyorlar. Türkiye’de yıllardır savunduğumuz ve bugün hükümet ortakları düzeyinde gündeme getirilen ABD ve NATO’nun sınır tanımaz zorbalığına ve haydutluğuna karşı Türkiye-Rusya-Çin-İran ittifakı seçeneğine karşı onların bu herzeleri ortaya sürmesi elbette boşuna değil.

ANLAYAMADIKLARI ŞEY

Bu NATO milliyetçilerinin sınıfta kaldığı nokta aslında işin esasından başlıyor: Hala ABD’nin muktedir olduğu, küreselleşmeyi dünyaya dayatabildiği, en NATO’cu ve Atlantikçi olanın iktidara yerleştirildiği dönemlerde yaşadığımızı sanıyorlar. Kafalarını NATO’ya kaptırmışlar ve Türkiye’yi böyle okuyorlar. Fakat dünya tam tersine ABD’nin gücünün dengelendiği çok kutuplu dünyaya ve bağımsız milli devletler çağına gidiyor. ABD bile stratejisini bu yeni duruma göre güncelliyor, bknz; ABD’nin 2025 Ulusal Güvenlik Strateji Belgesi.

Aslında YPG/PKK’nın yaşadıkları onlara önemli bir ders. PKK zannetti ki arkama ABD ve İsrail’i alıp, bir elimle İran’da şehirleri Mossad’la kol kola yakar yıkarım, bir elimle de Suriye’nin kuzeyinde terör devleti kurarım ve bunun bir bedeli olmaz. Ama sonunda Türkiye ve Suriye’nin bütünlük iradesine çarpıp darmaduman oldular, İran’da da onları sahaya sürenler yüz üstü bıraktı. Çünkü ABD ve İsrail’in gücü, tüm haydutluklarına ve ciddi tehditlerine rağmen bölge devletlerini parçalamaya ve bir İkinci İsrail kurmaya yetmeyecek.

Dünyayı Washington’dan ve Brüksel’den anlamaya çalışan NATO milliyetçileri, NATO’nun kendi içinde dağılmaya gittiğini de elbette göremiyor. Şimdi Grönland cephesinde ABD dişlerini bilerken, “NATO müttefiki” olduğu Avrupa kara kara canavarı nasıl durduracağını düşünüyor. Sizin hikmetinden sual olunmaz NATO’nuzun Fransa Cumhurbaşkanı’na göre “beyin ölümü” gerçekleşti bile. (6)

ABD’nin eşine az rastlanır bir haydutlukla Venezuela Devlet Başkanı Nicolas Maduro’yu kaçırdıktan sonra Venezuela’da yönetimi değiştirmeye gücünün yetmemesi de ABD’nin burnunun dibinde yaşanan çarpıcı bir gelişme.

Tabii sadece ABD ve NATO değil, onlara bel bağlayarak iktidar hayalleri kuranlar da kaybetti ve kaybetmeye devam edecek. Suriye’den size çıkacak en önemli ders budur. 200 yıldır emperyalist sistemle çarpışan Türk Milliyetçiliği ise ülkemizde ve bölgemizde yeni zaferlere giderken kılavuzumuz ve programımız olmaya devam edecek ve sizin Atlantikçi hezeyanlarınız onun kudretine gölge düşüremeyecek.

KAYNAKÇA:

(1) Erdem Atay-Eray Çelebi, T.C Bize Devlet Kursun- İmralı Tutanaklarıyla İhanetin Kodları, Pankuş Yayınları.ı

(2) https://21yyte.org/21-yuzyil-dergisi/21-yuzyil-dergisinin-mayis-sayisi-cikti/6977

(3) https://www.aydinlik.com.tr/haber/ozdag-ve-ogan-siyasi-destekleri-ve-tartismalariyla-gundemde-ikisi-de-abd-planinda-piyon-390842

(4) https://www.aydinlik.com.tr /haber/rand-corporation-raporu-4-turkiyenin-onundeki-dort-senaryo-211374

(5) https://youtu.be/hb54bglIwmI?si =z0yKnXIxMUGsiYEb

(6) https://www.bbc.com/turkce/haberler-dunya-50342428

Yürüyüşün merkezinde ‘Devrim’ kavramı vardı. 1980’den sonra inşa edilen, Türkiye’ye bölünmeyi ve borca batıp boğulmayı dayatan Atlantik Sistemi’nin sonuna geldik. Türkiye’nin güvenliğini sağlamak, vatan bütünlüğünü korumak sistemin dışına çıkmaya bağlı.

KONSERE DEĞİL ANITKABİR’E KURU KURU DEĞİL PROGRAMLA!

Elbette kimsenin konsere gitmesiyle bir derdimiz yok. Anlatmak istediğimiz başka bir şey: Özellikle büyükşehir belediyeleri eliyle, millî bayramların biraz isim kazanmış herhangi bir ünlü isme milyonlarca lira bütçe harcanarak düzenlenen konserlere sıkıştırılmasına ve anlamının günden güne silinmesine tavrımız var.

29 Ekim’lerin, 19 Mayıs’ların, 30 Ağustos’ların sadece bir anma ve sosyal medyada ağdalı paylaşımlar yapma günü olmasını kabul etmiyoruz. Nasıl vaktinde millî bayramların yasaklanmasıyla kıran kırana mücadele ettiysek, bugünün içinin boşaltılmasını da izlemiyoruz.

Bunun için yürüyüşü ilan ettiğimiz ilk günden beri; konsere değil Anıtkabir’e gidelim, kuru kuru bir anmaya değil Cumhuriyet Devrimi’ni savunmanın bugünkü görevlerini kuşanarak yürüyelim dedik.

ATLANTİK SİSTEMİ BİTİYOR TÜRKİYE DEVRİME YÜRÜYOR

Yürüyüşün merkezinde “DEVRİM” kavramı vardı. Pankartımızda, sembolümüzde, arkadaşlarımızın el emeğiyle hazırladıkları dövizlerinde… Peki, neden devrim ve devrim denince bugün ne anlıyoruz?

Neden sorusunun cevabı aslında devrimin kadim tanımında: Yönetilenlerin eskisi gibi yönetilmek istemediği, yönetenlerin de eskisi gibi yönetemediği yerde devrim olur. 1980’den sonra inşa edilen, Türkiye’ye bölünmeyi ve borca batıp boğulmayı dayatan Atlantik sisteminin sonuna geldik. Ne sistemin hâkim sınıfları eskisi gibi yönetebiliyor, ne de yönetilenler eskisi gibi yönetilmeye razı.

Sistem artık gençliğe hiçbir şey vaat edemiyor, karamsarlıktan ve bunalımdan başka bir şey üretemiyor. Sistemin sınırları içinde bir genci, her köşe başına açılan üniversitelerde biraz hayatı erteledikten sonra diplomalı işsiz veya hayallerini, yeteneklerini terk etmiş bir mutsuz olmaktan başka bir şey beklemiyor.

Türkiye’nin güvenliğini sağlamak, vatan bütünlüğünü korumak sistemin dışına çıkmaya bağlı. Türkiye’yi Yunanistan’ın Ege kıyılarında, Doğu Akdeniz’de, Kıbrıs’ta, Suriye’nin kuzeyinde tehdit eden ABD silahlarına ABD merkezli sistemin içinden karşı koyabilir misiniz? Bunun imkânsızlığını her gün yeniden yaşıyoruz.

Artık mevcut yıldızları dökülmüş, çürüyen sistemin alternatifleri tartışılıyor: Türkiye-Rusya-Çin-İran İttifakı, Avrasya Çağı ve NATO’dan ayrılmak yüksek sesle konuşuluyor.

Sistemin yıkıntılarını güvenlikte, ekonomide, sosyal hayatta en ağır hissettiğimiz dönemdeyiz. Türkiye gibi bir ülke çaresiz ve seçeneksiz kalmayacağına göre, Atlantik sisteminin enkazının hemen ardından yeni bir düzenin ayak seslerini de en çok duyduğumuz dönemdeyiz.

ÖNÜMÜZDEKİ GÖREV: ATATÜRK DEVRİMİ’Nİ TAMAMLAMAK

İkinci soru: Devrim denince ne anlıyoruz? Bu soruya bulutların üstünde, soyut bir cevap vermiyoruz. Bizim kaybedilmiş, yarım bırakılmış bir devrimimiz var. Büyük Devrimci Önderimiz Mustafa Kemal Atatürk’ün liderliğinde Millî Demokratik Devrim tarihimizin en büyük atılımı olan Kemalist Devrim, önce Küçük Amerikacılar, NATO’cular eliyle yolundan saptırıldı. Ardından 12 Eylül 1980 Darbesi’yle birlikte bir karşı devrimle karşılaştı.

Atatürk Devrimi’nin bugünkü güncel görevlerini anlamak ve uygulamak ancak emperyalizm ve işbirlikçilerinin bu devrimin başına ne çoraplar ördüğünü anlamaktan geçiyor.

1920’de İstanbul Hükûmeti’nin içinde çözümler aramaya devam eden ve imparatorluk sınırlarını manda ve himaye çözümleri altında korumaya çalışan çizgiyi terk ederek Anadolu’nun bağrında bir devrimci meclis ve hükûmet örgütlenmişti. Mustafa Kemal Paşa, o günün hâkim sisteminin dışına çıkarak Millî Mücadele’yi zafere ulaştıracak karargâhı inşa etti.

Bugün Atatürk Devrimi’ni tamamlamayı savunanlar, Atatürk’ün son kurultayında ilan ettiği “Arasız Devrimler” hedefini benimseyenler de bu hedefe ancak sistemin allayıp pullayıp önümüze getirdiği seçeneklerini elinin tersiyle itip, sistem değişikliği görevine odaklanarak ulaşabilir.

ÜRETİM DEVRİMİ YOLUNDA GENÇLİK, ÜRETİCİ, EMEKÇİ KOL KOLA

Önümüzde Üretim Devrimi var. Atlantik Sistemi’nin Türkiye’ye en büyük dayatması üretmemek, kaynaklarını sıcak paracılara ve faizcilere teslim etmek, üreticiyi ezmek, üretimin yerine dolar-borsa vurgunculuğunu, borçlanmayı ve faizciliği getirmek oldu.

Bu sistemin kenarlara ittiği, tepesine bindiği sınıfların kaderi aynı görevde birleşiyor: Gençlik geleceksiz ve işsiz bırakıldı, üreticiler ezildi, üretmek aşağılandı, emekçiler her gün elindekini kaybetti, işini ve ekmeğini koruma mücadelesinde.

Atatürk Devrimi’nin yarım kalmasının en önemli sebeplerinden biri emekçi sınıfların devrimin öncüsü, sahibi ve ilerleticisi haline gelerek Atatürk’ün “Arasız Devrimler” mirasını sürdürememesi olmuştu.

Bugün ise koşullar farklı; Türkiye’nin millî ve üretici sınıfları ve o sınıfların geleceği olan gençliğin öncülüğünde Türkiye devrimci dönüşümlere hazırlanıyor.

Bu önemli konuyu yürüyüş kortejimizin önünde “DEVRİM” kelimesinin harflerini taşıyan arkadaşlarımızla simgelemeye çalıştık: Her harfi işçi, köylü, asker, öğrenci, doktor ve avukat kıyafetli arkadaşlarımız taşıdılar, yani devrimin sahibi olan çalışanlar, üreticiler ve Mehmetçik…

SİSTEMİN BİZE BİÇTİĞİ ROLÜ KABUL ETMİYORUZ ANDIMIZ’IN GENÇLİĞİYİZ

Yürüyüşümüzün en önemli mesajlarından biri de gençliğe mafya-tarikat düzeninin biçtiği rolü kabul etmediğimizi ve Cumhuriyet’in gençlikten anladığı devrimin yeni insanı olmaya ant içtiğimizi ilan etmek oldu.

Sistem çürüdükçe her köşede pıtrak gibi mafyalar, çeteler boy veriyor; gelecekten umudu kesen, henüz 18 yaşın bile altındaki gençleri tetikçiliğe, cinayete teşvik ediyor, kullanıyorlar. Sistem parlattığı sözde sanatçılarıyla bu mafyatik hayata özendiriyor.

Sistemin en kirli unsurlarının, çetelerin tetikçisi değiliz, olmayacağız.

Bu sistem gençliği zehirliyor. Metropollerde, taşrada uyuşturucu kol geziyor. Uyuşturucu bağımlısı gençlik olmayacağız.

Karamsarlaştırılan gençlik kumara, sanal bahise, kolay yoldan para kazanmaya ve bunların sonucunda bunalıma hatta intihara sürükleniyor.

Bağımlı, karamsar gençlik olmayacağız.

Sistemin başarılı ve çalışkan gençlere biçtiği rol de yurtdışına kapağı atıp, Türkiye’yi unutmak. Yetiştiğimiz vatana, bizi yetiştiren millete hiçbir borcumuz olmadığı fikri günden güne yayılıyor.

Ülkemizi kalbimizde yaşatırken, ufkumuzda dünya olacak. Ülkemizin geleceği için sorumluluk alacağız.

Özetle; gençliğe çürümeyi, tetikçiliği, zehirlenmeyi, bireyciliği, bunalımı reva gören sisteme karşı Atatürk’ün fedaisi, Milli Eğitim Bakanı Reşit Galip’in kaleminden dökülen Andımız’daki gençliğiz.

Kış demeden, yağmur çamur demeden sabahları “Varlığım Türk Varlığına Armağan Olsun” diye ant içerken şaka yapmıyorduk.

ANKARA NEDEN DEVRİM YÜRÜYÜŞÜNDE BİRLEŞTİ?

Başkent Ankara’da bizim yürüyüşümüz dışında da birçok toplanma, açıklama, konser, yürüyüş vardı. Hiçbiri Devrim Yürüyüşü kadar kalabalık ve kitlesel olmadı. Neden Ankaralılar ellerinde TGB flamalarıyla ve “Türkiye Devrime Yürüyor” pankartıyla yürümeyi tercih etti?

Birkaç haftadır Ankara’nın her köşesini “Devrim Zamanı, Gençlik Zamanı” afişleriyle donatırken ve bildirilerimizle Ankara halkını yürüyüşe davet ederken de görmüştük: Bir kutlama ve anmanın ötesine geçerek göreve davet eden, harekete geçmeye çağıran ve sorumluluk yükleyen çağrı akıllarda kalıcı oldu.

Zaten uzun yıllardan beri TGB’yi iyi tanıyan ve TGB flamalarıyla geçmişte barikatlar yıkan, kumpaslar bozan Ankara halkı yine TGB bayrağıyla yürümeyi tercih etti ve başkentin kalbinde saatlerce “Ne ABD Ne AB Tam Bağımsız Türkiye” sloganlarıyla Anıtkabir’e aktı.

Tabiî yürüyüşün en önemli farkı da gençliğin yaratıcılığı, özgünlüğü ve enerjisiydi. Türkiye’nin 35 farklı ilinden arkadaşlarımız kendi hazırladıkları pankartları, dövizleri, sloganlarıyla alanı renklendirdi, coşturdu. Tarım ve Ziraat Kulübü’nden, Sağlık Bilimleri Topluluğu’na kadar birçok farklı mesleki alandan öğrenci topluluğu kendi sloganlarıyla kortejdeydi.

İttihatçılar, Jön Türkler, Kemalistler, Milliyetçiler, Sosyalistler… Hepsi TGB flaması altında, Üretim Devrimi yolunda birleşti.

Namık Kemal’ler, Mithat Paşa’lar, Talat ve Enver Paşa’lar, Mustafa Kemal’ler, Reşit Galip’ler, Mahmut Esat’lar, Mustafa Necati’ler, Tıbbiyeli Hikmet’ler, 68’liler, Deniz Gezmiş, Fırat Yılmaz Çakıroğlu, Ömer Halisdemir… Hepsinin mirası alandaydı ve gençlerin ellerindeydi.

35 farklı ilden on binlerce genç ve Ankara halkı Cumhuriyet’in 102.yılında Devrim Yürüyüşü’nü başlattı. Bu yürüyüşün menzili Atatürk’ün Tam Bağımsız, Üreten, Bütünleşen, Halkçı Türkiye’si olacak, adımız gibi biliyoruz.

ROTAMIZ AVRASYA PAROLAMIZ MAVİ VATAN PUSULAMIZ ATATÜRK

Büyük Devrimci Önderimiz Atatürk’ün 27 Mart 1933’te sabah gün ağarırken söylediği “Doğudan şimdi doğacak olan güneşe bakınız. Bugün günün ağardığını nasıl görüyorsam, uzaktan bütün Doğu milletlerinin de uyanışlarını öyle görüyorum. Bağımsızlık ve hürriyetine kavuşacak daha çok kardeş millet vardır. Sömürgecilik ve emperyalizm yeryüzünden yok olacak ve yerlerine milletler arasında hiçbir renk, din ve ırk farkı gözetmeyen yeni bir ahenk ve işbirliği çağı geçecektir.” sözlerinin gerçekliğe dönüştüğü Avrasya çağına yürüyoruz.

Taşıdığımız pankartlardan birinde yazdığı gibi: Rotamız Avrasya, Parolamız Mavi Vatan, Pusulamız Atatürk.

Kortejin en önünde taşıdığımız sembolde olduğu gibi; emperyalist sistemin tüm zincirlerini parçalayarak Cumhuriyet Devrimi’nden Üretim Devrimi’ne yürüyoruz.

Yürüyüşün merkezinde ‘Devrim’ kavramı vardı. 1980’den sonra inşa edilen, Türkiye’ye bölünmeyi ve borca batıp boğulmayı dayatan Atlantik Sistemi’nin sonuna geldik. Türkiye’nin güvenliğini sağlamak, vatan bütünlüğünü korumak sistemin dışına çıkmaya bağlı.

KONSERE DEĞİL ANITKABİR’E KURU KURU DEĞİL PROGRAMLA!

Elbette kimsenin konsere gitmesiyle bir derdimiz yok. Anlatmak istediğimiz başka bir şey: Özellikle büyükşehir belediyeleri eliyle, millî bayramların biraz isim kazanmış herhangi bir ünlü isme milyonlarca lira bütçe harcanarak düzenlenen konserlere sıkıştırılmasına ve anlamının günden güne silinmesine tavrımız var.

29 Ekim’lerin, 19 Mayıs’ların, 30 Ağustos’ların sadece bir anma ve sosyal medyada ağdalı paylaşımlar yapma günü olmasını kabul etmiyoruz. Nasıl vaktinde millî bayramların yasaklanmasıyla kıran kırana mücadele ettiysek, bugünün içinin boşaltılmasını da izlemiyoruz.

Bunun için yürüyüşü ilan ettiğimiz ilk günden beri; konsere değil Anıtkabir’e gidelim, kuru kuru bir anmaya değil Cumhuriyet Devrimi’ni savunmanın bugünkü görevlerini kuşanarak yürüyelim dedik.

ATLANTİK SİSTEMİ BİTİYOR TÜRKİYE DEVRİME YÜRÜYOR

Yürüyüşün merkezinde “DEVRİM” kavramı vardı. Pankartımızda, sembolümüzde, arkadaşlarımızın el emeğiyle hazırladıkları dövizlerinde… Peki, neden devrim ve devrim denince bugün ne anlıyoruz?

Neden sorusunun cevabı aslında devrimin kadim tanımında: Yönetilenlerin eskisi gibi yönetilmek istemediği, yönetenlerin de eskisi gibi yönetemediği yerde devrim olur. 1980’den sonra inşa edilen, Türkiye’ye bölünmeyi ve borca batıp boğulmayı dayatan Atlantik sisteminin sonuna geldik. Ne sistemin hâkim sınıfları eskisi gibi yönetebiliyor, ne de yönetilenler eskisi gibi yönetilmeye razı.

Sistem artık gençliğe hiçbir şey vaat edemiyor, karamsarlıktan ve bunalımdan başka bir şey üretemiyor. Sistemin sınırları içinde bir genci, her köşe başına açılan üniversitelerde biraz hayatı erteledikten sonra diplomalı işsiz veya hayallerini, yeteneklerini terk etmiş bir mutsuz olmaktan başka bir şey beklemiyor.

Türkiye’nin güvenliğini sağlamak, vatan bütünlüğünü korumak sistemin dışına çıkmaya bağlı. Türkiye’yi Yunanistan’ın Ege kıyılarında, Doğu Akdeniz’de, Kıbrıs’ta, Suriye’nin kuzeyinde tehdit eden ABD silahlarına ABD merkezli sistemin içinden karşı koyabilir misiniz? Bunun imkânsızlığını her gün yeniden yaşıyoruz.

Artık mevcut yıldızları dökülmüş, çürüyen sistemin alternatifleri tartışılıyor: Türkiye-Rusya-Çin-İran İttifakı, Avrasya Çağı ve NATO’dan ayrılmak yüksek sesle konuşuluyor.

Sistemin yıkıntılarını güvenlikte, ekonomide, sosyal hayatta en ağır hissettiğimiz dönemdeyiz. Türkiye gibi bir ülke çaresiz ve seçeneksiz kalmayacağına göre, Atlantik sisteminin enkazının hemen ardından yeni bir düzenin ayak seslerini de en çok duyduğumuz dönemdeyiz.

ÖNÜMÜZDEKİ GÖREV: ATATÜRK DEVRİMİ’Nİ TAMAMLAMAK

İkinci soru: Devrim denince ne anlıyoruz? Bu soruya bulutların üstünde, soyut bir cevap vermiyoruz. Bizim kaybedilmiş, yarım bırakılmış bir devrimimiz var. Büyük Devrimci Önderimiz Mustafa Kemal Atatürk’ün liderliğinde Millî Demokratik Devrim tarihimizin en büyük atılımı olan Kemalist Devrim, önce Küçük Amerikacılar, NATO’cular eliyle yolundan saptırıldı. Ardından 12 Eylül 1980 Darbesi’yle birlikte bir karşı devrimle karşılaştı.

Atatürk Devrimi’nin bugünkü güncel görevlerini anlamak ve uygulamak ancak emperyalizm ve işbirlikçilerinin bu devrimin başına ne çoraplar ördüğünü anlamaktan geçiyor.

1920’de İstanbul Hükûmeti’nin içinde çözümler aramaya devam eden ve imparatorluk sınırlarını manda ve himaye çözümleri altında korumaya çalışan çizgiyi terk ederek Anadolu’nun bağrında bir devrimci meclis ve hükûmet örgütlenmişti. Mustafa Kemal Paşa, o günün hâkim sisteminin dışına çıkarak Millî Mücadele’yi zafere ulaştıracak karargâhı inşa etti.

Bugün Atatürk Devrimi’ni tamamlamayı savunanlar, Atatürk’ün son kurultayında ilan ettiği “Arasız Devrimler” hedefini benimseyenler de bu hedefe ancak sistemin allayıp pullayıp önümüze getirdiği seçeneklerini elinin tersiyle itip, sistem değişikliği görevine odaklanarak ulaşabilir.

ÜRETİM DEVRİMİ YOLUNDA GENÇLİK, ÜRETİCİ, EMEKÇİ KOL KOLA

Önümüzde Üretim Devrimi var. Atlantik Sistemi’nin Türkiye’ye en büyük dayatması üretmemek, kaynaklarını sıcak paracılara ve faizcilere teslim etmek, üreticiyi ezmek, üretimin yerine dolar-borsa vurgunculuğunu, borçlanmayı ve faizciliği getirmek oldu.

Bu sistemin kenarlara ittiği, tepesine bindiği sınıfların kaderi aynı görevde birleşiyor: Gençlik geleceksiz ve işsiz bırakıldı, üreticiler ezildi, üretmek aşağılandı, emekçiler her gün elindekini kaybetti, işini ve ekmeğini koruma mücadelesinde.

Atatürk Devrimi’nin yarım kalmasının en önemli sebeplerinden biri emekçi sınıfların devrimin öncüsü, sahibi ve ilerleticisi haline gelerek Atatürk’ün “Arasız Devrimler” mirasını sürdürememesi olmuştu.

Bugün ise koşullar farklı; Türkiye’nin millî ve üretici sınıfları ve o sınıfların geleceği olan gençliğin öncülüğünde Türkiye devrimci dönüşümlere hazırlanıyor.

Bu önemli konuyu yürüyüş kortejimizin önünde “DEVRİM” kelimesinin harflerini taşıyan arkadaşlarımızla simgelemeye çalıştık: Her harfi işçi, köylü, asker, öğrenci, doktor ve avukat kıyafetli arkadaşlarımız taşıdılar, yani devrimin sahibi olan çalışanlar, üreticiler ve Mehmetçik…

SİSTEMİN BİZE BİÇTİĞİ ROLÜ KABUL ETMİYORUZ ANDIMIZ’IN GENÇLİĞİYİZ

Yürüyüşümüzün en önemli mesajlarından biri de gençliğe mafya-tarikat düzeninin biçtiği rolü kabul etmediğimizi ve Cumhuriyet’in gençlikten anladığı devrimin yeni insanı olmaya ant içtiğimizi ilan etmek oldu.

Sistem çürüdükçe her köşede pıtrak gibi mafyalar, çeteler boy veriyor; gelecekten umudu kesen, henüz 18 yaşın bile altındaki gençleri tetikçiliğe, cinayete teşvik ediyor, kullanıyorlar. Sistem parlattığı sözde sanatçılarıyla bu mafyatik hayata özendiriyor.

Sistemin en kirli unsurlarının, çetelerin tetikçisi değiliz, olmayacağız.

Bu sistem gençliği zehirliyor. Metropollerde, taşrada uyuşturucu kol geziyor. Uyuşturucu bağımlısı gençlik olmayacağız.

Karamsarlaştırılan gençlik kumara, sanal bahise, kolay yoldan para kazanmaya ve bunların sonucunda bunalıma hatta intihara sürükleniyor.

Bağımlı, karamsar gençlik olmayacağız.

Sistemin başarılı ve çalışkan gençlere biçtiği rol de yurtdışına kapağı atıp, Türkiye’yi unutmak. Yetiştiğimiz vatana, bizi yetiştiren millete hiçbir borcumuz olmadığı fikri günden güne yayılıyor.

Ülkemizi kalbimizde yaşatırken, ufkumuzda dünya olacak. Ülkemizin geleceği için sorumluluk alacağız.

Özetle; gençliğe çürümeyi, tetikçiliği, zehirlenmeyi, bireyciliği, bunalımı reva gören sisteme karşı Atatürk’ün fedaisi, Milli Eğitim Bakanı Reşit Galip’in kaleminden dökülen Andımız’daki gençliğiz.

Kış demeden, yağmur çamur demeden sabahları “Varlığım Türk Varlığına Armağan Olsun” diye ant içerken şaka yapmıyorduk.

ANKARA NEDEN DEVRİM YÜRÜYÜŞÜNDE BİRLEŞTİ?

Başkent Ankara’da bizim yürüyüşümüz dışında da birçok toplanma, açıklama, konser, yürüyüş vardı. Hiçbiri Devrim Yürüyüşü kadar kalabalık ve kitlesel olmadı. Neden Ankaralılar ellerinde TGB flamalarıyla ve “Türkiye Devrime Yürüyor” pankartıyla yürümeyi tercih etti?

Birkaç haftadır Ankara’nın her köşesini “Devrim Zamanı, Gençlik Zamanı” afişleriyle donatırken ve bildirilerimizle Ankara halkını yürüyüşe davet ederken de görmüştük: Bir kutlama ve anmanın ötesine geçerek göreve davet eden, harekete geçmeye çağıran ve sorumluluk yükleyen çağrı akıllarda kalıcı oldu.

Zaten uzun yıllardan beri TGB’yi iyi tanıyan ve TGB flamalarıyla geçmişte barikatlar yıkan, kumpaslar bozan Ankara halkı yine TGB bayrağıyla yürümeyi tercih etti ve başkentin kalbinde saatlerce “Ne ABD Ne AB Tam Bağımsız Türkiye” sloganlarıyla Anıtkabir’e aktı.

Tabiî yürüyüşün en önemli farkı da gençliğin yaratıcılığı, özgünlüğü ve enerjisiydi. Türkiye’nin 35 farklı ilinden arkadaşlarımız kendi hazırladıkları pankartları, dövizleri, sloganlarıyla alanı renklendirdi, coşturdu. Tarım ve Ziraat Kulübü’nden, Sağlık Bilimleri Topluluğu’na kadar birçok farklı mesleki alandan öğrenci topluluğu kendi sloganlarıyla kortejdeydi.

İttihatçılar, Jön Türkler, Kemalistler, Milliyetçiler, Sosyalistler… Hepsi TGB flaması altında, Üretim Devrimi yolunda birleşti.

Namık Kemal’ler, Mithat Paşa’lar, Talat ve Enver Paşa’lar, Mustafa Kemal’ler, Reşit Galip’ler, Mahmut Esat’lar, Mustafa Necati’ler, Tıbbiyeli Hikmet’ler, 68’liler, Deniz Gezmiş, Fırat Yılmaz Çakıroğlu, Ömer Halisdemir… Hepsinin mirası alandaydı ve gençlerin ellerindeydi.

35 farklı ilden on binlerce genç ve Ankara halkı Cumhuriyet’in 102.yılında Devrim Yürüyüşü’nü başlattı. Bu yürüyüşün menzili Atatürk’ün Tam Bağımsız, Üreten, Bütünleşen, Halkçı Türkiye’si olacak, adımız gibi biliyoruz.

ROTAMIZ AVRASYA PAROLAMIZ MAVİ VATAN PUSULAMIZ ATATÜRK

Büyük Devrimci Önderimiz Atatürk’ün 27 Mart 1933’te sabah gün ağarırken söylediği “Doğudan şimdi doğacak olan güneşe bakınız. Bugün günün ağardığını nasıl görüyorsam, uzaktan bütün Doğu milletlerinin de uyanışlarını öyle görüyorum. Bağımsızlık ve hürriyetine kavuşacak daha çok kardeş millet vardır. Sömürgecilik ve emperyalizm yeryüzünden yok olacak ve yerlerine milletler arasında hiçbir renk, din ve ırk farkı gözetmeyen yeni bir ahenk ve işbirliği çağı geçecektir.” sözlerinin gerçekliğe dönüştüğü Avrasya çağına yürüyoruz.

Taşıdığımız pankartlardan birinde yazdığı gibi: Rotamız Avrasya, Parolamız Mavi Vatan, Pusulamız Atatürk.

Kortejin en önünde taşıdığımız sembolde olduğu gibi; emperyalist sistemin tüm zincirlerini parçalayarak Cumhuriyet Devrimi’nden Üretim Devrimi’ne yürüyoruz.

ABD ve İsrail’in bölgedeki güçlerinin silahsızlandırılması ve Türkiye’nin Türkü ve Kürdüyle bütünleşmesi hedefiyle başlayan sürecin en önünde doğru siyasetleri üretmek, sürecin doğrularına sahip çıkıp ilerletmek ve gelişen yanlış etkenlerle mücadele etmek, bugün vatanseverliğin doğru tavrıdır.

31 Temmuz 2025 günü Suriye Dışişleri Bakanı Esad Şeybani ve Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov, Moskova’da görüştü. Yeni Suriye yönetiminin görüşmedeki mesajı açıktı: Rusya’yı yanımızda görmek istiyoruz.

Bu gelişmenin ardında ne olduğu açık: Suriye yönetimi, İsrail siyonizminin bombalarına ve tehditlerine karşı kendilerini korumayan ABD’nin karşısında kendisine yeni müttefikler bulmaya çalışıyor.

Ne olmuştu? Suriye yönetimi, Suriye’nin güneyinde İsrail’in açık desteği ve işgali sonucu özerklik bayrağı açan Dürzi grupların üzerine yürümüş ama hemen ertesi gün İsrail Şam’ı bombalamıştı. Suriye Savunma Bakanlığı vurulmuş ve Cumhurbaşkanlığı Sarayı’nın yakınları bombalanmıştı. Ahmed Şara’ya İsrail tarafından suikast yapılacağı iddiaları da çokça konuşuldu. Ardından ABD’nin araya girmesiyle çatışmalar durduruldu ve Şam yönetimi özerklik konusunda taviz vermeye zorlanıyor.

İSRAİL BOMBALARININ HEDEFİNDE NE VARDI?

17 Temmuz 2025 tarihinde Şam’ı vuran İsrail bombaları aslında Türkiye’de yürütülen güncel tartışmalar için de önemli bir mesajdı. Bu olaydan ve sonraki gelişmelerden doğru sonuçları çıkarmak gerekiyor.

İsrail’in saldırısında hedef neydi?

1) Suriye’nin ve Türkiye’nin bütünleşmesini-birliğini engellemek.

2) Suriye’nin güneyindeki Dürzi grupların özerklik taleplerini desteklemek.

3) Suriye’nin kuzeyinde Türkiye’de yürütülen silah bırakma ve bütünleşme sürecine direnç gösteren, Şam’la yaptığı Suriye ordusuna katılma anlaşmasında ayak direyen, PYD/YPG’ye “Ben bombalarımla, silahlarımla arkandayım, sakın silah bırakma.” mesajını vermek.

İsrail, Beşar Esad yönetimi devrildiğinden beri dört parçaya bölünmüş, bütün altyapısı çökertilmiş, iç savaşlar içinde kıvranan bir Suriye’yi, birleşik bir Suriye’ye tercih edeceğini gösteriyordu ve bu son saldırı bu konuda kararlı olduklarının göstergesi oldu. ABD de Suriye Özel Temsilcisi Tom Barrack aracılığıyla verdikleri sözlerin, Şara yönetiminin yanında gibi gözüken görüntülerinin İsrail’in bombalarının devreye girmesine kadar olduğunu gösterdi.

Aynı İran’la kurdukları müzakere masasının Tahran’ı vuran İsrail füzeleriyle dağılmasına kadar olduğu gibi.

İsrail’in Şam’a saldırısının ardından ABD devreye girdi ve Suriye’nin operasyonunu durdurdu, Şara yönetimini taviz vermeye zorladı.

Bu süreç önemli derslerle dolu; ABD’nin bölgedeki dengeleri belirleyecek masalarda verdiği sözlerin ve İsrail’le birlikte oynadıkları “iyi polis-kötü polis” rollerinin gerçek yüzü bir kez daha ortaya çıktı. ABD’ye güvenerek, Trump dostluğu bayrağı sallayarak ne Suriye’nin ne Türkiye’nin bütünlüğünün sağlanmasının imkânsız olduğu ve bu iki ülkedeki bütünleşme sürecinin baş düşmanının ABD ve İsrail görüldü.

Fakat bu saldırının en önemli sonucu şu oldu: Silah bırakma ve bütünleşme sürecine direnen PYD/YPG’nin arkasındaki en kararlı kuvvet kendini bir kez daha hatırlattı: İsrail.

BÜTÜNLEŞEN TÜRKİYE SÜRECİ İSRAİL’E KARŞI

Silah bırakma ve bütünleşme sürecinin temeline dönersek, sürecin hedefinde ABD ve İsrail’in olduğunu, sürecin onların Kürtleri kullanarak Türkiye’yi İkinci İsrail planına teslim olmaya zorlama inisiyatifinin karşısında bir milli inisiyatif olarak planlandığını görürüz.

Bunun bazı örnekleri şöyle sıralanabilir; Abdullah Öcalan’ın 25 Şubat tarihli Barış ve Demokratik Toplum çağrısında “ayrı ulus devlet, federasyon, idari özerklik ve kültüralist çözümlerin tarihsel bir temelinin kalmadığının” ve “devlet ve toplumla bütünleşme amacıyla tüm grupların silah bırakmasının” vurgulanması,

Öcalan’ın İmralı’daki görüşme tutanaklarında sürecin en büyük düşmanının İsrail olduğu ve kendisinin “İsrail’in tüm bölgeyi Gazzeleştirmesinin önündeki engel olduğunu”, İsrailci çözümün karşısında Türkiyeci çözümden yana olduğunu söylemesi ve YPG’nin İsrail’e bağlı bir örgüt haline geldiğini vurgulaması, (1)

Yine Öcalan’ın İmralı heyetinde bulunan Sırrı Süreyya Önder ve Pervin Puldan’a “ABD-İsrail sizi öldürebilir, dikkatli olun” uyarısında bulunması, (2)

Hükûmet yetkililerinin sık sık “PYD/YPG’nin süreci ağırdan almaması, Mart ayında Suriye hükümeti ile yaptıkları anlaşmaya uyması ve silah bırakması” konusundaki uyarıları.

Başka örnekler de verilebilir ama “devlet ve toplumla bütünleşme amacıyla PKK ve tüm diğer grupların silah bırakması” amacıyla başlayan bir sürecin doğal düşmanları tabii ki 40 yıldır bölgede Türkiye, İran, Irak ve Suriye’yi parçalayarak bir İkinci İsrail, kukla Kürdistan kurma hedefi olan ABD ve İsrail’di.

BARRACK’IN VAATLERİ VE SÜRECİ BOZAN ETKENLER

Bu süreci Türkiye’nin Türküyle Kürdüyle Türk Milleti’nde bütünleşmesi ve ayrılıkçılığın temellerinin de silahlı terörle birlikte yok edilmesi yönünde ilerletmek isteyen vatansever güçler olduğu gibi sürece kendi çıkarları doğrultusunda müdahale eden, aslında süreci bozmak isteyen etkenler de var. Bunların başında da ABD var.

ABD Türkiye Büyükelçisi ve Suriye Özel Temsilcisi Tom Barrack’ın Osmanlı’nın millet sistemini övmesiyle başlayan ve YPG’ye eleştirileriyle devam eden çıkışları çok konuşuldu. Barrack’ın bu adımları İsrail’in önce İran’a ardından Şam’a yönelik saldırılarını diplomatik bir maskeyle perdeleme ve Türkiye’ye havuç uzatma amacı taşıyordu.Suriye’nin kuzeyindeki YPG varlığını bazı tavizlerle de olsa Türkiye’nin himayesinde Suriye’yle bir araya getirme, sözde “Lozan sınırlarından kurtulup” Misakı Milli’ye ulaşma maskesi altında 40 yıllık Türkiye himayesinde Kürdistan planını uygulamak, Türkiye, Suriye ve YPG’nin temsil ettiği sözde Kürdistan’ın bölgede Hamas ve Hizbullah’ın silahsızlandırılması, Gazze’nin boşaltılması, İsrail’in egemenliğini tanıyan İbrahim Anlaşmalarının kabul edilmesi, İran ve Rusya’nın dışlanması ekseninde rol üstlenmesi.

İsrail silahla, ABD ise yer yer masada sürece yön vermeye çalışarak yer yer İsrail saldırganlığına destek olarak bu plan için devreye giriyor. Barrack, İbrahim Anlaşmalarının bölgede kabul edilmesinde Türkiye ve Suriye’nin rol üstlenmesini istediklerini daha önce ifade etmişti. (3)

Suriye’nin kuzeyinde de Barrack’ın bazı sözleriyle CENTCOM merkezli Amerikan kuvvetlerinin sahadaki pratiği ve ABD’nin YPG’ye dönük desteğini devam ettireceğini ilan etmesi gibi gelişmeler arasında ciddi farklar olduğu ve YPG’nin de esas olarak buraya güvendiği de bir gerçek.

İÇERDE BARRACK’IN SÖZCÜLÜĞÜNE SOYUNANLAR: ULUS DEVLET VE KEMALİZM DÜŞMANLARI

Silah bırakma sürecinden kendi ajandaları doğrultusunda sonuçlar çıkaran ve yeni anayasa süreciyle birlikte “Kemalizmle hesaplaşacağız”, “Ulus devletler devri bitti” “Milletten ümmete geçiş” gibi sloganlarla Türkiye Cumhuriyeti’nin temellerine saldıranlar da bu süreçte İsrail’in müttefiki konumuna düştüler.

Barrack Suriye’nin durumunu değerlendirirken açıkça “İsrail bölgede güçlü ulus devletler istemiyor.” demişti. İsrail Türkiye’yi ve Suriye’yi kendi içinde bütünleşmiş, ayrılıkçılığın kökünü kazımış güçlü ulus devletler olarak görmek istemiyor. Bizim kamuoyumuzdaki provakatörler eliyle Atatürk, Kemalizm ve ulus devlet düşmanlığı yapanlar da her zaman olduğu gibi İsrail’in doğal müttefikleri haline geliyor.

MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin “Cumhurbaşkanı yardımcılarından biri Kürt diğeri Alevi olsun!” diyerek ifade ettiği etnik kontenjan önerisi, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Türk-Kürt-Arap ittifakıyla ilgili her yöne çekilebilecek sözleri bu kesimleri cesaretlendiren bir rol oynadı.

Ancak yine Erdoğan’ın 24 Temmuz’da, Lozan Antlaşması’nın yıldönümünde Lozan’a sahip çıkan sözleri, bu ulus devlet düşmanlarının direksiyona geçecek etki ve güçte olmadığını gösteriyordu. (4)

Aynı şekilde Bahçeli’nin sözlerine gelen tepkiler sonrası MHP liderlerinin art arda Türk Milleti tanımına sahip çıkan çıkışlar yapması, sürecin doğru bir istikamette ilerlemesi için tavır almanın ve müdahil olmanın önemini bir kez daha gösterdi.

SÜREÇ BUNDAN SONRA HANGİ YÖNDE İLERLEYECEK?

Herkesin aklında aynı soru; sürecin geleceği ne olacak? Bu sorunun cevabını hayat ve hayatın içindeki güç kavgası belirleyecek. Fakat bu mücadelenin dışında konumlanan sözde tarafsız tavırların burada bir söz hakkı olmayacak.

Bütünleşme sürecinin esas olarak aktığı yatakta mevzilenen milli güçler sürecin ayrılıkçılık ve bölücülüğün tüm temelleriyle tarihe gömülmesi, Türk ve Kürdün Türk Milleti kimliğinde bütünleşmesi, ABD ve İsrail’in güçlerinin silahsızlandırılması ve YPG direnç gösterecek olursa “demir yumruk” seçeneğinin devreye girmesi yönünde ilerlemesi için ağırlık koyuyor.

ABD ve İsrail ile onlarla beraber mevzilenen güçler de sürecin başarısızlığa uğraması, baltalanması, PKK ve YPG’nin silahlarını bırakmaması, eğer süreci engellemekte başarısız olurlarsa dahi sürecin ABD’nin bölge politikaları kapsamında, “Türkiye himayesinde Kürdistan” çizgisinde ve İsrail’in güvenliğini sağlayacak bir istikamette ilerlemesi için ağırlık koyuyorlar.

Kim kazanacak?

BÜTÜNLEŞMENİN ÖNCÜSÜ OLMADAN SÜRECE YÖN VERİLEMEZ

Eğer bu sürecin ilk saydığımız sonuçlarla, yani zaferle sonuçlanmasını istiyorsak sürecin merkezinde hatta en önünde konumlanmak ve öncü tavırlar almak durumundayız.

ABD ve İsrail’e karşı başladığı teorik ve pratik tüm sonuçlarıyla ortada olan ve esas olarak Türkiye’ye karşı yükselen tehdide yanıt olarak üretilen bu yeni sürece geçmiş alışkanlıklarla, tarihi geçmiş ezberlerle, saplantılar ve kuşkularla yaklaşırsak ve sürecin dışında kalmayı seçersek, tarihin de dışına düşmüş oluruz.

Niyetimiz ne olursa olsun, süreci kendi istedikleri istikamete sokmaya çalışan ve bunun için ağırlığını ortaya koyan ABD ve İsrail’in saflarına güç vermiş oluruz.

ABD ve İsrail’in güçlerinin bölgede silahsızlandırılması ve Türkiye’nin Türkü ve Kürdüyle bütünleşmesi hedefiyle başlayan sürecin en önünde doğru siyasetleri üretmek, sürecin doğrularına sahip çıkıp ilerletmek ve gelişen yanlış etkenlerle mücadele etmek bugün vatanseverliğin biricik doğru tavrıdır.

İsrail İran’ı bir anlık zaafiyete sürükleyip, oradaki bölücü güçlere güç vermek, İran yönetimini sallamak için Tahran’ı vurmaktan, Suriye’nin bütünleşmesi için adım atan Şam’ı hedef almaktan çekinmiyor.

İsrail kararlı. Peki, biz ne yapacağız? Türk vatanseverlerinin de kuşkulu, ürkek ve hayatın dışında tavırlar almaması hayati önemdedir. Türk milliyetçiliğinin 200 yıllık devrimler yapmış mirası da bu hayati tavrın en önemli güvencesidir.

ŞEHİTLERİMİZİN MİRASINA BÖYLE SAHİP ÇIKILIR

Bu milli süreci baltalamak ve bozmak için faaliyetlerin merkezi durumuna gelen Zafer Partisi ve İyi Parti en çok şehitlerimizin hatırasını kullanıyor.

Son söz olarak şu soruyu sormalıyız, şehit düşen kahraman Mehmetçiklerimiz, polislerimiz, köy korucularımız canlarını neden feda ettiler?

Türk Milletinin Türkü ve Kürdüyle bütünleşmesi, PKK ve YPG’nin tarihe karışması, ABD ve İsrail’in silahsızlandırılması, Türk Devrimi’nin 150 yıllık hedeflerine ulaşılması için değil mi?

O zaman şehitlerimizin hatırasına sahip çıkmak için Bütünleşen Türkiye hedefinde kenetlenme ve öncü olma zamanıdır.

DİPNOTLAR:

(1) https://www.aydinlik.com.tr/haber/ocalan-israil-dusmanimizdir-532022

(2) https://www.milliyet.com.tr/gundem/sirri-sureyya-onder-ile-son-gorusmeyi-yapan-dogu-perincek-suikast-girisimini-cnn-turkte-anlatti-iki-ulkeyi-isaret-etti-7366993

(3) https://t24.com.tr/haber/abd-nin-ankara-buyukelcisi-ve-suriye-ozel-temsilcisi-barrack-mazlum-abdi-sorumluluk-aliyor-turkiye-ye-tehdit-degil,1252889

(4) https://www.aa.com.tr/tr/gundem/ cumhurbaskani-erdogan-lozandan-102-yil-sonra-ulkemizin-kalkinma-yolculugu-turkiye-yuzyili-vizyonuyla-devam-etmektedir/3640631

ABD ve İsrail’in bölgedeki güçlerinin silahsızlandırılması ve Türkiye’nin Türkü ve Kürdüyle bütünleşmesi hedefiyle başlayan sürecin en önünde doğru siyasetleri üretmek, sürecin doğrularına sahip çıkıp ilerletmek ve gelişen yanlış etkenlerle mücadele etmek, bugün vatanseverliğin doğru tavrıdır.

31 Temmuz 2025 günü Suriye Dışişleri Bakanı Esad Şeybani ve Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov, Moskova’da görüştü. Yeni Suriye yönetiminin görüşmedeki mesajı açıktı: Rusya’yı yanımızda görmek istiyoruz.

Bu gelişmenin ardında ne olduğu açık: Suriye yönetimi, İsrail siyonizminin bombalarına ve tehditlerine karşı kendilerini korumayan ABD’nin karşısında kendisine yeni müttefikler bulmaya çalışıyor.

Ne olmuştu? Suriye yönetimi, Suriye’nin güneyinde İsrail’in açık desteği ve işgali sonucu özerklik bayrağı açan Dürzi grupların üzerine yürümüş ama hemen ertesi gün İsrail Şam’ı bombalamıştı. Suriye Savunma Bakanlığı vurulmuş ve Cumhurbaşkanlığı Sarayı’nın yakınları bombalanmıştı. Ahmed Şara’ya İsrail tarafından suikast yapılacağı iddiaları da çokça konuşuldu. Ardından ABD’nin araya girmesiyle çatışmalar durduruldu ve Şam yönetimi özerklik konusunda taviz vermeye zorlanıyor.

İSRAİL BOMBALARININ HEDEFİNDE NE VARDI?

17 Temmuz 2025 tarihinde Şam’ı vuran İsrail bombaları aslında Türkiye’de yürütülen güncel tartışmalar için de önemli bir mesajdı. Bu olaydan ve sonraki gelişmelerden doğru sonuçları çıkarmak gerekiyor.

İsrail’in saldırısında hedef neydi?

1) Suriye’nin ve Türkiye’nin bütünleşmesini-birliğini engellemek.

2) Suriye’nin güneyindeki Dürzi grupların özerklik taleplerini desteklemek.

3) Suriye’nin kuzeyinde Türkiye’de yürütülen silah bırakma ve bütünleşme sürecine direnç gösteren, Şam’la yaptığı Suriye ordusuna katılma anlaşmasında ayak direyen, PYD/YPG’ye “Ben bombalarımla, silahlarımla arkandayım, sakın silah bırakma.” mesajını vermek.

İsrail, Beşar Esad yönetimi devrildiğinden beri dört parçaya bölünmüş, bütün altyapısı çökertilmiş, iç savaşlar içinde kıvranan bir Suriye’yi, birleşik bir Suriye’ye tercih edeceğini gösteriyordu ve bu son saldırı bu konuda kararlı olduklarının göstergesi oldu. ABD de Suriye Özel Temsilcisi Tom Barrack aracılığıyla verdikleri sözlerin, Şara yönetiminin yanında gibi gözüken görüntülerinin İsrail’in bombalarının devreye girmesine kadar olduğunu gösterdi.

Aynı İran’la kurdukları müzakere masasının Tahran’ı vuran İsrail füzeleriyle dağılmasına kadar olduğu gibi.

İsrail’in Şam’a saldırısının ardından ABD devreye girdi ve Suriye’nin operasyonunu durdurdu, Şara yönetimini taviz vermeye zorladı.

Bu süreç önemli derslerle dolu; ABD’nin bölgedeki dengeleri belirleyecek masalarda verdiği sözlerin ve İsrail’le birlikte oynadıkları “iyi polis-kötü polis” rollerinin gerçek yüzü bir kez daha ortaya çıktı. ABD’ye güvenerek, Trump dostluğu bayrağı sallayarak ne Suriye’nin ne Türkiye’nin bütünlüğünün sağlanmasının imkânsız olduğu ve bu iki ülkedeki bütünleşme sürecinin baş düşmanının ABD ve İsrail görüldü.

Fakat bu saldırının en önemli sonucu şu oldu: Silah bırakma ve bütünleşme sürecine direnen PYD/YPG’nin arkasındaki en kararlı kuvvet kendini bir kez daha hatırlattı: İsrail.

BÜTÜNLEŞEN TÜRKİYE SÜRECİ İSRAİL’E KARŞI

Silah bırakma ve bütünleşme sürecinin temeline dönersek, sürecin hedefinde ABD ve İsrail’in olduğunu, sürecin onların Kürtleri kullanarak Türkiye’yi İkinci İsrail planına teslim olmaya zorlama inisiyatifinin karşısında bir milli inisiyatif olarak planlandığını görürüz.

Bunun bazı örnekleri şöyle sıralanabilir; Abdullah Öcalan’ın 25 Şubat tarihli Barış ve Demokratik Toplum çağrısında “ayrı ulus devlet, federasyon, idari özerklik ve kültüralist çözümlerin tarihsel bir temelinin kalmadığının” ve “devlet ve toplumla bütünleşme amacıyla tüm grupların silah bırakmasının” vurgulanması,

Öcalan’ın İmralı’daki görüşme tutanaklarında sürecin en büyük düşmanının İsrail olduğu ve kendisinin “İsrail’in tüm bölgeyi Gazzeleştirmesinin önündeki engel olduğunu”, İsrailci çözümün karşısında Türkiyeci çözümden yana olduğunu söylemesi ve YPG’nin İsrail’e bağlı bir örgüt haline geldiğini vurgulaması, (1)

Yine Öcalan’ın İmralı heyetinde bulunan Sırrı Süreyya Önder ve Pervin Puldan’a “ABD-İsrail sizi öldürebilir, dikkatli olun” uyarısında bulunması, (2)

Hükûmet yetkililerinin sık sık “PYD/YPG’nin süreci ağırdan almaması, Mart ayında Suriye hükümeti ile yaptıkları anlaşmaya uyması ve silah bırakması” konusundaki uyarıları.

Başka örnekler de verilebilir ama “devlet ve toplumla bütünleşme amacıyla PKK ve tüm diğer grupların silah bırakması” amacıyla başlayan bir sürecin doğal düşmanları tabii ki 40 yıldır bölgede Türkiye, İran, Irak ve Suriye’yi parçalayarak bir İkinci İsrail, kukla Kürdistan kurma hedefi olan ABD ve İsrail’di.

BARRACK’IN VAATLERİ VE SÜRECİ BOZAN ETKENLER

Bu süreci Türkiye’nin Türküyle Kürdüyle Türk Milleti’nde bütünleşmesi ve ayrılıkçılığın temellerinin de silahlı terörle birlikte yok edilmesi yönünde ilerletmek isteyen vatansever güçler olduğu gibi sürece kendi çıkarları doğrultusunda müdahale eden, aslında süreci bozmak isteyen etkenler de var. Bunların başında da ABD var.

ABD Türkiye Büyükelçisi ve Suriye Özel Temsilcisi Tom Barrack’ın Osmanlı’nın millet sistemini övmesiyle başlayan ve YPG’ye eleştirileriyle devam eden çıkışları çok konuşuldu. Barrack’ın bu adımları İsrail’in önce İran’a ardından Şam’a yönelik saldırılarını diplomatik bir maskeyle perdeleme ve Türkiye’ye havuç uzatma amacı taşıyordu.Suriye’nin kuzeyindeki YPG varlığını bazı tavizlerle de olsa Türkiye’nin himayesinde Suriye’yle bir araya getirme, sözde “Lozan sınırlarından kurtulup” Misakı Milli’ye ulaşma maskesi altında 40 yıllık Türkiye himayesinde Kürdistan planını uygulamak, Türkiye, Suriye ve YPG’nin temsil ettiği sözde Kürdistan’ın bölgede Hamas ve Hizbullah’ın silahsızlandırılması, Gazze’nin boşaltılması, İsrail’in egemenliğini tanıyan İbrahim Anlaşmalarının kabul edilmesi, İran ve Rusya’nın dışlanması ekseninde rol üstlenmesi.

İsrail silahla, ABD ise yer yer masada sürece yön vermeye çalışarak yer yer İsrail saldırganlığına destek olarak bu plan için devreye giriyor. Barrack, İbrahim Anlaşmalarının bölgede kabul edilmesinde Türkiye ve Suriye’nin rol üstlenmesini istediklerini daha önce ifade etmişti. (3)

Suriye’nin kuzeyinde de Barrack’ın bazı sözleriyle CENTCOM merkezli Amerikan kuvvetlerinin sahadaki pratiği ve ABD’nin YPG’ye dönük desteğini devam ettireceğini ilan etmesi gibi gelişmeler arasında ciddi farklar olduğu ve YPG’nin de esas olarak buraya güvendiği de bir gerçek.

İÇERDE BARRACK’IN SÖZCÜLÜĞÜNE SOYUNANLAR: ULUS DEVLET VE KEMALİZM DÜŞMANLARI

Silah bırakma sürecinden kendi ajandaları doğrultusunda sonuçlar çıkaran ve yeni anayasa süreciyle birlikte “Kemalizmle hesaplaşacağız”, “Ulus devletler devri bitti” “Milletten ümmete geçiş” gibi sloganlarla Türkiye Cumhuriyeti’nin temellerine saldıranlar da bu süreçte İsrail’in müttefiki konumuna düştüler.

Barrack Suriye’nin durumunu değerlendirirken açıkça “İsrail bölgede güçlü ulus devletler istemiyor.” demişti. İsrail Türkiye’yi ve Suriye’yi kendi içinde bütünleşmiş, ayrılıkçılığın kökünü kazımış güçlü ulus devletler olarak görmek istemiyor. Bizim kamuoyumuzdaki provakatörler eliyle Atatürk, Kemalizm ve ulus devlet düşmanlığı yapanlar da her zaman olduğu gibi İsrail’in doğal müttefikleri haline geliyor.

MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin “Cumhurbaşkanı yardımcılarından biri Kürt diğeri Alevi olsun!” diyerek ifade ettiği etnik kontenjan önerisi, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Türk-Kürt-Arap ittifakıyla ilgili her yöne çekilebilecek sözleri bu kesimleri cesaretlendiren bir rol oynadı.

Ancak yine Erdoğan’ın 24 Temmuz’da, Lozan Antlaşması’nın yıldönümünde Lozan’a sahip çıkan sözleri, bu ulus devlet düşmanlarının direksiyona geçecek etki ve güçte olmadığını gösteriyordu. (4)

Aynı şekilde Bahçeli’nin sözlerine gelen tepkiler sonrası MHP liderlerinin art arda Türk Milleti tanımına sahip çıkan çıkışlar yapması, sürecin doğru bir istikamette ilerlemesi için tavır almanın ve müdahil olmanın önemini bir kez daha gösterdi.

SÜREÇ BUNDAN SONRA HANGİ YÖNDE İLERLEYECEK?

Herkesin aklında aynı soru; sürecin geleceği ne olacak? Bu sorunun cevabını hayat ve hayatın içindeki güç kavgası belirleyecek. Fakat bu mücadelenin dışında konumlanan sözde tarafsız tavırların burada bir söz hakkı olmayacak.

Bütünleşme sürecinin esas olarak aktığı yatakta mevzilenen milli güçler sürecin ayrılıkçılık ve bölücülüğün tüm temelleriyle tarihe gömülmesi, Türk ve Kürdün Türk Milleti kimliğinde bütünleşmesi, ABD ve İsrail’in güçlerinin silahsızlandırılması ve YPG direnç gösterecek olursa “demir yumruk” seçeneğinin devreye girmesi yönünde ilerlemesi için ağırlık koyuyor.

ABD ve İsrail ile onlarla beraber mevzilenen güçler de sürecin başarısızlığa uğraması, baltalanması, PKK ve YPG’nin silahlarını bırakmaması, eğer süreci engellemekte başarısız olurlarsa dahi sürecin ABD’nin bölge politikaları kapsamında, “Türkiye himayesinde Kürdistan” çizgisinde ve İsrail’in güvenliğini sağlayacak bir istikamette ilerlemesi için ağırlık koyuyorlar.

Kim kazanacak?

BÜTÜNLEŞMENİN ÖNCÜSÜ OLMADAN SÜRECE YÖN VERİLEMEZ

Eğer bu sürecin ilk saydığımız sonuçlarla, yani zaferle sonuçlanmasını istiyorsak sürecin merkezinde hatta en önünde konumlanmak ve öncü tavırlar almak durumundayız.

ABD ve İsrail’e karşı başladığı teorik ve pratik tüm sonuçlarıyla ortada olan ve esas olarak Türkiye’ye karşı yükselen tehdide yanıt olarak üretilen bu yeni sürece geçmiş alışkanlıklarla, tarihi geçmiş ezberlerle, saplantılar ve kuşkularla yaklaşırsak ve sürecin dışında kalmayı seçersek, tarihin de dışına düşmüş oluruz.

Niyetimiz ne olursa olsun, süreci kendi istedikleri istikamete sokmaya çalışan ve bunun için ağırlığını ortaya koyan ABD ve İsrail’in saflarına güç vermiş oluruz.

ABD ve İsrail’in güçlerinin bölgede silahsızlandırılması ve Türkiye’nin Türkü ve Kürdüyle bütünleşmesi hedefiyle başlayan sürecin en önünde doğru siyasetleri üretmek, sürecin doğrularına sahip çıkıp ilerletmek ve gelişen yanlış etkenlerle mücadele etmek bugün vatanseverliğin biricik doğru tavrıdır.

İsrail İran’ı bir anlık zaafiyete sürükleyip, oradaki bölücü güçlere güç vermek, İran yönetimini sallamak için Tahran’ı vurmaktan, Suriye’nin bütünleşmesi için adım atan Şam’ı hedef almaktan çekinmiyor.

İsrail kararlı. Peki, biz ne yapacağız? Türk vatanseverlerinin de kuşkulu, ürkek ve hayatın dışında tavırlar almaması hayati önemdedir. Türk milliyetçiliğinin 200 yıllık devrimler yapmış mirası da bu hayati tavrın en önemli güvencesidir.

ŞEHİTLERİMİZİN MİRASINA BÖYLE SAHİP ÇIKILIR

Bu milli süreci baltalamak ve bozmak için faaliyetlerin merkezi durumuna gelen Zafer Partisi ve İyi Parti en çok şehitlerimizin hatırasını kullanıyor.

Son söz olarak şu soruyu sormalıyız, şehit düşen kahraman Mehmetçiklerimiz, polislerimiz, köy korucularımız canlarını neden feda ettiler?

Türk Milletinin Türkü ve Kürdüyle bütünleşmesi, PKK ve YPG’nin tarihe karışması, ABD ve İsrail’in silahsızlandırılması, Türk Devrimi’nin 150 yıllık hedeflerine ulaşılması için değil mi?

O zaman şehitlerimizin hatırasına sahip çıkmak için Bütünleşen Türkiye hedefinde kenetlenme ve öncü olma zamanıdır.

DİPNOTLAR:

(1) https://www.aydinlik.com.tr/haber/ocalan-israil-dusmanimizdir-532022

(2) https://www.milliyet.com.tr/gundem/sirri-sureyya-onder-ile-son-gorusmeyi-yapan-dogu-perincek-suikast-girisimini-cnn-turkte-anlatti-iki-ulkeyi-isaret-etti-7366993

(3) https://t24.com.tr/haber/abd-nin-ankara-buyukelcisi-ve-suriye-ozel-temsilcisi-barrack-mazlum-abdi-sorumluluk-aliyor-turkiye-ye-tehdit-degil,1252889

(4) https://www.aa.com.tr/tr/gundem/ cumhurbaskani-erdogan-lozandan-102-yil-sonra-ulkemizin-kalkinma-yolculugu-turkiye-yuzyili-vizyonuyla-devam-etmektedir/3640631

Tüm dünyanın üzerine düşünmesi gereken iki önemli haber ajanslara düştü:
İnsanlığın pür dikkat izlediği Gazze soykırımının uygulayıcısı İsrail Başbakanı Benyamin Netanyahu yakın zamanda ABD Kongresi’ne hitap edecek. Orada haklılığını, başarılarını ve mücadelesini anlatacak…
ABD Temsilciler Meclisi’nde de bir karar alındı: İsrail Başbakanı Netanyahu hakkında yakalama kararı çıkaran Uluslararası Ceza Mahkemesi (UCM) hakkında yaptırım uygulanacak! Temsilciler Meclisi’nin kararı bu yönde.

DEVRİMCİLERİN GÖZÜNDEN BATI MEDENİYETİ
Mehmet Akif Ersoy, İstiklâl Marşımızda vatanımıza elini uzatan “Batı medeniyetini”, “tek dişi kalmış canavar” diye tanımlamıştı.

Mustafa Kemal Paşa, Hâkimiyet-i Milliye gazetesinde Batı kapitalizmini en büyük düşman olarak ilan etmiş ve “kapitalizm afeti ve onun çocuğu olan emperyalizm” diye tanımlamıştı:

“En büyük düşman, düşmanların düşmanı, ne falan ne de filan millettir. Bilakis bu, adeta her tarafı kaplamış ve saltanat halinde bütün dünyaya hâkim olan kapitalizm afeti ve onun çocuğu olan emperyalizmdir.”

Lenin, kapitalizmin en yüksek aşaması olarak tanımladığı emperyalizm için “geberen kapitalizm” demişti. Artık Batı kapitalizmi, verimliliği artıran ve rekabete dayalı bir piyasa sisteminden tekeller ve onların kontrolündeki emperyalist devletin silah zoruyla sermaye ihracına dönüşmüştü. Kapitalizmin henüz hâkim sistem olmadığı mazlumlar dünyası, emperyalist sömürünün kan ve ateş dolu hücumuyla karşı karşıyaydı.

BATI DEĞERLERİ TİYATROSUNUN SON PERDESİ
Afet, geberme-ölme, tek dişi kalan bir canavar… Tüm bu tanımların Batı kapitalizminin sahte dünyası için daha da anlamlı olduğu günlerdeyiz.

Tahakkümünü sürdürmek için mazlumlara, üretime, ulus devletlere hatta tüm insanlığa savaş açan emperyalist-kapitalist Batı sisteminin tahtında bugün ABD oturuyor.

Almanya, Avrupa Birliği vs… Hepsi İsrail’in kuyruğuna takılmışlardı. Ama ABD gözü kararttı. Bizzat kendisinin, iğdiş edilmiş ve anlamı çarpıtılmış insan hakları, özgürlükler, uluslararası hukuk, demokrasi gibi kavramlar üzerine sahtekârca inşa ettiği komik uluslararası hukuk düzeninin kararlarını bile beğenmiyor artık. Oysa o “uluslararası hukuk” kendisinin hep yanında olmuştu: Yugoslavya’yı parçalarken, Irak’ın işgali için meşru sebepler üretirken…

Uluslararası Ceza Mahkemesi, Netanyahu ile birlikte kendi vatanlarının kurtuluşu için mücadele eden HAMAS liderlerini de suçluyor ve soykırımcı çete ile HAMAS’ı aynı torbanın içine atarak büyük bir sinsilik yapıyor. Ama yine yaranamıyor ABD’nin savaş ağalarına. Yetmiyor.

Bunun için misilleme yapıyorlar: Katil Netanyahu’ya dünyaya hitap etme şansı verecekler. Yaldızlayacaklar, kanlı ellerini yıkayacaklar, ayakta alkışlayacaklar… Artık hiçbir cazibesi kalmamış “Batı değerleri” tiyatrosunun son perdesini oynayacaklar aslında. Netanyahu bu konuşmayla yeni bir rekor kıracakmış; çocukları ve masumları katletme şampiyonluğuna bir de ABD Kongresi’ne en çok hitap eden yabancı siyasetçi rekorunu ekleyecekmiş Churchill’i sollayarak. Herhalde bu iki rekoru birbiriyle paralel ilerliyor.
Bir de meydan okuyor ABD Temsilciler Meclisi: İsrail’i her şeyi göze alır korurum, ona yan bakanın, göstermelik de olsa ona karşı bir faaliyete girenin canına okurum diyor. Yaptırım sopasını çıkarıyor. Filistinli çocukların profesyonelce katli için uçak gemilerini hazır eden ABD, uluslararası kamuoyunu bastırmak için de yaptırım sopasını çıkarıyor.
İşte uluslararası hukukun dinamiği!

‘HUKUK, PARAMPARÇA OLMAKSA İSRAİL BOMBALARI ALTINDA…’
Devrimci şairimiz Nâzım Hikmet’in “Vatan Haini” şiirine nazire yaparak tavrımızın ve konumumuzun altını çiziyoruz bu kanlı tiyatroya karşı:
“Biz hukuk ve demokrasi düşmanlarıyız; siz demokratsanız, siz özgürlükçüyseniz,
Biz hukuka ve insan haklarına düşmanız…
Hukuk, televizyonlardan canlı yayınlanan soykırımınızsa,
Hukuk, satın alınmış yargıçlarınız, düzmece mahkemeleriniz ve ikiyüzlü Batı değerlerinizse,
Hukuk, paramparça olmaksa İsrail bombaları altında,
Hukuk, açlıktan kemikleri sayılan çocuklarsa Gazze’de,
Kongrelerinizde katilleri alkışlamaksa hukuk,
Hukuk sırtımıza geçirilmiş tırnaklarınızsa,
Hukuk, İsrail bombaları, İsrail jetleri, siyonist parası ve Amerikan yaptırımıysa,
Hukuk kurtulmamaksa kanlı tiyatronuzdan, Biz hukuk ve demokrasi düşmanlarıyız. Yazın üç sütun üstüne kapkara haykıran puntolarla:
Otoriter Doğulular uluslararası hukuku çiğnemeye devam ediyor hala!”

CELLATLARIN HUKUKU LİBERALLERİN ‘HUKUK REFORMU’
Bu çürümüş uluslararası hukuk düzenine celladına âşık olmuşçasına öykünenlere zor sorularımız var.
Tanzimat’tan beri gündemimizde Batı dayatması “hukuk reformları” var. Ekonomi biraz kötü gittiğinde koro türküye başlıyor:

“Hukuk devleti olursak, özgürlükleri artırırsak ekonomi düzelir. Yatırımcı ancak hukukun hâkim olduğu ülkeye gelir!”
O zaman bu liberal ezber şu soruların cevabını vermeli

Türkiye’nin sıcak para cenneti olduğu 2010’lu yılların başında Türkiye en büyük hukuk garabetleri olan Ergenekon-Balyoz kumpaslarını yaşamadı mı? Düzmece deliller, vatanseverlere kumpaslar, imal edilmiş suçlar akan sıcak parayla kol kola yürümedi mi? Küresel merkezlerin “hukuk devleti” hassasiyeti sonradan mı nüksetmişti?

Ekonomimizi düzelteceği ilan edilen sıcak paranın merkezi Batı sermayesi, bugün dört kolla en barbar soykırımı tüm dünyanın gözü önünde işleyen İsrail’e sarılmıyor mu? Ona siper olmuyor mu? Hukukun üstünlüğü ve özgürlükler böyle bir aşağılanmaya maruz kalmış mıydı?
Küresel tefecilerin Tanzimat’tan beri “hukuk reformu” dediklerinin Türkiye’nin ayaklarına zincirler takmak olduğunu görmüyor musunuz?

ATATÜRK’ÜN TANIMI
İnsanlığın demokratik devrimlerle kazandığı çağdaş hukuku, yurttaş haklarını, özgürlükleri, insan haklarını, demokrasiyi emperyalist-siyonist çetenin ellerine bırakacak değiliz.
Bu kavramları çarpıtarak ve kendi adına araçsallaştırarak zulmünü meşrulaştıran Batı emperyalizmine karşı gerçek ve devrimci anlamlarıyla bu tarihsel kazanımlara sahip çıkacağız.
Bizim hayat veren bir hukukumuz var: İhtilal hukuku!
Mahmut Esat Bozkurt’un dediği gibi: “Uyuşuklukta ölüm, ihtilalde hayat vardır.”
Atatürk’ün dediği gibi “Devrimin kanunu bütün kanunların üzerindedir.”

Dünya bir devrimin eşiğinde. İnsanlık güçlerinin köhnemiş olanın yerine adım adım inşa edeceği yeni uygarlık, hukuku da demokrasiyi de özgürleştirecek biricik seçenektir. Bugün Gazze’de ön cephede direnen Filistinliler insanlığın namus bayrağını da taşıyorlar çünkü milletlerin tarihte kazandığı bütün demokratik değerlerin namusu bugün onlara emanettir.

Tüm dünyanın üzerine düşünmesi gereken iki önemli haber ajanslara düştü:
İnsanlığın pür dikkat izlediği Gazze soykırımının uygulayıcısı İsrail Başbakanı Benyamin Netanyahu yakın zamanda ABD Kongresi’ne hitap edecek. Orada haklılığını, başarılarını ve mücadelesini anlatacak…
ABD Temsilciler Meclisi’nde de bir karar alındı: İsrail Başbakanı Netanyahu hakkında yakalama kararı çıkaran Uluslararası Ceza Mahkemesi (UCM) hakkında yaptırım uygulanacak! Temsilciler Meclisi’nin kararı bu yönde.

DEVRİMCİLERİN GÖZÜNDEN BATI MEDENİYETİ
Mehmet Akif Ersoy, İstiklâl Marşımızda vatanımıza elini uzatan “Batı medeniyetini”, “tek dişi kalmış canavar” diye tanımlamıştı.

Mustafa Kemal Paşa, Hâkimiyet-i Milliye gazetesinde Batı kapitalizmini en büyük düşman olarak ilan etmiş ve “kapitalizm afeti ve onun çocuğu olan emperyalizm” diye tanımlamıştı:

“En büyük düşman, düşmanların düşmanı, ne falan ne de filan millettir. Bilakis bu, adeta her tarafı kaplamış ve saltanat halinde bütün dünyaya hâkim olan kapitalizm afeti ve onun çocuğu olan emperyalizmdir.”

Lenin, kapitalizmin en yüksek aşaması olarak tanımladığı emperyalizm için “geberen kapitalizm” demişti. Artık Batı kapitalizmi, verimliliği artıran ve rekabete dayalı bir piyasa sisteminden tekeller ve onların kontrolündeki emperyalist devletin silah zoruyla sermaye ihracına dönüşmüştü. Kapitalizmin henüz hâkim sistem olmadığı mazlumlar dünyası, emperyalist sömürünün kan ve ateş dolu hücumuyla karşı karşıyaydı.

BATI DEĞERLERİ TİYATROSUNUN SON PERDESİ
Afet, geberme-ölme, tek dişi kalan bir canavar… Tüm bu tanımların Batı kapitalizminin sahte dünyası için daha da anlamlı olduğu günlerdeyiz.

Tahakkümünü sürdürmek için mazlumlara, üretime, ulus devletlere hatta tüm insanlığa savaş açan emperyalist-kapitalist Batı sisteminin tahtında bugün ABD oturuyor.

Almanya, Avrupa Birliği vs… Hepsi İsrail’in kuyruğuna takılmışlardı. Ama ABD gözü kararttı. Bizzat kendisinin, iğdiş edilmiş ve anlamı çarpıtılmış insan hakları, özgürlükler, uluslararası hukuk, demokrasi gibi kavramlar üzerine sahtekârca inşa ettiği komik uluslararası hukuk düzeninin kararlarını bile beğenmiyor artık. Oysa o “uluslararası hukuk” kendisinin hep yanında olmuştu: Yugoslavya’yı parçalarken, Irak’ın işgali için meşru sebepler üretirken…

Uluslararası Ceza Mahkemesi, Netanyahu ile birlikte kendi vatanlarının kurtuluşu için mücadele eden HAMAS liderlerini de suçluyor ve soykırımcı çete ile HAMAS’ı aynı torbanın içine atarak büyük bir sinsilik yapıyor. Ama yine yaranamıyor ABD’nin savaş ağalarına. Yetmiyor.

Bunun için misilleme yapıyorlar: Katil Netanyahu’ya dünyaya hitap etme şansı verecekler. Yaldızlayacaklar, kanlı ellerini yıkayacaklar, ayakta alkışlayacaklar… Artık hiçbir cazibesi kalmamış “Batı değerleri” tiyatrosunun son perdesini oynayacaklar aslında. Netanyahu bu konuşmayla yeni bir rekor kıracakmış; çocukları ve masumları katletme şampiyonluğuna bir de ABD Kongresi’ne en çok hitap eden yabancı siyasetçi rekorunu ekleyecekmiş Churchill’i sollayarak. Herhalde bu iki rekoru birbiriyle paralel ilerliyor.
Bir de meydan okuyor ABD Temsilciler Meclisi: İsrail’i her şeyi göze alır korurum, ona yan bakanın, göstermelik de olsa ona karşı bir faaliyete girenin canına okurum diyor. Yaptırım sopasını çıkarıyor. Filistinli çocukların profesyonelce katli için uçak gemilerini hazır eden ABD, uluslararası kamuoyunu bastırmak için de yaptırım sopasını çıkarıyor.
İşte uluslararası hukukun dinamiği!

‘HUKUK, PARAMPARÇA OLMAKSA İSRAİL BOMBALARI ALTINDA…’
Devrimci şairimiz Nâzım Hikmet’in “Vatan Haini” şiirine nazire yaparak tavrımızın ve konumumuzun altını çiziyoruz bu kanlı tiyatroya karşı:
“Biz hukuk ve demokrasi düşmanlarıyız; siz demokratsanız, siz özgürlükçüyseniz,
Biz hukuka ve insan haklarına düşmanız…
Hukuk, televizyonlardan canlı yayınlanan soykırımınızsa,
Hukuk, satın alınmış yargıçlarınız, düzmece mahkemeleriniz ve ikiyüzlü Batı değerlerinizse,
Hukuk, paramparça olmaksa İsrail bombaları altında,
Hukuk, açlıktan kemikleri sayılan çocuklarsa Gazze’de,
Kongrelerinizde katilleri alkışlamaksa hukuk,
Hukuk sırtımıza geçirilmiş tırnaklarınızsa,
Hukuk, İsrail bombaları, İsrail jetleri, siyonist parası ve Amerikan yaptırımıysa,
Hukuk kurtulmamaksa kanlı tiyatronuzdan, Biz hukuk ve demokrasi düşmanlarıyız. Yazın üç sütun üstüne kapkara haykıran puntolarla:
Otoriter Doğulular uluslararası hukuku çiğnemeye devam ediyor hala!”

CELLATLARIN HUKUKU LİBERALLERİN ‘HUKUK REFORMU’
Bu çürümüş uluslararası hukuk düzenine celladına âşık olmuşçasına öykünenlere zor sorularımız var.
Tanzimat’tan beri gündemimizde Batı dayatması “hukuk reformları” var. Ekonomi biraz kötü gittiğinde koro türküye başlıyor:

“Hukuk devleti olursak, özgürlükleri artırırsak ekonomi düzelir. Yatırımcı ancak hukukun hâkim olduğu ülkeye gelir!”
O zaman bu liberal ezber şu soruların cevabını vermeli

Türkiye’nin sıcak para cenneti olduğu 2010’lu yılların başında Türkiye en büyük hukuk garabetleri olan Ergenekon-Balyoz kumpaslarını yaşamadı mı? Düzmece deliller, vatanseverlere kumpaslar, imal edilmiş suçlar akan sıcak parayla kol kola yürümedi mi? Küresel merkezlerin “hukuk devleti” hassasiyeti sonradan mı nüksetmişti?

Ekonomimizi düzelteceği ilan edilen sıcak paranın merkezi Batı sermayesi, bugün dört kolla en barbar soykırımı tüm dünyanın gözü önünde işleyen İsrail’e sarılmıyor mu? Ona siper olmuyor mu? Hukukun üstünlüğü ve özgürlükler böyle bir aşağılanmaya maruz kalmış mıydı?
Küresel tefecilerin Tanzimat’tan beri “hukuk reformu” dediklerinin Türkiye’nin ayaklarına zincirler takmak olduğunu görmüyor musunuz?

ATATÜRK’ÜN TANIMI
İnsanlığın demokratik devrimlerle kazandığı çağdaş hukuku, yurttaş haklarını, özgürlükleri, insan haklarını, demokrasiyi emperyalist-siyonist çetenin ellerine bırakacak değiliz.
Bu kavramları çarpıtarak ve kendi adına araçsallaştırarak zulmünü meşrulaştıran Batı emperyalizmine karşı gerçek ve devrimci anlamlarıyla bu tarihsel kazanımlara sahip çıkacağız.
Bizim hayat veren bir hukukumuz var: İhtilal hukuku!
Mahmut Esat Bozkurt’un dediği gibi: “Uyuşuklukta ölüm, ihtilalde hayat vardır.”
Atatürk’ün dediği gibi “Devrimin kanunu bütün kanunların üzerindedir.”

Dünya bir devrimin eşiğinde. İnsanlık güçlerinin köhnemiş olanın yerine adım adım inşa edeceği yeni uygarlık, hukuku da demokrasiyi de özgürleştirecek biricik seçenektir. Bugün Gazze’de ön cephede direnen Filistinliler insanlığın namus bayrağını da taşıyorlar çünkü milletlerin tarihte kazandığı bütün demokratik değerlerin namusu bugün onlara emanettir.

TBMM’nin İsveç’in NATO’ya katılımını onaylamasının üzerinden 1 hafta kadar geçmişti ki ajanslara düşen bir haber hepimize önümüzdeki sürecin nasıl işleyeceğinin işaretlerini verdi.
Ukrayna Savaşı’nın kundakçısı ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı Victoria Nuland Türkiye’deydi. Dışişleri Bakanı Hakan Fidan’la görüşmesinden sonra şunları söyledi: “Açıkçası, eğer S-400 meselesini çözebilirsek, ki bunu istiyoruz, ABD Türkiye’yi F-35 ailesine geri kabul etmekten memnuniyet duyacaktır.” (1) Yani ABD, Türkiye’nin kendi savunma ihtiyaçları için Rusya’dan satın aldığı “S-400 engelini” aradan kaldırmak niyetinde.
Taviz her zaman taviz doğurur. Bir kere teslim olmak hiçbir zaman sadece bir kereyle kalmaz.
ABD’nin ve NATO’nun genel çalışma tarzı budur: Önce elinizi verirsiniz, sonra kolunuz istenir, isterseniz bütün organlarınızı teslim edin; yine de ABD’yi tatmin edemezsiniz. Çünkü ABD’nin patronluğundaki NATO; Türkiye’yi yutmak, direncini kırmak, teslim almak istiyor. Bunun için de masada daha birçok taviz istenecek maddeler üst üste yığılmış dosyalar gibi bizi bekliyor. (S-400, Kıbrıs, Suriye ve Irak, Doğu Akdeniz, PKK vb.)
Önümüzdeki soru ise açık; bu baskılara direnecek miyiz yoksa teslim mi olacağız? Kitabında teslim olmak yazmayan bir milletin mensuplarıysak cevabımız belli; direneceğiz ve yeni bir uygarlığın kurucularından olacağız. O zaman bu NATO sisteminin zihnimizi perdelemek için uydurduğu bazı safsataları çürüterek işe başlamalı. Her NATO tartışmasında önümüze gelen meşhur “NATO’daki haklarımızı” bir daha hatırlayalım:

NATO’DAKİ VETO HAKKIMIZ YA DA MİLLETİ OYALAMA HAKKI
NATO’da meşhur bir veto hakkımız var. Öyle kudretli bir hak ki; sorsan bizi NATO’nun ağası yapıyor. Bu NATOseverlerin sanal aleminde Türkiye’nin rızası olmadan hiçbir şey olmuyor. Bu öyle bir veto hakkı ki; NATO’daki baş müttefiğimiz ABD PKK’yı silahla beslerken ya da 15 Temmuz’da NATO Gladyosu’nun pilotları İstanbul ve Ankara’yı bombalarken ya da ABD/NATO üsleri Türkiye’yi Ege, Doğu Akdeniz, Suriye ve Irak’ta kuşatıp namluları doğrulturken bu haktan hiç söz etmiyoruz, unutuyoruz. Pek bir işe yaramıyor.
Ama konu Türkiye’nin dahil olduğu bir pazarlık meselesiyle eller seriliyor ortaya; sistemin her renkten siyasetçisi kürsülere çıkıp bağırıyor; şu olmazsa bu olmaz, şunu kabul etmezseniz bunu reddederiz vs vs… Masalara vuruyorlar, nutuk atıyorlar, bağırıyorlar, ey ABD diyorlar… Veto hakkı sağ olsun!
Fakat en sonunda AK Parti’si, CHP’si, MHP’si sanki o nutukları atmamış gibi, hepimizin gözlerini yaşartacak bir birliktelik sergiliyorlar ve iş sonunda ABD’nin dediğini kabul etmek şeklinde hayata geçiyor. Veto hakkımızın gündeme geldiği son iki olayda da senaryo bu oldu: Finlandiya ve İsveç.
Demek ki veto hakkının bizim siyasetçilerimize verdiği çok özel bir hak var: Milleti aldatma ve oyalama hakkı. Hakkını da veriyorlar doğrusu. NATO şu ara Güney Kıbrıs’ı Devlet Ortaklığı Programı’na dahil etti, bir nevi adı konmamış NATO üyeliği. (2) NATO’nun hakiki ağası ABD de GKRY’yi silahlandırıyor. Bizim sistem partileri bu işi de veto hakkıyla çözerler inşallah!
“NATO BİZİ DÜŞMANDAN KORUYOR”
NATOseverlerin üzerinde çok durmaya bile gerek olmayan bir safsatası. NATO’nun bir güvenlik şemsiyesi varmış, bu kırık şemsiye bizi düşmanlarımızdan koruyormuş, eğer bize bir zarar gelirse tüm NATO ülkeleri (başta da ABD) bizim için kelle koltukta savaşacakmış. Rus ayısı kuzeyde bizi yutmak için bekliyormuş, Şii İranlılar füzelerini hazırlıyormuş gibi bazı masallar. Ya NATO olmasaydı!
Kim bu düşmanlar diye bir bakarsak, liste belli (Listeyi biz yapmadık, NATO’nun güvenlik doktrinleri söylüyor): Rusya, Çin, İran, Filistin, Suriye, Irak, Venezuela, Afganistan vb. Bu birbirlerinden çok farklı ülkelerin benzer bir noktası var mı diye bakarsak, evet var: ABD ve İsrail hepsine düşman. Bu hoş tesadüf aklımıza şunu getiriyor, bu güvenlik şemsiyesi kimi yağmurdan koruyor; Türkiye’yi mi ABD-İsrail’i mi?
“NATO BİZİ NATO’DAN KORUYOR!”
Son dönemin popüler safsatalarından biri de bu: “NATO’dan çıkarsak NATO bize saldırır.” Sanki şimdi saldırmıyormuş gibi. ABD-NATO’nun Türkiye düşmanlığını artık gizleyemeyen ama bir şekilde mızrağı çuvala sığdırmaya çalışanlar bu teze sarılıyor: “Tamam ABD ve NATO bize düşmanlık ediyor ama NATO’dan çıkarsak tam onların istediği olur, savunmasız kalırız mazallah.”
Öyle sihirli bir taktik ki bu, NATO’nun içinde kalarak NATO’nun oyununu bozuyorsunuz. Bu safsatayı son dönemde dillendiren kişi ise Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ idi. (3)
Gerçek ise şu: NATO bizi kontrol altında tutarak zaafa sürüklüyor! Türkiye’yi kuşatan NATO’nun doğuya ve kuzeye genişlemesi için oy vermemiz, AYM’nin Meclis’in orta yerindeki PKK’yı kapatmamakta direnmesi, hükümetin ekonomimizi küresel tefecilerin faiz ve vurgun cenneti yapma kararı, NATO tehditleri karşısındaki potansiyel müttefikimiz Suriye, İran, Irak ile bölücü ve yobaz teröre karşı ortak harekatta ayak sürümek, Ukrayna Savaşı’nda Rusya’ya karşı Ukrayna’yı silahlandırmak…
Saydıklarımızın hepsi hükümetin NATO zaafının bir parçası. ABD, İsrail ve NATO’ya cesaret ve cüret veren uygulamalar. Emperyalist sistemle bir hesaplaşmayı göze alamayanların taviz ve teslimiyetinin örnekleri. Dengeciliğin son kertede NATO’culuğa varan tecrübeleri.
NATO üyesi olmanın yarattığı en büyük zaafı 15-16 Temmuz gecesi gördük. Türk ordusunun hangarlarından, cephanelerinden NATO’nun örgütlediği FETÖ Gladyosu çıktı ve Türk askerine, polisine silah sıktı. Aynı şeyleri yaşamak mı istiyorsunuz? Türkiye’yi savunmanın tek bir yolu var: ABD-İsrail-Yunanistan’ın başını çektiği silahlı ittifaka ve onların piyonu terör örgütlerine karşı caydırıcı bir cephe birliğini bölgedeki komşularımızla kurmak, Asya güçleriyle ittifak şansını değerlendirmek. Kendi içinde krizlere sürüklenmiş NATO’nun tabutuna son çiviyi NATO’dan ayrılarak çakmak. NATO’nun dağılması sürecini ateşlemek. Ne de olsa Türkiye tüm Atlantik bilginlerine göre “kilit ülke”.
NATO o zaman Türkiye’ye saldıramaz. “Sen ne istersen yapayım, sen de bana dokunma” dedikçe daha çok üzerine gelir ve geliyor. İşte gördük, tavizlerin arkası kesilmedi, kesilmeyecek. Türkiye’nin tam anlamıyla teslim olması ABD-NATO için hayat memat meselesi.

“SİLAH TEKNOLOJİMİZ NATO’YA BAĞLI”

    Üzülerek söyleniyor, “maalesef tüm silah teknolojimiz NATO’ya bağlı, NATO’dan ayrılamayız”. Güncel bir örnek üzerinden düşünelim; ABD sözde İsveç’in NATO üyeliği karşılığı bize bir F-16 havucu uzattı. Faydası, faydasızlığı bir yana 4-5 yıla gelir mi gelmez mi, ABD Kongresi onaylar mı, onaylasa bile kendisine verilen hakkı kullanıp bir yerde engel çıkartır mı bilinmiyor. Ama Yunanistan ilk talebinde bizim kovulduğumuz ve verdiğimiz parayı da unuttuğumuz F-35’leri satın alabiliyor. Nasıl?

    Yunanistan’ın muhteşem bir diplomasisi, yetenekli siyasetçileri falan mı var? Yunanistan’ın F-35’lere bu kadar kolay ulaşmasının yegane sebebi ABD’nin 51. Eyaletinden hallice bir bağımlılık ilişkisi içine girmesi. Yani teslim olursan, piyonlaşırsan, topraklarını ABD üssüne çevirirsen bu meselelerde hiç sorun yaşamıyorsun. Yeni ABD silahları alma sevdasına kapılıp piyonlaşacak mıyız, NATO’nun uslu çocuğu mu olacağız? Bizim üzerimize çevrilen silahları kendi envanterimize katmak için ne yaparsak yapalım, teslim olmadan ABD’yi ikna edemeyiz.

    O sebeple yapılacak şey belli; milli savunmamızın acil ihtiyacı olan silah ve teknolojiler için ABD hegemonyasını çatırdatan yeni seçeneklere yöneleceğiz, aynı S-400’de yaptığımız gibi. Ve daha önemlisi milli, öz savunma teknolojilerimizi geliştirmede yaptığımız atağı hızlandıracağız. Burada da ABD dayatmalarına meydan okuyarak gelişenlerin tecrübelerinden yararlanacağız, işbirliği yapacağız. KAAN’lar, HİSAR’lar yerlerini aldıkça ABD’nin havuçlarına ihtiyacımız kalmayacak.

HEPSİNİN ÇIPASI NATO, HER İŞİN BAŞI NATO

    NATO’ya bağlılık sistem partileri için onları Atlantik limanına bağlı tutan bir çıpa işlevi görüyor. Bu çarkı bozuk sistemin temel şartı NATO yemini, hangi görüşte olursan ol. Meclis’te binbir çeşit kavgaya girip, rant kavgasında birbirlerini yiyenler konu NATO olunca yumruk gibi birleşiyorlar. AK Parti, CHP ve MHP eveti basıyor, hayır oyu kullananlar da kürsülere çıkıp “NATO’nun genişlemesine karşı değiliz ama…” diyerek NATO yemininden ayrılmadıklarını ilan etme gereği duyuyor.

    Bu sebeple bu ülkede bir şeyleri değiştirme niyetindeysek, güvenlikte, ekonomide, adalette, eğitimde, her alanda bu iş böyle gitmez diyorsak, emperyalist sistemden bağımsızlığını kazanmış başı dik bir Türkiye için kolları sıvayacaksak, işin başı NATO. Bunu bilmek gerekiyor. Önce bu sistemin iskeleti NATO’yla hesaplaşacağız.

NATO’CULARDAN NATO’CU BEĞENMEYELİM

    TBMM’nin İsveç’in NATO’ya katılımı kararı milletin her kesiminden tepki çekti. Milletin ABD ve NATO’yu nerede gördüğü açık, millet savaştığı gücü tanıyor. Ama sistemin tepelerinde oturanlar milletin duygu ve düşüncesini temsil etmiyor. Bir çarpıklık ve illüzyon var. NATO karşıtlarının oylarıyla NATO’culuk yapıyorlar. Önümüz seçim. Her işin başı NATO, her melanetin arkasında NATO var diyorsak önümüzde bir fırsat var. Partilerin sicilleri belli, önümüze gelen seçenekler belli, bu sefer NATO’culardan NATO’cu beğenmeyelim.

Kaynakça:

(1) https://www.aydinlik.com.tr/haber/abdden-turkiyeye-s-400-santaji-eger-f-35-449836
(2) https://www.aydinlik.com.tr/haber/guney-kibris-natoya-hazirlaniyor-359700
(3) https://www.youtube.com/watch?v=16pXgAcRWzs

TBMM’nin İsveç’in NATO’ya katılımını onaylamasının üzerinden 1 hafta kadar geçmişti ki ajanslara düşen bir haber hepimize önümüzdeki sürecin nasıl işleyeceğinin işaretlerini verdi.
Ukrayna Savaşı’nın kundakçısı ABD Dışişleri Bakan Yardımcısı Victoria Nuland Türkiye’deydi. Dışişleri Bakanı Hakan Fidan’la görüşmesinden sonra şunları söyledi: “Açıkçası, eğer S-400 meselesini çözebilirsek, ki bunu istiyoruz, ABD Türkiye’yi F-35 ailesine geri kabul etmekten memnuniyet duyacaktır.” (1) Yani ABD, Türkiye’nin kendi savunma ihtiyaçları için Rusya’dan satın aldığı “S-400 engelini” aradan kaldırmak niyetinde.
Taviz her zaman taviz doğurur. Bir kere teslim olmak hiçbir zaman sadece bir kereyle kalmaz.
ABD’nin ve NATO’nun genel çalışma tarzı budur: Önce elinizi verirsiniz, sonra kolunuz istenir, isterseniz bütün organlarınızı teslim edin; yine de ABD’yi tatmin edemezsiniz. Çünkü ABD’nin patronluğundaki NATO; Türkiye’yi yutmak, direncini kırmak, teslim almak istiyor. Bunun için de masada daha birçok taviz istenecek maddeler üst üste yığılmış dosyalar gibi bizi bekliyor. (S-400, Kıbrıs, Suriye ve Irak, Doğu Akdeniz, PKK vb.)
Önümüzdeki soru ise açık; bu baskılara direnecek miyiz yoksa teslim mi olacağız? Kitabında teslim olmak yazmayan bir milletin mensuplarıysak cevabımız belli; direneceğiz ve yeni bir uygarlığın kurucularından olacağız. O zaman bu NATO sisteminin zihnimizi perdelemek için uydurduğu bazı safsataları çürüterek işe başlamalı. Her NATO tartışmasında önümüze gelen meşhur “NATO’daki haklarımızı” bir daha hatırlayalım:

NATO’DAKİ VETO HAKKIMIZ YA DA MİLLETİ OYALAMA HAKKI
NATO’da meşhur bir veto hakkımız var. Öyle kudretli bir hak ki; sorsan bizi NATO’nun ağası yapıyor. Bu NATOseverlerin sanal aleminde Türkiye’nin rızası olmadan hiçbir şey olmuyor. Bu öyle bir veto hakkı ki; NATO’daki baş müttefiğimiz ABD PKK’yı silahla beslerken ya da 15 Temmuz’da NATO Gladyosu’nun pilotları İstanbul ve Ankara’yı bombalarken ya da ABD/NATO üsleri Türkiye’yi Ege, Doğu Akdeniz, Suriye ve Irak’ta kuşatıp namluları doğrulturken bu haktan hiç söz etmiyoruz, unutuyoruz. Pek bir işe yaramıyor.
Ama konu Türkiye’nin dahil olduğu bir pazarlık meselesiyle eller seriliyor ortaya; sistemin her renkten siyasetçisi kürsülere çıkıp bağırıyor; şu olmazsa bu olmaz, şunu kabul etmezseniz bunu reddederiz vs vs… Masalara vuruyorlar, nutuk atıyorlar, bağırıyorlar, ey ABD diyorlar… Veto hakkı sağ olsun!
Fakat en sonunda AK Parti’si, CHP’si, MHP’si sanki o nutukları atmamış gibi, hepimizin gözlerini yaşartacak bir birliktelik sergiliyorlar ve iş sonunda ABD’nin dediğini kabul etmek şeklinde hayata geçiyor. Veto hakkımızın gündeme geldiği son iki olayda da senaryo bu oldu: Finlandiya ve İsveç.
Demek ki veto hakkının bizim siyasetçilerimize verdiği çok özel bir hak var: Milleti aldatma ve oyalama hakkı. Hakkını da veriyorlar doğrusu. NATO şu ara Güney Kıbrıs’ı Devlet Ortaklığı Programı’na dahil etti, bir nevi adı konmamış NATO üyeliği. (2) NATO’nun hakiki ağası ABD de GKRY’yi silahlandırıyor. Bizim sistem partileri bu işi de veto hakkıyla çözerler inşallah!
“NATO BİZİ DÜŞMANDAN KORUYOR”
NATOseverlerin üzerinde çok durmaya bile gerek olmayan bir safsatası. NATO’nun bir güvenlik şemsiyesi varmış, bu kırık şemsiye bizi düşmanlarımızdan koruyormuş, eğer bize bir zarar gelirse tüm NATO ülkeleri (başta da ABD) bizim için kelle koltukta savaşacakmış. Rus ayısı kuzeyde bizi yutmak için bekliyormuş, Şii İranlılar füzelerini hazırlıyormuş gibi bazı masallar. Ya NATO olmasaydı!
Kim bu düşmanlar diye bir bakarsak, liste belli (Listeyi biz yapmadık, NATO’nun güvenlik doktrinleri söylüyor): Rusya, Çin, İran, Filistin, Suriye, Irak, Venezuela, Afganistan vb. Bu birbirlerinden çok farklı ülkelerin benzer bir noktası var mı diye bakarsak, evet var: ABD ve İsrail hepsine düşman. Bu hoş tesadüf aklımıza şunu getiriyor, bu güvenlik şemsiyesi kimi yağmurdan koruyor; Türkiye’yi mi ABD-İsrail’i mi?
“NATO BİZİ NATO’DAN KORUYOR!”
Son dönemin popüler safsatalarından biri de bu: “NATO’dan çıkarsak NATO bize saldırır.” Sanki şimdi saldırmıyormuş gibi. ABD-NATO’nun Türkiye düşmanlığını artık gizleyemeyen ama bir şekilde mızrağı çuvala sığdırmaya çalışanlar bu teze sarılıyor: “Tamam ABD ve NATO bize düşmanlık ediyor ama NATO’dan çıkarsak tam onların istediği olur, savunmasız kalırız mazallah.”
Öyle sihirli bir taktik ki bu, NATO’nun içinde kalarak NATO’nun oyununu bozuyorsunuz. Bu safsatayı son dönemde dillendiren kişi ise Zafer Partisi Genel Başkanı Ümit Özdağ idi. (3)
Gerçek ise şu: NATO bizi kontrol altında tutarak zaafa sürüklüyor! Türkiye’yi kuşatan NATO’nun doğuya ve kuzeye genişlemesi için oy vermemiz, AYM’nin Meclis’in orta yerindeki PKK’yı kapatmamakta direnmesi, hükümetin ekonomimizi küresel tefecilerin faiz ve vurgun cenneti yapma kararı, NATO tehditleri karşısındaki potansiyel müttefikimiz Suriye, İran, Irak ile bölücü ve yobaz teröre karşı ortak harekatta ayak sürümek, Ukrayna Savaşı’nda Rusya’ya karşı Ukrayna’yı silahlandırmak…
Saydıklarımızın hepsi hükümetin NATO zaafının bir parçası. ABD, İsrail ve NATO’ya cesaret ve cüret veren uygulamalar. Emperyalist sistemle bir hesaplaşmayı göze alamayanların taviz ve teslimiyetinin örnekleri. Dengeciliğin son kertede NATO’culuğa varan tecrübeleri.
NATO üyesi olmanın yarattığı en büyük zaafı 15-16 Temmuz gecesi gördük. Türk ordusunun hangarlarından, cephanelerinden NATO’nun örgütlediği FETÖ Gladyosu çıktı ve Türk askerine, polisine silah sıktı. Aynı şeyleri yaşamak mı istiyorsunuz? Türkiye’yi savunmanın tek bir yolu var: ABD-İsrail-Yunanistan’ın başını çektiği silahlı ittifaka ve onların piyonu terör örgütlerine karşı caydırıcı bir cephe birliğini bölgedeki komşularımızla kurmak, Asya güçleriyle ittifak şansını değerlendirmek. Kendi içinde krizlere sürüklenmiş NATO’nun tabutuna son çiviyi NATO’dan ayrılarak çakmak. NATO’nun dağılması sürecini ateşlemek. Ne de olsa Türkiye tüm Atlantik bilginlerine göre “kilit ülke”.
NATO o zaman Türkiye’ye saldıramaz. “Sen ne istersen yapayım, sen de bana dokunma” dedikçe daha çok üzerine gelir ve geliyor. İşte gördük, tavizlerin arkası kesilmedi, kesilmeyecek. Türkiye’nin tam anlamıyla teslim olması ABD-NATO için hayat memat meselesi.

“SİLAH TEKNOLOJİMİZ NATO’YA BAĞLI”

    Üzülerek söyleniyor, “maalesef tüm silah teknolojimiz NATO’ya bağlı, NATO’dan ayrılamayız”. Güncel bir örnek üzerinden düşünelim; ABD sözde İsveç’in NATO üyeliği karşılığı bize bir F-16 havucu uzattı. Faydası, faydasızlığı bir yana 4-5 yıla gelir mi gelmez mi, ABD Kongresi onaylar mı, onaylasa bile kendisine verilen hakkı kullanıp bir yerde engel çıkartır mı bilinmiyor. Ama Yunanistan ilk talebinde bizim kovulduğumuz ve verdiğimiz parayı da unuttuğumuz F-35’leri satın alabiliyor. Nasıl?

    Yunanistan’ın muhteşem bir diplomasisi, yetenekli siyasetçileri falan mı var? Yunanistan’ın F-35’lere bu kadar kolay ulaşmasının yegane sebebi ABD’nin 51. Eyaletinden hallice bir bağımlılık ilişkisi içine girmesi. Yani teslim olursan, piyonlaşırsan, topraklarını ABD üssüne çevirirsen bu meselelerde hiç sorun yaşamıyorsun. Yeni ABD silahları alma sevdasına kapılıp piyonlaşacak mıyız, NATO’nun uslu çocuğu mu olacağız? Bizim üzerimize çevrilen silahları kendi envanterimize katmak için ne yaparsak yapalım, teslim olmadan ABD’yi ikna edemeyiz.

    O sebeple yapılacak şey belli; milli savunmamızın acil ihtiyacı olan silah ve teknolojiler için ABD hegemonyasını çatırdatan yeni seçeneklere yöneleceğiz, aynı S-400’de yaptığımız gibi. Ve daha önemlisi milli, öz savunma teknolojilerimizi geliştirmede yaptığımız atağı hızlandıracağız. Burada da ABD dayatmalarına meydan okuyarak gelişenlerin tecrübelerinden yararlanacağız, işbirliği yapacağız. KAAN’lar, HİSAR’lar yerlerini aldıkça ABD’nin havuçlarına ihtiyacımız kalmayacak.

HEPSİNİN ÇIPASI NATO, HER İŞİN BAŞI NATO

    NATO’ya bağlılık sistem partileri için onları Atlantik limanına bağlı tutan bir çıpa işlevi görüyor. Bu çarkı bozuk sistemin temel şartı NATO yemini, hangi görüşte olursan ol. Meclis’te binbir çeşit kavgaya girip, rant kavgasında birbirlerini yiyenler konu NATO olunca yumruk gibi birleşiyorlar. AK Parti, CHP ve MHP eveti basıyor, hayır oyu kullananlar da kürsülere çıkıp “NATO’nun genişlemesine karşı değiliz ama…” diyerek NATO yemininden ayrılmadıklarını ilan etme gereği duyuyor.

    Bu sebeple bu ülkede bir şeyleri değiştirme niyetindeysek, güvenlikte, ekonomide, adalette, eğitimde, her alanda bu iş böyle gitmez diyorsak, emperyalist sistemden bağımsızlığını kazanmış başı dik bir Türkiye için kolları sıvayacaksak, işin başı NATO. Bunu bilmek gerekiyor. Önce bu sistemin iskeleti NATO’yla hesaplaşacağız.

NATO’CULARDAN NATO’CU BEĞENMEYELİM

    TBMM’nin İsveç’in NATO’ya katılımı kararı milletin her kesiminden tepki çekti. Milletin ABD ve NATO’yu nerede gördüğü açık, millet savaştığı gücü tanıyor. Ama sistemin tepelerinde oturanlar milletin duygu ve düşüncesini temsil etmiyor. Bir çarpıklık ve illüzyon var. NATO karşıtlarının oylarıyla NATO’culuk yapıyorlar. Önümüz seçim. Her işin başı NATO, her melanetin arkasında NATO var diyorsak önümüzde bir fırsat var. Partilerin sicilleri belli, önümüze gelen seçenekler belli, bu sefer NATO’culardan NATO’cu beğenmeyelim.

Kaynakça:

(1) https://www.aydinlik.com.tr/haber/abdden-turkiyeye-s-400-santaji-eger-f-35-449836
(2) https://www.aydinlik.com.tr/haber/guney-kibris-natoya-hazirlaniyor-359700
(3) https://www.youtube.com/watch?v=16pXgAcRWzs

TGB’li Ata’sının verdiği Birinci Vazife’ye atılandır. Göreve atılmak için içinde bulunduğu imkan ve koşulları düşünmeyendir. TGB’li, Atatürk gibi teşkilatlı Atatürk gibi teşkilatçıdır. Henüz elini sıkamadığımız tüm TGB’li olmuş arkadaşlarımız, hoş geldiniz.

Yazımıza iddialı bir soruyla başlamış oluyoruz. Üzerinde birçok tartışmanın yapıldığı, kimine göre tarihte kalmış özgün bir örgütlenme, kimilerine göre bugüne kadar uzanan bir gelenek diye yorumlanan bir kavramı tanımlamaya kalkıyoruz: Genç Türk ya da diğer yaygın bilinen ismiyle Jön Türk.

GENÇLİĞİ ANLAMANIN ANAHTARI
Baştan belirtmek gerekir ki bizim iddiamız, Genç Türk gerçeğinin tarihin belli bir dönemine hapsedilemeyecek ve Türk gençliğinin karakterini tanımlayan anahtar kavram olduğu yönünde. Hatta dünyaya mal olmuş bir Türk markası. Sorumuz iddialı çünkü Genç Türk bir iddianın tarihte vücut bulmuş hali: Türkiye’yi ve dünyayı değiştirmek, vatan ve hürriyet davasında gözünü budaktan sakınmamak, en büyük kırılma anlarında siperin en önüne fırlamak.
TGB, haziran ayında başladığı üye kampanyasında iki bini aşan yeni arkadaşımızla teşkilatımızın çatısı altında buluşurken şehir meydanlarında, caddelerde birçok örneğini gördük: Bugünün İttihat ve Terakki’sine katılıyorum diyenler, Atatürk buradaysa ben de buradayım diyenler, sokağın diğer ucundaydım Enver Paşa’yı görünce yanınıza koşarak geldim diyenler ve daha niceleri.
Biliyorduk ama gözlerimizle bir kez daha görmüş olduk: Genç Türk ruhu yaşıyor.
Bu yaşayan ve hala en önde savaşan kavramı teorik bir anlatımla değil de tarihimize ve hayata kaydolmuş yanlarıyla anlatmak, sanıyoruz en doğrusu olacaktır.

BOĞULAMAYAN YILDIRILAMAYAN MİLLİYETÇİLİK
Genç Türk; bir kere en özet haliyle vatan ve hürriyet davasında milletinin en önünde yola düşen bir devrimci ruhtur.
Genç Türk, 1876’da emperyalistler Tersane Konferansı’nda Balkanları Osmanlı’dan koparma planları yaparken Beyazıt’ta medreselerinden çıkıp meydana inerek masa başında planlar yapan yedi düvele ve ona boyun eğen saltanat sahiplerine isyan bayrağını açan Talebe-i Ulum’dur.
“Vatanın bağrına düşman dayamış hançerini, yok mudur kurtaracak bahtı kara maderini?” diye sorduğu soruya kendisi eylemiyle cevap veren, bir nevi Türk Devrimi’nin halka halka ilerleyen zincirinin ilk halkası, sürgünlerde yıldırılamayan, vatan ve hürriyet kavramlarını bizlere miras bırakan Nâmık Kemal’dir.
Taif zindanında boğdurularak dünyaya veda ederken, sanılıyordu ki onların mücadelesinden filizlenecek milliyetçilik ve halkçılık davası da boğuluyor. Ama öyle olmadı; Türk milletinin ilk anayasasına öncülük eden Mithat Paşa’dır.

TARİHİN AKIŞINI DEĞİŞTİREN MİRAS
Emperyalizm kirli ellerini Rumeli’ye soktuğunda komitacı olup dağlarda savaşan, Reval’de emperyalizm Makedonya’yı vatandan koparma kararları alırken tanımayıp dağlara çıkan, Anadolu’yu beşik gibi sallayan büyük halk hareketlerine liderlik eden Jön Türklerdir. Enver’dir, Resneli Niyazi’dir, Ohrili Eyüp Sabri’dir.
1913’te Bâb-ı Âli’de yeri geldiğinde tetiğe basan Yakup Cemil, yeri geldiğinde İstanbulluları nutuklarıyla ayağa kaldıran Ömer Naci, yeri geldiğinde cemiyetin kubbesi ve aklı Tal’ât’tır. Ömer Naci’nin “İttihatçılar 40 deliden oluşur” bahsinde anlattığı gibi, ihtilalin zaferi için her sorumluluğu üstlenmeye hazırdır.
Birinci Dünya Savaşı’nda yedi cephede dünyanın kanını emen İngiliz emperyalizmiyle dişe diş çarpışan, kapitülasyonları elinin tersiyle iten, 29 Ekim 1914’te gözünü İstanbul’a diken Çarlık limanlarını bombalayarak aslında emperyalizmle nihai hesaplaşmayı, İstiklâl Savaşı’nı başlatan İttihat Terakki’dir.
O bombalar İtilaf Devletleri’ni vurmuş, Çanakkale’de tarihin akışını değiştiren direniş İngiltere-Fransa’yı durdurmuş, Çarlık yıkılmış yerine İstiklâl Savaşı’nın dostu Sovyet Rusya kurulmuştu. Düşmandan eksiltip, dost kazandırandır.

LOZAN’DAN EGE DAĞLARINA KUVVAYİ MİLLİYECİ
Adeta bugünkü “bu ülkeden bir şey olmaz, yurtdışına mı yerleşmek lazım?” tartışmalarına seslenircesine İsviçre’de hukuk doktorası yaparken vatan işgale uğrayınca memlekete dönüp Ege dağlarında sırtına tüfeğini alıp Kuvvacı olan, Atatürk’ün Adalet Bakanı Mahmut Esat Bozkurt’tur.
Harbiye ikinci sınıfında “Genç Türklük fikirlerine katıldığı ve hizmet ettiği” gerekçesiyle zindanlardan, kalebentlikten, Fizan sürgünlerinden geçerek Türk milliyetçiliği fikrini cephe hattında ilmek ilmek işleyen, gerçekliğini bugünden en iyi şekilde gördüğümüz, “Eğer biz devrimi sürdürmezsek emperyalizm Orta Çağ’a sırtını dayar ve bizi imha eder” tespitini ve uyarısını bize miras bırakmış, Atatürk’ün arasız devrimler hedefinin düşünürü Yusuf Akçura’dır.
Fedailiktir. Sakarya Savaşı’nda milleti savaşın kazanılabileceğine inandırmak için ateş hattına atılan, can veren, kurşunların üzerine at süren, süngüyle koşan genç subaylardır. Tarihin akışını belirleyecek bir dönüm noktasında, en çok subayın öldüğü savaş olduğu için “Subaylar Savaşı” diye bildiğimiz Sakarya’da, bir milletin yetişmiş insan birikiminin gözünü kırpmadan kendini feda etmesidir.

‘ÖLMEDİK, BİZ BÜYÜK BİR MİLLETİZ’
İzmir’in işgal edileceğini valiye bildirmek için Vali Konağı’na gelen İngilizleri kapıda karşılayıp “Ölmedik, biz büyük bir milletiz. Uykuda gibi görünüyorsak da uğraş içinde bulunuyoruz. Ülkemizin peşkeş çekilmesini kabul edemeyiz. Bir takım karışıklıklar olacaktır. Biz ölebiliriz ama başkaları da beraber ölecektir.” diyen Müdafaa-i Hukuk gençliğidir, gözü karadır.
Sivas Kongresi’nde manda ve himaye tartışılırken ayağa kalkıp Mustafa Kemal Paşa’ya “Buraya Tıbbiyelilerin temsilcisi olarak istiklâl davamızı başarma yolundaki çalışmaya katılmak için gönderildim. Mandayı asla kabul edemem, eğer kabul edecek olanlar varsa, bunlar her kim olurlarsa olsunlar, şiddetle reddeder ve karşı çıkarız. Örneğin manda fikrini siz kabul ederseniz, sizi de vatan kurtarıcısı değil vatan batırıcısı diye addederiz.” diyen ve Mustafa Kemal’in “Efendiler, gençliğe bakın, Türk millî bünyesindeki asil kanın ifadesine dikkat edin. Evlat, için rahat olsun!” dediği Tıbbiyeli Hikmet’in tam bağımsızlıktan taviz vermeyen bilincidir.
Andımızı yaratan, aydınlanma davasının meşalesi Reşit Galip’tir, Anadolu’ya Cumhuriyet eğitimini taşıma seferberliğinin mimarı Mustafa Necati’dir, Köy Enstitüleridir, “insanın insanı sömürmemesi”ni ders olarak okutmayı hayal eden Tonguç Baba’dır.
45 sonrası girdabına sokulduğumuz Küçük Amerika sürecine karşı yeniden tarih sahnesine çıkan gençliğin coşkun akan selidir, 28 Nisan’da Turan Emeksiz’dir, 555K’dır, yeşeren gençlik hareketidir.
“Tam Bağımsız ve Gerçekten Demokratik Türkiye” sloganını bayrak yapan, sağ-sol yok birlik var diyerek gençliği birleştiren, ABD 6. Filosu’nu Dolmabahçe’de denize döken, Samsun’dan Ankara’ya Mustafa Kemal Yürüyüşlerinde ve 12 Mart mahkemelerinde emperyalizme karşı Mustafa Kemal’in davasını İkinci Kurtuluş Savaşçıları olarak o güne taşıyan, üniversitelerden emekçiye, köylüye koşan 68’lidir.

DİP DALGASININ ADI
Fetullah’ın “altın nesil” söylemlerine, küresel efendilerin Türk Gençliği’ni milli kimliğinden koparma emellerine karşı Attila İlhan’ın bu saldırıyı yıkıp geçeceğini öngördüğü dip dalgasıdır. Türk gençliğinin karakterine işlemiş antiemperyalist, milliyetçi, devrimci, Atatürkçü karakterdir. Görev zamanı geldiğinde en derinlerden çıkar gelir.
Ergenekon-Balyoz kumpaslarına direnirken barikatları zorlayan Tarık Akan’dır, mücadeleyi sahnesine taşıyan, Silivri önlerinde elinde megafonla milletine seslenen Levent Kırca’dır.
Genç Türk’ü anlatmaya aslında sayfalar yetmez, Genç Türk adı Türk gençliğinin ölmez destanıdır. Her hayati kapışmada tekrar sahneye çıkar ve rolünü oynar.
Ve bu şanlı tarihi anlatırken gözümüzden kaçırmamak gerekir ki bu büyük işleri yapan büyük devrimciler kavgalarını verirken 20’li 30’lu yaşlarında gençlerdir. Bir milletin böyle bir mirastan daha değerli başka neyi olabilir?
Genç Türk en öz ifadesiyle Mustafa Kemal’dir.
Şiirle ifade edersek bütün Genç Türklerin paltosundan çıktığı Nâmık Kemal’in Hürriyet Kasidesi’ndeki “Felek her türlü esbabı cefasın toplasın gelsin/Dönersek kahpeyiz millet yolunda bir azımetten” beytini şiar edinenlerdir.
TGB; Attilâ İlhan’ın bahsettiği o dip dalgasının adıdır. TGB, şanlı Genç Türk mirasını taşımakta kendini ispatlamıştır. Silivri duvarlarını yıkmış, Ergenekon-Balyoz kumpaslarını bozmuştur, bölücü açılıma izin vermemiş, T.C’yi sildirmemiştir, FETÖ ve PKK’nın korkulu rüyasıdır, Mavi Vatan’ın, Çalışan Gençlik Üreten Türkiye’nin adresi olmuş, Mustafa Kemal’in Askerleriyiz sloganının sesi olmuştur.
İşgalci Amerikan askerleri 1 Mart tezkeresinde yedikleri tokadın intikamını almak için Süleymaniye’de Mehmetçiğimizin başına çuval geçirdiğinde milli onurumuza sahip çıkmıştır. Katil ABD askerinin başına altı farklı yerde; Bodrum’da, Antalya’da, İskenderun’da, Eminönü’nde, İncirlik’te ve Sarayburnu’nda çuvalı geçirmiş, milletin ve tüm dünya mazlumlarının yüreğine su serpmiştir. Kurtuluş dizisinde gereğinde kendi rütbelerini söküp atarak Anadolu’ya geçen Yüzbaşı Faruk gibi, milli gururu her şeyin üzerinde tutmuştur.
Genç Türk kavramını tartışmaya devam edeceğiz; çünkü Genç Türklerin görev zamanı yine gelmiştir.

BİRİNCİ VAZİFENİN ANAHTARI: TEŞKİLAT
TGB’li Ata’sının verdiği Birinci Vazife’ye atılandır. Göreve atılmak için içinde bulunduğu imkan ve koşulları düşünmeyendir.
Fakat vazifeye atılmanın bir de anahtarı vardır, TGB’li onu da keşfedendir. Ne diyordu Atatürk, 1905’te Şam’da Vatan ve Hürriyet Cemiyeti’ni kurarken? “Bizden evvel de vatanı kurtarmak için birçok teşebbüsler oldu ama başarılı olamadılar, çünkü işe teşkilatsız başladılar.” TGB’li, Atatürk gibi teşkilatlı Atatürk gibi teşkilatçıdır.
Henüz elini sıkamadığımız, mücadele arkadaşlığının derinliğinde sohbetlere dalamadığımız tüm TGB’li olmuş arkadaşlarımız, hoş geldiniz!
Aslında tanışıyoruz, Nâzım Hikmet’in dizelerinden; “Gençlik denen bir millet var, ondanız!”

TGB’li Ata’sının verdiği Birinci Vazife’ye atılandır. Göreve atılmak için içinde bulunduğu imkan ve koşulları düşünmeyendir. TGB’li, Atatürk gibi teşkilatlı Atatürk gibi teşkilatçıdır. Henüz elini sıkamadığımız tüm TGB’li olmuş arkadaşlarımız, hoş geldiniz.

Yazımıza iddialı bir soruyla başlamış oluyoruz. Üzerinde birçok tartışmanın yapıldığı, kimine göre tarihte kalmış özgün bir örgütlenme, kimilerine göre bugüne kadar uzanan bir gelenek diye yorumlanan bir kavramı tanımlamaya kalkıyoruz: Genç Türk ya da diğer yaygın bilinen ismiyle Jön Türk.

GENÇLİĞİ ANLAMANIN ANAHTARI
Baştan belirtmek gerekir ki bizim iddiamız, Genç Türk gerçeğinin tarihin belli bir dönemine hapsedilemeyecek ve Türk gençliğinin karakterini tanımlayan anahtar kavram olduğu yönünde. Hatta dünyaya mal olmuş bir Türk markası. Sorumuz iddialı çünkü Genç Türk bir iddianın tarihte vücut bulmuş hali: Türkiye’yi ve dünyayı değiştirmek, vatan ve hürriyet davasında gözünü budaktan sakınmamak, en büyük kırılma anlarında siperin en önüne fırlamak.
TGB, haziran ayında başladığı üye kampanyasında iki bini aşan yeni arkadaşımızla teşkilatımızın çatısı altında buluşurken şehir meydanlarında, caddelerde birçok örneğini gördük: Bugünün İttihat ve Terakki’sine katılıyorum diyenler, Atatürk buradaysa ben de buradayım diyenler, sokağın diğer ucundaydım Enver Paşa’yı görünce yanınıza koşarak geldim diyenler ve daha niceleri.
Biliyorduk ama gözlerimizle bir kez daha görmüş olduk: Genç Türk ruhu yaşıyor.
Bu yaşayan ve hala en önde savaşan kavramı teorik bir anlatımla değil de tarihimize ve hayata kaydolmuş yanlarıyla anlatmak, sanıyoruz en doğrusu olacaktır.

BOĞULAMAYAN YILDIRILAMAYAN MİLLİYETÇİLİK
Genç Türk; bir kere en özet haliyle vatan ve hürriyet davasında milletinin en önünde yola düşen bir devrimci ruhtur.
Genç Türk, 1876’da emperyalistler Tersane Konferansı’nda Balkanları Osmanlı’dan koparma planları yaparken Beyazıt’ta medreselerinden çıkıp meydana inerek masa başında planlar yapan yedi düvele ve ona boyun eğen saltanat sahiplerine isyan bayrağını açan Talebe-i Ulum’dur.
“Vatanın bağrına düşman dayamış hançerini, yok mudur kurtaracak bahtı kara maderini?” diye sorduğu soruya kendisi eylemiyle cevap veren, bir nevi Türk Devrimi’nin halka halka ilerleyen zincirinin ilk halkası, sürgünlerde yıldırılamayan, vatan ve hürriyet kavramlarını bizlere miras bırakan Nâmık Kemal’dir.
Taif zindanında boğdurularak dünyaya veda ederken, sanılıyordu ki onların mücadelesinden filizlenecek milliyetçilik ve halkçılık davası da boğuluyor. Ama öyle olmadı; Türk milletinin ilk anayasasına öncülük eden Mithat Paşa’dır.

TARİHİN AKIŞINI DEĞİŞTİREN MİRAS
Emperyalizm kirli ellerini Rumeli’ye soktuğunda komitacı olup dağlarda savaşan, Reval’de emperyalizm Makedonya’yı vatandan koparma kararları alırken tanımayıp dağlara çıkan, Anadolu’yu beşik gibi sallayan büyük halk hareketlerine liderlik eden Jön Türklerdir. Enver’dir, Resneli Niyazi’dir, Ohrili Eyüp Sabri’dir.
1913’te Bâb-ı Âli’de yeri geldiğinde tetiğe basan Yakup Cemil, yeri geldiğinde İstanbulluları nutuklarıyla ayağa kaldıran Ömer Naci, yeri geldiğinde cemiyetin kubbesi ve aklı Tal’ât’tır. Ömer Naci’nin “İttihatçılar 40 deliden oluşur” bahsinde anlattığı gibi, ihtilalin zaferi için her sorumluluğu üstlenmeye hazırdır.
Birinci Dünya Savaşı’nda yedi cephede dünyanın kanını emen İngiliz emperyalizmiyle dişe diş çarpışan, kapitülasyonları elinin tersiyle iten, 29 Ekim 1914’te gözünü İstanbul’a diken Çarlık limanlarını bombalayarak aslında emperyalizmle nihai hesaplaşmayı, İstiklâl Savaşı’nı başlatan İttihat Terakki’dir.
O bombalar İtilaf Devletleri’ni vurmuş, Çanakkale’de tarihin akışını değiştiren direniş İngiltere-Fransa’yı durdurmuş, Çarlık yıkılmış yerine İstiklâl Savaşı’nın dostu Sovyet Rusya kurulmuştu. Düşmandan eksiltip, dost kazandırandır.

LOZAN’DAN EGE DAĞLARINA KUVVAYİ MİLLİYECİ
Adeta bugünkü “bu ülkeden bir şey olmaz, yurtdışına mı yerleşmek lazım?” tartışmalarına seslenircesine İsviçre’de hukuk doktorası yaparken vatan işgale uğrayınca memlekete dönüp Ege dağlarında sırtına tüfeğini alıp Kuvvacı olan, Atatürk’ün Adalet Bakanı Mahmut Esat Bozkurt’tur.
Harbiye ikinci sınıfında “Genç Türklük fikirlerine katıldığı ve hizmet ettiği” gerekçesiyle zindanlardan, kalebentlikten, Fizan sürgünlerinden geçerek Türk milliyetçiliği fikrini cephe hattında ilmek ilmek işleyen, gerçekliğini bugünden en iyi şekilde gördüğümüz, “Eğer biz devrimi sürdürmezsek emperyalizm Orta Çağ’a sırtını dayar ve bizi imha eder” tespitini ve uyarısını bize miras bırakmış, Atatürk’ün arasız devrimler hedefinin düşünürü Yusuf Akçura’dır.
Fedailiktir. Sakarya Savaşı’nda milleti savaşın kazanılabileceğine inandırmak için ateş hattına atılan, can veren, kurşunların üzerine at süren, süngüyle koşan genç subaylardır. Tarihin akışını belirleyecek bir dönüm noktasında, en çok subayın öldüğü savaş olduğu için “Subaylar Savaşı” diye bildiğimiz Sakarya’da, bir milletin yetişmiş insan birikiminin gözünü kırpmadan kendini feda etmesidir.

‘ÖLMEDİK, BİZ BÜYÜK BİR MİLLETİZ’
İzmir’in işgal edileceğini valiye bildirmek için Vali Konağı’na gelen İngilizleri kapıda karşılayıp “Ölmedik, biz büyük bir milletiz. Uykuda gibi görünüyorsak da uğraş içinde bulunuyoruz. Ülkemizin peşkeş çekilmesini kabul edemeyiz. Bir takım karışıklıklar olacaktır. Biz ölebiliriz ama başkaları da beraber ölecektir.” diyen Müdafaa-i Hukuk gençliğidir, gözü karadır.
Sivas Kongresi’nde manda ve himaye tartışılırken ayağa kalkıp Mustafa Kemal Paşa’ya “Buraya Tıbbiyelilerin temsilcisi olarak istiklâl davamızı başarma yolundaki çalışmaya katılmak için gönderildim. Mandayı asla kabul edemem, eğer kabul edecek olanlar varsa, bunlar her kim olurlarsa olsunlar, şiddetle reddeder ve karşı çıkarız. Örneğin manda fikrini siz kabul ederseniz, sizi de vatan kurtarıcısı değil vatan batırıcısı diye addederiz.” diyen ve Mustafa Kemal’in “Efendiler, gençliğe bakın, Türk millî bünyesindeki asil kanın ifadesine dikkat edin. Evlat, için rahat olsun!” dediği Tıbbiyeli Hikmet’in tam bağımsızlıktan taviz vermeyen bilincidir.
Andımızı yaratan, aydınlanma davasının meşalesi Reşit Galip’tir, Anadolu’ya Cumhuriyet eğitimini taşıma seferberliğinin mimarı Mustafa Necati’dir, Köy Enstitüleridir, “insanın insanı sömürmemesi”ni ders olarak okutmayı hayal eden Tonguç Baba’dır.
45 sonrası girdabına sokulduğumuz Küçük Amerika sürecine karşı yeniden tarih sahnesine çıkan gençliğin coşkun akan selidir, 28 Nisan’da Turan Emeksiz’dir, 555K’dır, yeşeren gençlik hareketidir.
“Tam Bağımsız ve Gerçekten Demokratik Türkiye” sloganını bayrak yapan, sağ-sol yok birlik var diyerek gençliği birleştiren, ABD 6. Filosu’nu Dolmabahçe’de denize döken, Samsun’dan Ankara’ya Mustafa Kemal Yürüyüşlerinde ve 12 Mart mahkemelerinde emperyalizme karşı Mustafa Kemal’in davasını İkinci Kurtuluş Savaşçıları olarak o güne taşıyan, üniversitelerden emekçiye, köylüye koşan 68’lidir.

DİP DALGASININ ADI
Fetullah’ın “altın nesil” söylemlerine, küresel efendilerin Türk Gençliği’ni milli kimliğinden koparma emellerine karşı Attila İlhan’ın bu saldırıyı yıkıp geçeceğini öngördüğü dip dalgasıdır. Türk gençliğinin karakterine işlemiş antiemperyalist, milliyetçi, devrimci, Atatürkçü karakterdir. Görev zamanı geldiğinde en derinlerden çıkar gelir.
Ergenekon-Balyoz kumpaslarına direnirken barikatları zorlayan Tarık Akan’dır, mücadeleyi sahnesine taşıyan, Silivri önlerinde elinde megafonla milletine seslenen Levent Kırca’dır.
Genç Türk’ü anlatmaya aslında sayfalar yetmez, Genç Türk adı Türk gençliğinin ölmez destanıdır. Her hayati kapışmada tekrar sahneye çıkar ve rolünü oynar.
Ve bu şanlı tarihi anlatırken gözümüzden kaçırmamak gerekir ki bu büyük işleri yapan büyük devrimciler kavgalarını verirken 20’li 30’lu yaşlarında gençlerdir. Bir milletin böyle bir mirastan daha değerli başka neyi olabilir?
Genç Türk en öz ifadesiyle Mustafa Kemal’dir.
Şiirle ifade edersek bütün Genç Türklerin paltosundan çıktığı Nâmık Kemal’in Hürriyet Kasidesi’ndeki “Felek her türlü esbabı cefasın toplasın gelsin/Dönersek kahpeyiz millet yolunda bir azımetten” beytini şiar edinenlerdir.
TGB; Attilâ İlhan’ın bahsettiği o dip dalgasının adıdır. TGB, şanlı Genç Türk mirasını taşımakta kendini ispatlamıştır. Silivri duvarlarını yıkmış, Ergenekon-Balyoz kumpaslarını bozmuştur, bölücü açılıma izin vermemiş, T.C’yi sildirmemiştir, FETÖ ve PKK’nın korkulu rüyasıdır, Mavi Vatan’ın, Çalışan Gençlik Üreten Türkiye’nin adresi olmuş, Mustafa Kemal’in Askerleriyiz sloganının sesi olmuştur.
İşgalci Amerikan askerleri 1 Mart tezkeresinde yedikleri tokadın intikamını almak için Süleymaniye’de Mehmetçiğimizin başına çuval geçirdiğinde milli onurumuza sahip çıkmıştır. Katil ABD askerinin başına altı farklı yerde; Bodrum’da, Antalya’da, İskenderun’da, Eminönü’nde, İncirlik’te ve Sarayburnu’nda çuvalı geçirmiş, milletin ve tüm dünya mazlumlarının yüreğine su serpmiştir. Kurtuluş dizisinde gereğinde kendi rütbelerini söküp atarak Anadolu’ya geçen Yüzbaşı Faruk gibi, milli gururu her şeyin üzerinde tutmuştur.
Genç Türk kavramını tartışmaya devam edeceğiz; çünkü Genç Türklerin görev zamanı yine gelmiştir.

BİRİNCİ VAZİFENİN ANAHTARI: TEŞKİLAT
TGB’li Ata’sının verdiği Birinci Vazife’ye atılandır. Göreve atılmak için içinde bulunduğu imkan ve koşulları düşünmeyendir.
Fakat vazifeye atılmanın bir de anahtarı vardır, TGB’li onu da keşfedendir. Ne diyordu Atatürk, 1905’te Şam’da Vatan ve Hürriyet Cemiyeti’ni kurarken? “Bizden evvel de vatanı kurtarmak için birçok teşebbüsler oldu ama başarılı olamadılar, çünkü işe teşkilatsız başladılar.” TGB’li, Atatürk gibi teşkilatlı Atatürk gibi teşkilatçıdır.
Henüz elini sıkamadığımız, mücadele arkadaşlığının derinliğinde sohbetlere dalamadığımız tüm TGB’li olmuş arkadaşlarımız, hoş geldiniz!
Aslında tanışıyoruz, Nâzım Hikmet’in dizelerinden; “Gençlik denen bir millet var, ondanız!”

Son 1 aydır Suriyelilere, Pakistanlılara ve Afganlara dair çok sayıda video sosyal medyada dolaşıma sokuluyor. Ne zaman, nerede çekildiği belli olmayan videolarla sığınmacılar ve özellikle Afgan, Suriyeli ve Pakistanlı insanlar hedef tahtasına oturtuluyor. Bu videolarla Türkiye’de Türklerin azınlığa düşme tehlikesinin olduğu, Türkiye’nin ‘sessiz istila’ içerisinde olduğu gibi tezler işleniyor.

Ümit Özdağ’ın başını çektiği Zafer Partisi ekibi sığınmacıları mancınıkla(!) ülkelerine göndereceğini vaat ediyor, “Geri kalmış Ortadoğu ülkelerinin(!) insanlarını ülkemizde istemiyoruz” çığlıkları 85 milyonun tek isteğiymiş gibi bir yaygara kopartılıyor.

Kısacası yalanla dolanla, palavrayla, dezenformasyonla bazı görüntüler Türk milletinin bilinçlerine nakşedilmeye çalışılıyor.

“AKILLA BİR KONUŞMAM OLDU BU GECE”
Her şeyi bir kenara bırakıp aklımızla bir konuşmaya çıkalım. Kim Türkiye’ye neden ve nasıl gelebiliyor? Suriye’de 2011 yılında başlayan savaştan 11 yıl sonra mı bir anda bu kadar Suriyeli geldi her yeri doldurup taşırdı? Neredeydi yıllardır bunca kalabalıklar?

Ya da büyükşehirlerimizin turistik alanlarında ‘Orta Doğulu’ insanları görünce öflemeden önce bir düşünmesek mi? Kim bu insanlar? Neden buradalar? İstanbul’da Gülhane Parkı’nı, Ayasofya Camii’nin de bulunduğu tarihi yarımadayı; Ankara’da Mogan Gölü’nü, Ankara Kalesi’ni görmek isteyenler sadece Avrupa’dan mı gelir? Suriye’den, Irak’tan, Yemen’den, Afganistan’dan, Mısır’dan bir insan buralara gelemez mi; Boğaz’ı görmek istemez mi? Ya da yurdunu terk edip başka bir ülkede yaşamak, çalışmak isteyemez mi?

Kim göçmen, kim mülteci, kim sığınmacı, kim turist? Kimin kim olduğunu nasıl bileceğiz? Her karşımıza çıkan yabancı için kimlik kontrolü yapacak halimiz yok. Bunun bir anlamı ve önemi de yok.

Türkiye’de son dönemdeki yabancı yoğunluğunu anlamak için bazı sayısal verilere bakmamız yeterli. Hepimiz Türkiye’nin coğrafi konumu, uygarlık birikimi ve engin tarihi açısından ne kadar zengin bir ülke olduğunu iyi biliriz. Ülkemizin taşı, toprağı altın! Bu altın toprakların doğal ve beşeri zenginlikleri her dönem dünyanın dört bir yanından ilgi çekiyor. Türkiye’nin kendi güzelliklerinin reklamını yaptığı ölçüde de ülkemize yönelik yoğun ilgi daha fazla turist gelişi olarak hanemize dönüyor. İçişleri Bakanımız Sayın Süleyman Soylu’nun da 5 Mayıs 2022 günü bir televizyon kanalında belirttiği veri çarpıcı: 2022 yılı başından itibaren Türkiye’ye 4 milyon Arap turist gelmiş, yaz ayında bu sayının daha da artacağı öngörülüyor.

Sosyal medyada nerede, ne zaman çekildiği teyit edilmemiş videolarda yalanların yanında bu ziyaret yoğunluğunun payı olabilir mi?

NEDEN ‘SIĞINMAK’ ZORUNDALAR?

Bütün bunları sığınmacıları yok saymak, bu sorunu hasıraltı etmek için söylemiyoruz. Aksine bölgemiz açısından sığınmacı sorunun ne denli kritik olduğunun farkındayız. Fakat bir sorunu çözüme ulaştırabilmek için önce o sorunun kaynağını tespit etmek gerekiyor. Her yerde sığınmacılardan bahsediliyor fakat bu sorunun kaynağına işaret eden parmak sayısı çok az!

Geride bıraktığımız 100 yılın yasasıdır: Emperyalizm nereye girdiyse oraya parçalanma, etnik ve mezhepsel bölünme, iç savaş ve kargaşa götürdü. Son 30 yıla uyarlayacak olursak ABD’nin girdiği yerde sığınmacı sorunu patlak vermiştir. Bugün 3 milyon 768 bin 716’sı Suriyeli olan toplamda 5 milyon 498 bin 586 kişinin ülkemize ‘sığınmasının’ sebebi bölgemizdeki ABD namluları, topu, tankıdır.

‘Sığınmacıların hepsini göndereceğiz’ diyerek hayal satan Ümit Özdağ’ların ağzından Suriye’de Amerika tarafından tertiplenen savaşa dair tek kelime duydunuz mu? Sığınmacı sorununun neden oluştuğuna dair bu tespiti yapmadığı gibi son dönem gezilerinde de ‘Suriye’de iç savaş bitti.’ Diyerek meseleye bakışını ortaya koymaktadır. Fırat’ın doğusunda ABD’nin binlerce tır silah verdiği, eğittiği, donattığı PKK-YPG-PYD terör örgütleri hala belirli bölgeleri kontrol ederken, Suriye’nin toprak bütünlüğü tam anlamıyla sağlanmamışken savaş nasıl bitmiş oluyor?

DOĞULU OLUNCA İSTİLA, BATILI OLUNCA GÖÇ
Sığınmacı meselesinin ülke içerisinde köpürtülmesi de aynı saikle yapılmaktadır. Türkiye’yle alakası olmayan yerlerde çekilmiş videolar bot hesaplar yoluyla servis edilerek sığınmacıların ‘kaos’tan başka bir şey getirmediği fikri bilinçlerimize tekrar tekrar işlenmektedir.

Geçen hafta yayınlanan ‘Sessiz İstila’ adı verilen baştan aşağı provokatif fakat ucuz, basit bir kısa videoyla böyle gittiği takdirde yakın gelecekte Türkiye’nin Suriyeliler tarafından istila edileceği, ‘öz yurdumuzda garip’ bırakılmak istendiğimiz fikri işlenmişti. Bütün bu girişimlerin arkasında benzer kişiler bulunuyor. Bütün bu girişimlere aynı yerlerden fonlar yağıyor. Bütün bu odaklar aynı hedefte birleşiyorlar. Yani gayede ortaklaşıyorlar.

Gayeleri Türkiye’de yabancı düşmanlığını körüklemek ve bir iç kargaşa yaratmak! Çünkü Türkiye’de içeride kargaşa yaratılsın ki Suriye’nin kuzeyinde verdiğimiz terörle mücadele, Doğu Akdeniz’de ve Kıbrıs’ta egemenlik haklarımız için verdiğimiz mücadele, İran-Rusya-Çin gibi Asya’daki dostlarımızla stratejik ilişkiler geliştirmemiz engellensin.

En nihayetinde de sığınmacı sorunu çözülmesin ve ABD emperyalizmi bölgemizde her yere dilediği gibi girebilsin! Bu planların en nihayetinde kime hizmet ettiği, arkasında kimin olduğunu gösteriyor.

Bütün bunlar olurken kendisini Atatürkçü, Türk milliyetçisi olarak adlandıran kesimlerde öyle bir akıl tutulması var ki! ‘Doğuluların’ Türkiye’deki varlıkları istila olurken, Batı’dan gelenler göç denilerek deyim yerindeyse bağrına basılıyor. Antalya’daki Almanlar, Almanca tabelalar sorun olmuyor da Gülhane Parkı’nda nasıl olur da Araplar olabiliyor!

YARATILANI SEV YARATANDAN ÖTÜRÜ
Benlikleri başka tezgahta yoğrulan bu kesimlerin kafalarında takke düşmüş, kel görünmüştür. Türkiye’de Arap ve sığınmacı düşmanlığı yapanlar Türk milliyetçisi değil NATO milliyetçileridir. Atatürkçü değil NATOTürkçü’dür. Pusulaları NATO, kıbleleri ABD’dir. Onlar için ‘medeni’ Batı’yla iç içe geçmekte, o ‘kadim’ kültürün potasında erimekte hiçbir sorun yoktur. Fakat söz konusu olan ‘Doğu’ olunca hemen kabarırlar.

Fakat Türk milletinin böyle bir geleneği de birikimi de yoktur. Bu tür nefret söylemleri ve yabancı düşmanlığı binlerce yıllık devlet geleneğimizden süzülüp bugünlere getirdiğimiz geleneğin reddidir. Bizim felsefemiz “Yaratılanı Sev Yaratandan Ötürü” diyen Yunus Emrelerin felsefesidir.

Türk milliyetçiliği bu topraklarda doğuşu itibariyle de aklı ve bilimi kendine rehber edinmiştir. Türk milliyetçiliği Türkiye’nin bağımsızlığını ve bütünlüğünü koruyacak stratejiyi savunmaktır. Atatürk’ten bizlere kalan milliyetçilik ne Arap düşmanlığı ne mazlum milletlere nefreti büyütmektir. Aksine bölgemizdeki ve Asya’daki ülkelerle işbirliği yaparak emperyalistleri tepelemektir.

Bu sözde Türk milliyetçilerinin, Atatürkçülerin tavrı çaresizce çırpınmaktan başka bir sonuç getirmemektedir. Amerika’nın bölgemizde her cephede yenilgi aldığı bir süreçte Türkiye’de başarılı operasyonlar yürütmeleri veya emellerinde başarılı olmaları mümkün değil.

SIĞINMACILAR VATANLARINA KAVUŞURSA SORUN ÇÖZÜLÜR!
Sığınmacıların kendi vatanlarına dönmesi başta yabancılar olmak üzere herkesin en büyük arzusu.     Fakat bu arzu ‘mancınık’ gibi akla, mantığa ve vicdana sığmayan insanlık dışı yöntemlerle veya ülkemizi terk ettirmekle, sınır dışı etmekle hayata geçmez.

Bu arzu ancak ve ancak Suriye’nin, Afganistan’ın, Pakistan’ın, Irak’ın, Lübnan’ın kısacası bölgemizdeki bütün ülkelerin toprak bütünlüğünü sağlayarak ve koruyarak hayata geçebilir.

Ülkemizi bölmek isteyen Amerikan emperyalizmi ve aparatları PKK ve FETÖ terör örgütlerine karşı kazandığımız zaferlerle vatan topraklarımızda başka bir gücün varlığını kabul etmediğimizi cümle aleme gösterdik. Sınır ötesi operasyonlarımızla aynı gücü bölgemizde de istemediğimizi kanıtladık.

Şimdi ülkemiz gibi egemen devletlerin olduğu bir coğrafyanın inşasında bölge ülkeleriyle işbirliği zamanı. Fakat egemenlik yerel bölgelere, yerel kuvvetlere dayanarak olmaz. Bu öncelikle Suriye’nin toprak bütünlüğünü tavizsiz sağlamasıyla mümkün olabilir.

Önümüzdeki tarihi fırsat Suriye’nin toprak bütünlüğünü sağlamak ve Suriye’den ABD postallarını def etmek için Suriye ile işbirliğini derhal hayata geçirmekten geçiyor. Bu işbirliği ile çok kısa zaman içerisinde sığınmacıların kendi vatanlarına kavuşmaları mümkündür.

Son 1 aydır Suriyelilere, Pakistanlılara ve Afganlara dair çok sayıda video sosyal medyada dolaşıma sokuluyor. Ne zaman, nerede çekildiği belli olmayan videolarla sığınmacılar ve özellikle Afgan, Suriyeli ve Pakistanlı insanlar hedef tahtasına oturtuluyor. Bu videolarla Türkiye’de Türklerin azınlığa düşme tehlikesinin olduğu, Türkiye’nin ‘sessiz istila’ içerisinde olduğu gibi tezler işleniyor.

Ümit Özdağ’ın başını çektiği Zafer Partisi ekibi sığınmacıları mancınıkla(!) ülkelerine göndereceğini vaat ediyor, “Geri kalmış Ortadoğu ülkelerinin(!) insanlarını ülkemizde istemiyoruz” çığlıkları 85 milyonun tek isteğiymiş gibi bir yaygara kopartılıyor.

Kısacası yalanla dolanla, palavrayla, dezenformasyonla bazı görüntüler Türk milletinin bilinçlerine nakşedilmeye çalışılıyor.

“AKILLA BİR KONUŞMAM OLDU BU GECE”
Her şeyi bir kenara bırakıp aklımızla bir konuşmaya çıkalım. Kim Türkiye’ye neden ve nasıl gelebiliyor? Suriye’de 2011 yılında başlayan savaştan 11 yıl sonra mı bir anda bu kadar Suriyeli geldi her yeri doldurup taşırdı? Neredeydi yıllardır bunca kalabalıklar?

Ya da büyükşehirlerimizin turistik alanlarında ‘Orta Doğulu’ insanları görünce öflemeden önce bir düşünmesek mi? Kim bu insanlar? Neden buradalar? İstanbul’da Gülhane Parkı’nı, Ayasofya Camii’nin de bulunduğu tarihi yarımadayı; Ankara’da Mogan Gölü’nü, Ankara Kalesi’ni görmek isteyenler sadece Avrupa’dan mı gelir? Suriye’den, Irak’tan, Yemen’den, Afganistan’dan, Mısır’dan bir insan buralara gelemez mi; Boğaz’ı görmek istemez mi? Ya da yurdunu terk edip başka bir ülkede yaşamak, çalışmak isteyemez mi?

Kim göçmen, kim mülteci, kim sığınmacı, kim turist? Kimin kim olduğunu nasıl bileceğiz? Her karşımıza çıkan yabancı için kimlik kontrolü yapacak halimiz yok. Bunun bir anlamı ve önemi de yok.

Türkiye’de son dönemdeki yabancı yoğunluğunu anlamak için bazı sayısal verilere bakmamız yeterli. Hepimiz Türkiye’nin coğrafi konumu, uygarlık birikimi ve engin tarihi açısından ne kadar zengin bir ülke olduğunu iyi biliriz. Ülkemizin taşı, toprağı altın! Bu altın toprakların doğal ve beşeri zenginlikleri her dönem dünyanın dört bir yanından ilgi çekiyor. Türkiye’nin kendi güzelliklerinin reklamını yaptığı ölçüde de ülkemize yönelik yoğun ilgi daha fazla turist gelişi olarak hanemize dönüyor. İçişleri Bakanımız Sayın Süleyman Soylu’nun da 5 Mayıs 2022 günü bir televizyon kanalında belirttiği veri çarpıcı: 2022 yılı başından itibaren Türkiye’ye 4 milyon Arap turist gelmiş, yaz ayında bu sayının daha da artacağı öngörülüyor.

Sosyal medyada nerede, ne zaman çekildiği teyit edilmemiş videolarda yalanların yanında bu ziyaret yoğunluğunun payı olabilir mi?

NEDEN ‘SIĞINMAK’ ZORUNDALAR?

Bütün bunları sığınmacıları yok saymak, bu sorunu hasıraltı etmek için söylemiyoruz. Aksine bölgemiz açısından sığınmacı sorunun ne denli kritik olduğunun farkındayız. Fakat bir sorunu çözüme ulaştırabilmek için önce o sorunun kaynağını tespit etmek gerekiyor. Her yerde sığınmacılardan bahsediliyor fakat bu sorunun kaynağına işaret eden parmak sayısı çok az!

Geride bıraktığımız 100 yılın yasasıdır: Emperyalizm nereye girdiyse oraya parçalanma, etnik ve mezhepsel bölünme, iç savaş ve kargaşa götürdü. Son 30 yıla uyarlayacak olursak ABD’nin girdiği yerde sığınmacı sorunu patlak vermiştir. Bugün 3 milyon 768 bin 716’sı Suriyeli olan toplamda 5 milyon 498 bin 586 kişinin ülkemize ‘sığınmasının’ sebebi bölgemizdeki ABD namluları, topu, tankıdır.

‘Sığınmacıların hepsini göndereceğiz’ diyerek hayal satan Ümit Özdağ’ların ağzından Suriye’de Amerika tarafından tertiplenen savaşa dair tek kelime duydunuz mu? Sığınmacı sorununun neden oluştuğuna dair bu tespiti yapmadığı gibi son dönem gezilerinde de ‘Suriye’de iç savaş bitti.’ Diyerek meseleye bakışını ortaya koymaktadır. Fırat’ın doğusunda ABD’nin binlerce tır silah verdiği, eğittiği, donattığı PKK-YPG-PYD terör örgütleri hala belirli bölgeleri kontrol ederken, Suriye’nin toprak bütünlüğü tam anlamıyla sağlanmamışken savaş nasıl bitmiş oluyor?

DOĞULU OLUNCA İSTİLA, BATILI OLUNCA GÖÇ
Sığınmacı meselesinin ülke içerisinde köpürtülmesi de aynı saikle yapılmaktadır. Türkiye’yle alakası olmayan yerlerde çekilmiş videolar bot hesaplar yoluyla servis edilerek sığınmacıların ‘kaos’tan başka bir şey getirmediği fikri bilinçlerimize tekrar tekrar işlenmektedir.

Geçen hafta yayınlanan ‘Sessiz İstila’ adı verilen baştan aşağı provokatif fakat ucuz, basit bir kısa videoyla böyle gittiği takdirde yakın gelecekte Türkiye’nin Suriyeliler tarafından istila edileceği, ‘öz yurdumuzda garip’ bırakılmak istendiğimiz fikri işlenmişti. Bütün bu girişimlerin arkasında benzer kişiler bulunuyor. Bütün bu girişimlere aynı yerlerden fonlar yağıyor. Bütün bu odaklar aynı hedefte birleşiyorlar. Yani gayede ortaklaşıyorlar.

Gayeleri Türkiye’de yabancı düşmanlığını körüklemek ve bir iç kargaşa yaratmak! Çünkü Türkiye’de içeride kargaşa yaratılsın ki Suriye’nin kuzeyinde verdiğimiz terörle mücadele, Doğu Akdeniz’de ve Kıbrıs’ta egemenlik haklarımız için verdiğimiz mücadele, İran-Rusya-Çin gibi Asya’daki dostlarımızla stratejik ilişkiler geliştirmemiz engellensin.

En nihayetinde de sığınmacı sorunu çözülmesin ve ABD emperyalizmi bölgemizde her yere dilediği gibi girebilsin! Bu planların en nihayetinde kime hizmet ettiği, arkasında kimin olduğunu gösteriyor.

Bütün bunlar olurken kendisini Atatürkçü, Türk milliyetçisi olarak adlandıran kesimlerde öyle bir akıl tutulması var ki! ‘Doğuluların’ Türkiye’deki varlıkları istila olurken, Batı’dan gelenler göç denilerek deyim yerindeyse bağrına basılıyor. Antalya’daki Almanlar, Almanca tabelalar sorun olmuyor da Gülhane Parkı’nda nasıl olur da Araplar olabiliyor!

YARATILANI SEV YARATANDAN ÖTÜRÜ
Benlikleri başka tezgahta yoğrulan bu kesimlerin kafalarında takke düşmüş, kel görünmüştür. Türkiye’de Arap ve sığınmacı düşmanlığı yapanlar Türk milliyetçisi değil NATO milliyetçileridir. Atatürkçü değil NATOTürkçü’dür. Pusulaları NATO, kıbleleri ABD’dir. Onlar için ‘medeni’ Batı’yla iç içe geçmekte, o ‘kadim’ kültürün potasında erimekte hiçbir sorun yoktur. Fakat söz konusu olan ‘Doğu’ olunca hemen kabarırlar.

Fakat Türk milletinin böyle bir geleneği de birikimi de yoktur. Bu tür nefret söylemleri ve yabancı düşmanlığı binlerce yıllık devlet geleneğimizden süzülüp bugünlere getirdiğimiz geleneğin reddidir. Bizim felsefemiz “Yaratılanı Sev Yaratandan Ötürü” diyen Yunus Emrelerin felsefesidir.

Türk milliyetçiliği bu topraklarda doğuşu itibariyle de aklı ve bilimi kendine rehber edinmiştir. Türk milliyetçiliği Türkiye’nin bağımsızlığını ve bütünlüğünü koruyacak stratejiyi savunmaktır. Atatürk’ten bizlere kalan milliyetçilik ne Arap düşmanlığı ne mazlum milletlere nefreti büyütmektir. Aksine bölgemizdeki ve Asya’daki ülkelerle işbirliği yaparak emperyalistleri tepelemektir.

Bu sözde Türk milliyetçilerinin, Atatürkçülerin tavrı çaresizce çırpınmaktan başka bir sonuç getirmemektedir. Amerika’nın bölgemizde her cephede yenilgi aldığı bir süreçte Türkiye’de başarılı operasyonlar yürütmeleri veya emellerinde başarılı olmaları mümkün değil.

SIĞINMACILAR VATANLARINA KAVUŞURSA SORUN ÇÖZÜLÜR!
Sığınmacıların kendi vatanlarına dönmesi başta yabancılar olmak üzere herkesin en büyük arzusu.     Fakat bu arzu ‘mancınık’ gibi akla, mantığa ve vicdana sığmayan insanlık dışı yöntemlerle veya ülkemizi terk ettirmekle, sınır dışı etmekle hayata geçmez.

Bu arzu ancak ve ancak Suriye’nin, Afganistan’ın, Pakistan’ın, Irak’ın, Lübnan’ın kısacası bölgemizdeki bütün ülkelerin toprak bütünlüğünü sağlayarak ve koruyarak hayata geçebilir.

Ülkemizi bölmek isteyen Amerikan emperyalizmi ve aparatları PKK ve FETÖ terör örgütlerine karşı kazandığımız zaferlerle vatan topraklarımızda başka bir gücün varlığını kabul etmediğimizi cümle aleme gösterdik. Sınır ötesi operasyonlarımızla aynı gücü bölgemizde de istemediğimizi kanıtladık.

Şimdi ülkemiz gibi egemen devletlerin olduğu bir coğrafyanın inşasında bölge ülkeleriyle işbirliği zamanı. Fakat egemenlik yerel bölgelere, yerel kuvvetlere dayanarak olmaz. Bu öncelikle Suriye’nin toprak bütünlüğünü tavizsiz sağlamasıyla mümkün olabilir.

Önümüzdeki tarihi fırsat Suriye’nin toprak bütünlüğünü sağlamak ve Suriye’den ABD postallarını def etmek için Suriye ile işbirliğini derhal hayata geçirmekten geçiyor. Bu işbirliği ile çok kısa zaman içerisinde sığınmacıların kendi vatanlarına kavuşmaları mümkündür.

TGB’liler her yazı iple çeker. Çünkü yaz ayları TGB’liler için ‘Geleneksel Yaz Kampları’ demektir. Ancak yaz kamplarımız sadece tatil yaptığımız, dinlendiğimiz yerler değil çok daha büyük anlamları içinde barındıran buluşmalardır. Çünkü TGB için her an ‘Tam Bağımsız Türkiye’ mücadelesinin parçasıdır. Yaz kamplarımız da mücadelemizin yeni dönemini planlama durağıdır. Bu senenin anlamı sadece bununla sınırlı değil!
Tarihi günlerin içindeyiz. Bu bir süreç. Bu sürecin nasıl başladığı, yarın nasıl başarıyla tamamlanacağının parolasını içeriyor. Türkiye Gençlik Birliği’nin de içinde bulunduğu vatansever öncülerin kararlı mücadelesi mafsalı yerinden oynattı! Ergenekon Zindanları’nı yıkıp attı, Türkiye’nin 70 yıldır bağlandığı Atlantik zincirlerini kırdı, Türkiye’nin terörle mücadelesini başlattı ve perçinledi. Kısacası Atatürk Türkiye’sinin inşa sürecini başlattı.
Geleneksel Yaz Kamplarımızı içinde bulunduğumuz bu sürecin yüklediği sorumluluklarla 8-14 Temmuz’da İzmir Dikili’de, 3-9 Ağustos’ta Antalya Manavgat’ta gerçekleştiriyoruz.
Hedefimiz net: Türk gençliğini sımsıkı bağlarla bağlamak, arkadaşlık dünyasını kurmak! İşimiz çok kolay çünkü bize güç veren engin tarihsel mirasımız var!

“Ben”in “Biz” Olduğu Yer: TGB-TLB Kampları
Emperyalistler, her dönemde Türk gençliğini özel operasyonlarla hedef aldı. Son dönemde de Z Kuşağı adını verdikleri deli gömleğiyle Türk gençliğini özünden koparmaya çalışıyor.
Türkiye Gençliği Birliği olarak projelerine meydan okuduk, kamplarımızla karşılık veriyoruz!
Yaz kamplarında kibre ve bencilliğe savaş açıyoruz! Şah Hatayi’nin “Kibirdir yorulup yollarda kalan” sözü düsturumuzdur. Anadolu erenlerimizden Yunus Emre gibi “Ben bilmem” demek en büyük mutluluğumuzdur. Böyle olduğu için kamplarımız “ben”in “biz” olduğu yerdir. Beni biz haline getirmedeki felsefe Cumhuriyetimizin felsefesidir, Türk milleti olmanın anahtarıdır.
İnsanın özüne yabancılaşmasına savaş açıyoruz! İnsanı diğer bütün canlılardan ayıran şey tasarım yapabilmesinin ta kendisidir. İnsan üretmekle var olur, var olacaktır. Kamplarımızda grup çalışmalarıyla, atölye faaliyetleriyle fikir üretiyor, kendimizi yeni baştan yaratıyoruz. Ülkemizin sorunlarını hep birlikte tartışıp çözümler üretiyoruz.
Kamplarımızda emperyalist sistemin insanın üzerine basma anlayışına yer yok! Grup yarışmalarından spor müsabakalarına kamplarda her şey tatlı bir rekabet içinde yürüyor. Kazanan her zaman dostluk oluyor. İlk günden son güne yurdumuzun dört bir tarafından gelen gençler illerine arkadaş olarak geri dönüyor.
Yaz kamplarımızda Cumhuriyet’in birlikte yaşama, Anadolu’nun paylaşma kültürünü yaşatıyor ve özümsüyoruz. Kamplarımızda Edirne’den Şırnak’a, Ağrı’dan İzmir’e Türkiye’nin dört bir tarafından ve KKTC ile Almanya’dan da gelecek gençlerle birlikte üretiyor, birlikte paylaşıyor, birlikte öğreniyoruz.
Hepimiz Atatürk’üz, Görevlere Hazırız, 40 Yılın Sigortasıyız!
İçinde bulunduğumuz bu günler Türkiye Gençlik Birliği’nin tarihi misyonunu bir kez daha gösteriyor. Türk gençliği her dönemde vatanımızın bağımsızlığı ve ekmek mücadelemizin itici gücü olmuştur. “Genç Türk”ler bunun için dünya çapında bir markadır. Teşkilatımız 21. Yüzyılın Genç Türkleri’dir, Atatürk’üdür. TGB bu kararlılığın ve cesaretin adıdır.

Hepimiz Atatürk’üz Görevlere Hazırız 40 Yılın Sigortasıyız!
Türkiye’nin 81 ili başta olmak üzere yurt dışında yaşayan üniversiteli ve liseli bütün genç arkadaşlarımızı vatansever, Atatürkçü gençlerin teşkilatı Türkiye Gençlik Birliği’ne omuz vermeye ve Geleneksel Yaz Kamplarımıza katılmaya davet ediyoruz.

Berke Mustafa Berkil
TGB Genel Sekreteri

TGB’liler her yazı iple çeker. Çünkü yaz ayları TGB’liler için ‘Geleneksel Yaz Kampları’ demektir. Ancak yaz kamplarımız sadece tatil yaptığımız, dinlendiğimiz yerler değil çok daha büyük anlamları içinde barındıran buluşmalardır. Çünkü TGB için her an ‘Tam Bağımsız Türkiye’ mücadelesinin parçasıdır. Yaz kamplarımız da mücadelemizin yeni dönemini planlama durağıdır. Bu senenin anlamı sadece bununla sınırlı değil!
Tarihi günlerin içindeyiz. Bu bir süreç. Bu sürecin nasıl başladığı, yarın nasıl başarıyla tamamlanacağının parolasını içeriyor. Türkiye Gençlik Birliği’nin de içinde bulunduğu vatansever öncülerin kararlı mücadelesi mafsalı yerinden oynattı! Ergenekon Zindanları’nı yıkıp attı, Türkiye’nin 70 yıldır bağlandığı Atlantik zincirlerini kırdı, Türkiye’nin terörle mücadelesini başlattı ve perçinledi. Kısacası Atatürk Türkiye’sinin inşa sürecini başlattı.
Geleneksel Yaz Kamplarımızı içinde bulunduğumuz bu sürecin yüklediği sorumluluklarla 8-14 Temmuz’da İzmir Dikili’de, 3-9 Ağustos’ta Antalya Manavgat’ta gerçekleştiriyoruz.
Hedefimiz net: Türk gençliğini sımsıkı bağlarla bağlamak, arkadaşlık dünyasını kurmak! İşimiz çok kolay çünkü bize güç veren engin tarihsel mirasımız var!

“Ben”in “Biz” Olduğu Yer: TGB-TLB Kampları
Emperyalistler, her dönemde Türk gençliğini özel operasyonlarla hedef aldı. Son dönemde de Z Kuşağı adını verdikleri deli gömleğiyle Türk gençliğini özünden koparmaya çalışıyor.
Türkiye Gençliği Birliği olarak projelerine meydan okuduk, kamplarımızla karşılık veriyoruz!
Yaz kamplarında kibre ve bencilliğe savaş açıyoruz! Şah Hatayi’nin “Kibirdir yorulup yollarda kalan” sözü düsturumuzdur. Anadolu erenlerimizden Yunus Emre gibi “Ben bilmem” demek en büyük mutluluğumuzdur. Böyle olduğu için kamplarımız “ben”in “biz” olduğu yerdir. Beni biz haline getirmedeki felsefe Cumhuriyetimizin felsefesidir, Türk milleti olmanın anahtarıdır.
İnsanın özüne yabancılaşmasına savaş açıyoruz! İnsanı diğer bütün canlılardan ayıran şey tasarım yapabilmesinin ta kendisidir. İnsan üretmekle var olur, var olacaktır. Kamplarımızda grup çalışmalarıyla, atölye faaliyetleriyle fikir üretiyor, kendimizi yeni baştan yaratıyoruz. Ülkemizin sorunlarını hep birlikte tartışıp çözümler üretiyoruz.
Kamplarımızda emperyalist sistemin insanın üzerine basma anlayışına yer yok! Grup yarışmalarından spor müsabakalarına kamplarda her şey tatlı bir rekabet içinde yürüyor. Kazanan her zaman dostluk oluyor. İlk günden son güne yurdumuzun dört bir tarafından gelen gençler illerine arkadaş olarak geri dönüyor.
Yaz kamplarımızda Cumhuriyet’in birlikte yaşama, Anadolu’nun paylaşma kültürünü yaşatıyor ve özümsüyoruz. Kamplarımızda Edirne’den Şırnak’a, Ağrı’dan İzmir’e Türkiye’nin dört bir tarafından ve KKTC ile Almanya’dan da gelecek gençlerle birlikte üretiyor, birlikte paylaşıyor, birlikte öğreniyoruz.
Hepimiz Atatürk’üz, Görevlere Hazırız, 40 Yılın Sigortasıyız!
İçinde bulunduğumuz bu günler Türkiye Gençlik Birliği’nin tarihi misyonunu bir kez daha gösteriyor. Türk gençliği her dönemde vatanımızın bağımsızlığı ve ekmek mücadelemizin itici gücü olmuştur. “Genç Türk”ler bunun için dünya çapında bir markadır. Teşkilatımız 21. Yüzyılın Genç Türkleri’dir, Atatürk’üdür. TGB bu kararlılığın ve cesaretin adıdır.

Hepimiz Atatürk’üz Görevlere Hazırız 40 Yılın Sigortasıyız!
Türkiye’nin 81 ili başta olmak üzere yurt dışında yaşayan üniversiteli ve liseli bütün genç arkadaşlarımızı vatansever, Atatürkçü gençlerin teşkilatı Türkiye Gençlik Birliği’ne omuz vermeye ve Geleneksel Yaz Kamplarımıza katılmaya davet ediyoruz.

Berke Mustafa Berkil
TGB Genel Sekreteri

Atlantik sisteminden imal edilen budalalığın Türkiye’deki birçok gazeteciye, siyasetçiye ve aydına bulaştığını görüyoruz. Öyle ki bu budalalık; istihbarat örgütlerinin yuvası ABD’nin güdümündeki BAE’den hakaretlerle ve küfürlerle Türkiye’ye parmak sallayan bir adamın ülkenin geleceğini belirleyebileceğini inanmış durumda. O budalalığın bulaştığı çevreler, bu çapulculuğun Türkiye’de yeni bir dönemi başlatacağını söyleyebilecek kadar küstahlaşabilmektedirler.
Türkiye’ye belli aralıklarla operasyon çekmeye çalışanların bazıları gönüllüdür. Gönüllü kölelerdir. Bazıları ise rol talep ederler. Hünerlerini sergileyip ABD’den rol talep isterler. Bazıları kurmaydır ve programlanmıştır. ABD desteğiyle iktidara gelmeye programlanmışlardır. Bazıları ise zavallıdır. Öyle zavallıdırlar ki bir hayal dünyasının içinde oradan oraya savrulurlar.
Bugün yaşananlar da ABD’ye boyun eğenlerin, ABD’nin gönüllü kölelerinin, ABD’den rol talep edenlerin ve zavallı aparatların ortaklaşa giriştiği bir saldırıdan ibaret.

Bu Mesele Burada Bitmez
Türkiye’nin geleceğini emperyalizmin güdümündeki mafyalar belirleyemez. Türkiye’nin geleceğinin sahibi Türk milletidir. Bağımsız yaşama arzusundaki Türk milleti, Türk genci, Türk emekçisi, Mehmetçiği ve polisi Türkiye’nin geleceğinin gerçek sahibidir. Türkiye o çapulculara kalmaz!
Bu iş burada bitecek sanıyorsanız, yanılıyorsunuz. Gladyo’nun tüm artıkları temizlenene kadar bu mücadele sürecek. FETÖ eliyle operasyon çekmeye kalkanlar yenilecek. ABD aparatlarının Türkiye’nin rotasını değiştirme girişimleri başarısız olacak. Muhalefet adı altında Türkiye düşmanlığı yapanların planları ellerinde patlayacak. Mafya bozuntularının Türkiye’ye çekmeye kalktıkları operasyonlar bozguna uğrayacak. Türkiye Cumhuriyeti’nin bir kilometre karesinde bile Amerikancılık yapılamayacak. Kuklalarla mücadele kolay. Esas büyük mücadele kuklacıya karşı verilecek. Konuşanı boş verin konuşturana bakın. Konuşturan ABD, hedefte Türkiye! Türkiye’nin bağımsızlık mücadelesine çelme takmaya çalışanlar süpürülecek! Kanlı elleriyle dünyanın her yerinde tarihe geçenler bellerini doğrultamadıklarında bu zafer kazanılacak. İşte o zaman bu iş bitecek. Bu defter ancak öyle kapanacak.

Buraya Nasıl Geldik?
ABD’nin saldırıları tek boyutlu değil. ABD Doğu Akdeniz’de namlularını Türkiye’ye çevirip yeni tehditler savururken, Suriye’de açtığı yeni üslerle de Türkiye’yi tehdit ediyor. Ermeni Soykırımı yalanlarına sarılıp Türkiye’yi yaptırım uygulamakla tehdit ederken KKTC’yi vatanımızdan koparma planları yapıyor.
Emekli amirallerin gerçeğe dayanmayan bildirisiyle TSK’yı hedef alıp iç cepheyi bölmeye çalışırken 128 milyar dolar yalanlarıyla ekonomik saldırılarına yeni zemin hazırlıyor.
HDP’nin eski genel başkanı Demirtaş’a cezaevinden “Devlet içindeki çeteler temizlensin” çağrısı yaptıranlarla devleti asılsız biçimde uyuşturucu kaçakçılığıyla suçlayanları aynı eller yönetiyor. Grup toplantılarında Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı binlerce Filistinlinin kanına giren Netenyahu’ya benzetenler, cezaevindeki FETÖ’cüleri ve Mehmetçiğin hendeklere gömdüğü PKK’lıları cezaevinden kurtarmayı vadedenleri aynı eller yönetiyor.
Salgın tedbirlerini bahane edip camilerde provokasyon düzenleyen Furkan Vakfı ile Youtube’dan video yayınlayabilen ve halka ayaklanma çağrısı yapan savcı Eyyüp Akbulut’u yönetenler, Anadolu Ajansı muhabiri Musab Torun’a çamur atmaya sevk edenler ve gizli kameraya çektirenler de aynı eller.
Bu hamlelerin siyasi merkezlerine baktığımızda hepsinin erken seçim çağrısı yaptığını ve HDP’yi kurtarma derdinde olduklarını görüyoruz. Yaklaşık bir yıldır kumpaslarla ve zavallı girişimlerle Türkiye’yi, yargıyı, TSK’yı hedef aldıklarını, ABD’yi ve Batıyı dış müdahaleye çağırdıklarını görüyoruz. PKK’nın elebaşlarının acilen Türkiye’nin durdurulması çağrısı yaptıklarını görüyoruz. Rand Coorparation raporlarındaki stratejiye uygun hareket ettiklerini Türkiye’yi karıştırma adımlarını attıklarını görüyoruz. Biden ve yönetiminin işbaşı yapar yapmaz örtülü operasyonlarla atağa kalktığını bir tek Gladyo’yla ilişki içinde olanlar anlayamaz.
İşte ABD’nin tüm aparatlarıyla, basınıyla, yeraltındaki elemanlarıyla, siyasi uzantılarıyla, DHKP-C’sinden PKK’sına tüm terör uzantılarıyla giriştiği sinsi plan böyle bir sürecin parçasıdır. Türkiye’yi esir almak isteyenler ABD’nin verdiği görevlere sarılıyor.

Türkiye Neden Hedefte?
Türkiye, 2014’ten itibaren Atlantik zincirlerinden kurtuluyor. O zincirler 1945’ten bu yana Türkiye’nin NATO’ya girmesiyle başlayan ABD girişimleriyle Özel Harp Dairesi’nin kurulmasıyla, 70 sonrası Gladyo’nun devleti giderek ele geçirmesiyle ve FETÖ’nün devletin bütün alanlarında ve kademelerinde örgütlenmesiyle başlayan sürecin sonuna geldik.
15-16 Temmuz Amerikancı FETÖ darbe girişiminin yenilmesiyle Türkiye’de Gladyo’nun en büyük örgütlenmesini başı ezildi, Gladyo ezildi.
Türkiye Atlantik zincirlerinden kurtuldukça ve Asya’da onurlu yerini aldıkça hedef konuldu.
Gerçek dostlarını keşfettikçe Rusya, İran ve Çin ile ilişkiler geliştirdikçe hedefe konuldu.
Doğu Akdeniz’de hak ve menfaatlerimiz için kararlı mücadele ortaya koydukça, Türkiye’nin savunmasını Libya’dan başlatınca, Karabağ’da Ermenistan üzerinden ABD varlığını engelleyince hedefe konuldu.
Türkiye hedefte çünkü ABD ve İsrail’e Libya’dan, Karabağ’dan, Doğu Akdeniz’den yanıt veriyoruz! Savunma sanayinde güçlü adımlar attıkça, ABD tehditlerine karşı Rusya’yla S400 anlaşması yapınca hedefe konuldu.
Türkiye hedefte çünkü uyuşturucu trafiğine ve satışına büyük darbe vuruyor. PKK’nın ve FETÖ’nün birlikte kurduğu uyuşturucu trafiği yerle bir oldu.
Rand Coorparation raporlarında da ortaya koyulan programın hedefi tam olarak buydu: Türkiye’yi eski Atlantik rotasına sokmak. Saldırıların tamamının hedefinde Atlantik zincirlerini kıran Türkiye ve Türkiye’yi yönetenler var!

Sinsi Planlar
ABD’nin kendilerine çizdiği yolda birer kukla olanların bugün mafyanın safında yer alması şaşırtıcı değil. Daha önce FETÖ’cü akademisyenlere siper olanları, iktidara gelir gelmez görevlerine iade edeceklerini ilan edenler oldu.  Sırf Cumhurbaşkanı Erdoğan’a muhalefet etmek için cemaatlerle fotoğraf verenleri unutmadık. Cemaatin televizyon kanalı ve gazetesi için ağlayanları unutmadık.
Kendilerine çizilen yolda attıkları her adım planlı olanlar bu sinsi operasyonun da içerisinde yer aldılar. ABD’nin iktidar planları onları mafyanın yanında yer aldırır, tarikatların safına da sokturur!
Emperyalizmle mücadeleyi anlamayanlar, Türkiye düşmanlarını göremeyenler ise mafyanın, safına düştüklerinden habersizler. Sedat Peker’in videolarının izlenmelerinin altını çizenler, meseleye polisiye yorumlar yapanlar da o safa düşerler. Hatta Peker’in iftiralarını kabul ettirmek için o videoların izlenme oranlarını bile abartırlar. 5-6 milyon izlenen videoları büyük bir magazincilikle 45-50 milyon gibi sunarlar.
Sinsi planları polisiye değerlendirmelerle anlayamayız. ABD ile Türkiye arasındaki savaşı göremeyenler çetelerin savaşına takılıp kalır. Oysa kavga mafya bozuntularıyla Türk milleti arasında değil. ABD-İsrail ile Türk milleti arasında!
Özellikle 2016 sonrası bütün çelişmeler ve bölünmeler ABD eksenlidir. Tüm sinsi planlar da o kapsamda uygulamaya konuldu. Amaç ise Türkiye’yi istikrarsızlığa götürmek. O istikrarsızlık için bütün psikolojik savaş malzemeleri kullanılıyor, bütün aparatlar devreye sokuluyor, mesele tam olarak budur.
Bütün yalanlarıyla ve aparatlarıyla harekete geçiyorlar çünkü telaşlılar. Çünkü 15 Temmuz 2016’dan bu yana yeniliyorlar. Cezaevlerinden kurtulma, canlanma girişimlerinin hepsi boşa çıkıyor çünkü kan kaybediyorlar. AA muhabiri ve savcı gibi bireysel çıkışlarla özgüven toplamaya çalışıyorlar, çünkü dağılıyorlar ve moralleri tükeniyor.

Hesaplaşma Büyük
İçinde olduğumuz süreç bir hesaplaşma süreci. Gladyo’nun tarihimizdeki en büyük operasyonlarından biri Ergenekon ve Balyoz kumpaslarıyla vatanseverlerin cezaevlerine atılmasıydı. O Silivri duvarlarının yıkılması Gladyo’yla hesaplaşmanın en büyük adımı oldu. Türk ordusunun 24 Temmuz’da aldığı kararla PKK’yı hendeklere gömmesi o hesaplaşmanın içerisindedir. Fırat Kalkanı, Zeytin Dalı, Barış Pınarı harekatlarıyla PKK ve DAEŞ’in bitirme noktasına getirilmesi hesaplaşmanın parçasıdır. 15 Temmuz gecesi FETÖ’nün ezilmesi ABD’yle hesaplaşmadır. ABD ve Gladyoyla hesaplaşma işte bunlardır. Türkiye için bu tarihi dönüm noktasıdır. Türkiye kuşatmayı böyle yarmıştır. Şimdi Türkiye’yi Gladyo artıklarıyla, mafyalarla yeniden kuşatmaya çalışmak hesaplaşmanın bitmediğini göstermektedir. Gladyo çırpınmaktadır. Biden tayfası Gladyo’yu yeniden tesis etmek için çırpınıyor. Silahlı ve organize güçleri yenildi, devletten tasfiye edildiler, Türkiye başka bir rotaya girdi şimdi mafyalarıyla, tetikçileriyle çırpınıyorlar.

Mafyanın İpiyle Kuyuya İnenler
Sedat Peker’in her açıklamasıyla, akla mantığa aykırı her iftirasıyla “savcılar harekete geçsin” çağrıları yapanlar o iple kuyuya iniyor. Türkiye, bitik bir çete liderinin yalanlarıyla mı sarsılacak? Türk milleti onların en büyük operasyonlarını bozguna uğratmışken bu argümanlarla mı sarsılacak? Türkiye’ye karşı güvensizlik yaratma operasyonlarının parçası olanlar her ifadeye seviniyor. ABD’nin emrinde olanlar ABD ile savaşanları hedef alıyor. ABD’nin baş düşman gösterdiği, ABD emperyalizmine boyun eğmeyen İçişleri Bakanı Süleyman Soylu’yu hedef alanlar mı Türkiye’yi sarsacak? Türkiye her cephede bağımsızlık mücadelesi verirken bir CIA aparatının iftira ve saldırılarıyla mı Türkiye sarsılacak?
Peker’in saldırılarına saldıran muhalif çevreler mafyanın ipiyle kuyuya inenlerdir. Mafyanın ipiyle kuyuya inenler en sonunda ABD’nin petrol kuyularının bekçiliğine soyunurlar. Mafyanın ipiyle kuyuya inenler kuyuda kalırlar!

Gladyo Eziliyor Türkiye Kazanıyor
Türkiye Gladyo ve mafya artıklarından temizlendi, temizlenecek. Onların Türk devleti içerisinde esameleri okunmaz. Gladyo’nun yenildiğini göremeyenler onların yeni adayları olur. Türkiye’nin Asya’da hür ve onurlu yerini aldığını göremeyenlerin kaderi Gladyo’yla aynı olur. Bunu engelleyemezler. ABD yenildi, Biden’ın yeni senaryolarında yer alanlar da yenilecek. Onların irili ufaklı aparatları da yenilecek.
NATO-FETÖ ortak yapımı bu senaryonun, hayasız saldırının hedefi Türk milletidir! Amaç kargaşa çıkarmaktır. Başarısız olacakları açıktır. Biden ve Gladyo-mafya işbirliğinin perde kapandığında yerin dibini boylaması yakındır. Kendilerini bulacakları yer FETÖ gibi tarihin çöplüğüdür.
Türkiye’yi savunmanın yolu ABD tehditlerini görmekten geçer. Son 4-5 yıldır bütün saldırıların ve çelişmelerin ekseninde ABD vardır. Bu sinsi operasyonu yenmek için de ABD’yi ve tehditlerini en üste yazmak zorundayız. ABD amacına ulaşmak için her yolu ve herkesi dener, her yalanı atar. Bir takım kullanışlı aparatlarını tam da bugünlere saklar.
Türkiye 15 Temmuz’da 2016’da ABD’yi ve onun aparatlarını yendiği gibi bugün de Gladyo artıklarını ve onunla ilişkide olanları yenecek. Türkiye, devletiyle ordusuyla ve milletiyle o kudret ve imkanlara sahiptir.
Kapatılacak partiye bakanlık verecekler bu sürecin dışında değil. Bu kargaşa girişimleri HDP’yi kurtarmaktan bağımsız değil.
Türkiye Atlantik merkezli planları bozacak güce sahiptir. Bu psikolojik savaşı yürütenler kazanan değil yenilenlerdir. Son çırpınışları bir zavallılığın göstergesidir. Türkiye zafere yürüyor, kendimize güvenelim! Bu saldırıları, bu süreci Türkiye lehine çevirelim. Türkiye savaşta, savaşa uygun program ve siyasetlerle ilerleyelim. Gladyo’nun son artıklarını da temizleyelim. Komşularımızla güçlü adımlar atalım, ABD’yi bölgemizden defedelim. HDP’yi kapatalım, ülkemizin Meclis’ten bölünmesine izin vermeyelim. ABD’nin silahlı tehditlerine, Suriye’de Irak’ta, Filistin’de silahla cevap verelim. İncirlik ve Kürecik üslerinden ABD askerlerini gönderelim TSK’nın tam kontrolüne alalım.
NATO’dan çıkalım, GLADYO’nun kökünü kazıyalım!

Barış Demiralay
TGB Genel Sekreteri

Kitap önerisi:

1.      Gizlenen Derin Devlet Raporu – Av. Nusret Senem

2.      Çiller Özel Örgütü – Doğu Perinçek

3.      MİT’in Çiller-FETÖ Raporu – Nusret Senem

Atlantik sisteminden imal edilen budalalığın Türkiye’deki birçok gazeteciye, siyasetçiye ve aydına bulaştığını görüyoruz. Öyle ki bu budalalık; istihbarat örgütlerinin yuvası ABD’nin güdümündeki BAE’den hakaretlerle ve küfürlerle Türkiye’ye parmak sallayan bir adamın ülkenin geleceğini belirleyebileceğini inanmış durumda. O budalalığın bulaştığı çevreler, bu çapulculuğun Türkiye’de yeni bir dönemi başlatacağını söyleyebilecek kadar küstahlaşabilmektedirler.
Türkiye’ye belli aralıklarla operasyon çekmeye çalışanların bazıları gönüllüdür. Gönüllü kölelerdir. Bazıları ise rol talep ederler. Hünerlerini sergileyip ABD’den rol talep isterler. Bazıları kurmaydır ve programlanmıştır. ABD desteğiyle iktidara gelmeye programlanmışlardır. Bazıları ise zavallıdır. Öyle zavallıdırlar ki bir hayal dünyasının içinde oradan oraya savrulurlar.
Bugün yaşananlar da ABD’ye boyun eğenlerin, ABD’nin gönüllü kölelerinin, ABD’den rol talep edenlerin ve zavallı aparatların ortaklaşa giriştiği bir saldırıdan ibaret.

Bu Mesele Burada Bitmez
Türkiye’nin geleceğini emperyalizmin güdümündeki mafyalar belirleyemez. Türkiye’nin geleceğinin sahibi Türk milletidir. Bağımsız yaşama arzusundaki Türk milleti, Türk genci, Türk emekçisi, Mehmetçiği ve polisi Türkiye’nin geleceğinin gerçek sahibidir. Türkiye o çapulculara kalmaz!
Bu iş burada bitecek sanıyorsanız, yanılıyorsunuz. Gladyo’nun tüm artıkları temizlenene kadar bu mücadele sürecek. FETÖ eliyle operasyon çekmeye kalkanlar yenilecek. ABD aparatlarının Türkiye’nin rotasını değiştirme girişimleri başarısız olacak. Muhalefet adı altında Türkiye düşmanlığı yapanların planları ellerinde patlayacak. Mafya bozuntularının Türkiye’ye çekmeye kalktıkları operasyonlar bozguna uğrayacak. Türkiye Cumhuriyeti’nin bir kilometre karesinde bile Amerikancılık yapılamayacak. Kuklalarla mücadele kolay. Esas büyük mücadele kuklacıya karşı verilecek. Konuşanı boş verin konuşturana bakın. Konuşturan ABD, hedefte Türkiye! Türkiye’nin bağımsızlık mücadelesine çelme takmaya çalışanlar süpürülecek! Kanlı elleriyle dünyanın her yerinde tarihe geçenler bellerini doğrultamadıklarında bu zafer kazanılacak. İşte o zaman bu iş bitecek. Bu defter ancak öyle kapanacak.

Buraya Nasıl Geldik?
ABD’nin saldırıları tek boyutlu değil. ABD Doğu Akdeniz’de namlularını Türkiye’ye çevirip yeni tehditler savururken, Suriye’de açtığı yeni üslerle de Türkiye’yi tehdit ediyor. Ermeni Soykırımı yalanlarına sarılıp Türkiye’yi yaptırım uygulamakla tehdit ederken KKTC’yi vatanımızdan koparma planları yapıyor.
Emekli amirallerin gerçeğe dayanmayan bildirisiyle TSK’yı hedef alıp iç cepheyi bölmeye çalışırken 128 milyar dolar yalanlarıyla ekonomik saldırılarına yeni zemin hazırlıyor.
HDP’nin eski genel başkanı Demirtaş’a cezaevinden “Devlet içindeki çeteler temizlensin” çağrısı yaptıranlarla devleti asılsız biçimde uyuşturucu kaçakçılığıyla suçlayanları aynı eller yönetiyor. Grup toplantılarında Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı binlerce Filistinlinin kanına giren Netenyahu’ya benzetenler, cezaevindeki FETÖ’cüleri ve Mehmetçiğin hendeklere gömdüğü PKK’lıları cezaevinden kurtarmayı vadedenleri aynı eller yönetiyor.
Salgın tedbirlerini bahane edip camilerde provokasyon düzenleyen Furkan Vakfı ile Youtube’dan video yayınlayabilen ve halka ayaklanma çağrısı yapan savcı Eyyüp Akbulut’u yönetenler, Anadolu Ajansı muhabiri Musab Torun’a çamur atmaya sevk edenler ve gizli kameraya çektirenler de aynı eller.
Bu hamlelerin siyasi merkezlerine baktığımızda hepsinin erken seçim çağrısı yaptığını ve HDP’yi kurtarma derdinde olduklarını görüyoruz. Yaklaşık bir yıldır kumpaslarla ve zavallı girişimlerle Türkiye’yi, yargıyı, TSK’yı hedef aldıklarını, ABD’yi ve Batıyı dış müdahaleye çağırdıklarını görüyoruz. PKK’nın elebaşlarının acilen Türkiye’nin durdurulması çağrısı yaptıklarını görüyoruz. Rand Coorparation raporlarındaki stratejiye uygun hareket ettiklerini Türkiye’yi karıştırma adımlarını attıklarını görüyoruz. Biden ve yönetiminin işbaşı yapar yapmaz örtülü operasyonlarla atağa kalktığını bir tek Gladyo’yla ilişki içinde olanlar anlayamaz.
İşte ABD’nin tüm aparatlarıyla, basınıyla, yeraltındaki elemanlarıyla, siyasi uzantılarıyla, DHKP-C’sinden PKK’sına tüm terör uzantılarıyla giriştiği sinsi plan böyle bir sürecin parçasıdır. Türkiye’yi esir almak isteyenler ABD’nin verdiği görevlere sarılıyor.

Türkiye Neden Hedefte?
Türkiye, 2014’ten itibaren Atlantik zincirlerinden kurtuluyor. O zincirler 1945’ten bu yana Türkiye’nin NATO’ya girmesiyle başlayan ABD girişimleriyle Özel Harp Dairesi’nin kurulmasıyla, 70 sonrası Gladyo’nun devleti giderek ele geçirmesiyle ve FETÖ’nün devletin bütün alanlarında ve kademelerinde örgütlenmesiyle başlayan sürecin sonuna geldik.
15-16 Temmuz Amerikancı FETÖ darbe girişiminin yenilmesiyle Türkiye’de Gladyo’nun en büyük örgütlenmesini başı ezildi, Gladyo ezildi.
Türkiye Atlantik zincirlerinden kurtuldukça ve Asya’da onurlu yerini aldıkça hedef konuldu.
Gerçek dostlarını keşfettikçe Rusya, İran ve Çin ile ilişkiler geliştirdikçe hedefe konuldu.
Doğu Akdeniz’de hak ve menfaatlerimiz için kararlı mücadele ortaya koydukça, Türkiye’nin savunmasını Libya’dan başlatınca, Karabağ’da Ermenistan üzerinden ABD varlığını engelleyince hedefe konuldu.
Türkiye hedefte çünkü ABD ve İsrail’e Libya’dan, Karabağ’dan, Doğu Akdeniz’den yanıt veriyoruz! Savunma sanayinde güçlü adımlar attıkça, ABD tehditlerine karşı Rusya’yla S400 anlaşması yapınca hedefe konuldu.
Türkiye hedefte çünkü uyuşturucu trafiğine ve satışına büyük darbe vuruyor. PKK’nın ve FETÖ’nün birlikte kurduğu uyuşturucu trafiği yerle bir oldu.
Rand Coorparation raporlarında da ortaya koyulan programın hedefi tam olarak buydu: Türkiye’yi eski Atlantik rotasına sokmak. Saldırıların tamamının hedefinde Atlantik zincirlerini kıran Türkiye ve Türkiye’yi yönetenler var!

Sinsi Planlar
ABD’nin kendilerine çizdiği yolda birer kukla olanların bugün mafyanın safında yer alması şaşırtıcı değil. Daha önce FETÖ’cü akademisyenlere siper olanları, iktidara gelir gelmez görevlerine iade edeceklerini ilan edenler oldu.  Sırf Cumhurbaşkanı Erdoğan’a muhalefet etmek için cemaatlerle fotoğraf verenleri unutmadık. Cemaatin televizyon kanalı ve gazetesi için ağlayanları unutmadık.
Kendilerine çizilen yolda attıkları her adım planlı olanlar bu sinsi operasyonun da içerisinde yer aldılar. ABD’nin iktidar planları onları mafyanın yanında yer aldırır, tarikatların safına da sokturur!
Emperyalizmle mücadeleyi anlamayanlar, Türkiye düşmanlarını göremeyenler ise mafyanın, safına düştüklerinden habersizler. Sedat Peker’in videolarının izlenmelerinin altını çizenler, meseleye polisiye yorumlar yapanlar da o safa düşerler. Hatta Peker’in iftiralarını kabul ettirmek için o videoların izlenme oranlarını bile abartırlar. 5-6 milyon izlenen videoları büyük bir magazincilikle 45-50 milyon gibi sunarlar.
Sinsi planları polisiye değerlendirmelerle anlayamayız. ABD ile Türkiye arasındaki savaşı göremeyenler çetelerin savaşına takılıp kalır. Oysa kavga mafya bozuntularıyla Türk milleti arasında değil. ABD-İsrail ile Türk milleti arasında!
Özellikle 2016 sonrası bütün çelişmeler ve bölünmeler ABD eksenlidir. Tüm sinsi planlar da o kapsamda uygulamaya konuldu. Amaç ise Türkiye’yi istikrarsızlığa götürmek. O istikrarsızlık için bütün psikolojik savaş malzemeleri kullanılıyor, bütün aparatlar devreye sokuluyor, mesele tam olarak budur.
Bütün yalanlarıyla ve aparatlarıyla harekete geçiyorlar çünkü telaşlılar. Çünkü 15 Temmuz 2016’dan bu yana yeniliyorlar. Cezaevlerinden kurtulma, canlanma girişimlerinin hepsi boşa çıkıyor çünkü kan kaybediyorlar. AA muhabiri ve savcı gibi bireysel çıkışlarla özgüven toplamaya çalışıyorlar, çünkü dağılıyorlar ve moralleri tükeniyor.

Hesaplaşma Büyük
İçinde olduğumuz süreç bir hesaplaşma süreci. Gladyo’nun tarihimizdeki en büyük operasyonlarından biri Ergenekon ve Balyoz kumpaslarıyla vatanseverlerin cezaevlerine atılmasıydı. O Silivri duvarlarının yıkılması Gladyo’yla hesaplaşmanın en büyük adımı oldu. Türk ordusunun 24 Temmuz’da aldığı kararla PKK’yı hendeklere gömmesi o hesaplaşmanın içerisindedir. Fırat Kalkanı, Zeytin Dalı, Barış Pınarı harekatlarıyla PKK ve DAEŞ’in bitirme noktasına getirilmesi hesaplaşmanın parçasıdır. 15 Temmuz gecesi FETÖ’nün ezilmesi ABD’yle hesaplaşmadır. ABD ve Gladyoyla hesaplaşma işte bunlardır. Türkiye için bu tarihi dönüm noktasıdır. Türkiye kuşatmayı böyle yarmıştır. Şimdi Türkiye’yi Gladyo artıklarıyla, mafyalarla yeniden kuşatmaya çalışmak hesaplaşmanın bitmediğini göstermektedir. Gladyo çırpınmaktadır. Biden tayfası Gladyo’yu yeniden tesis etmek için çırpınıyor. Silahlı ve organize güçleri yenildi, devletten tasfiye edildiler, Türkiye başka bir rotaya girdi şimdi mafyalarıyla, tetikçileriyle çırpınıyorlar.

Mafyanın İpiyle Kuyuya İnenler
Sedat Peker’in her açıklamasıyla, akla mantığa aykırı her iftirasıyla “savcılar harekete geçsin” çağrıları yapanlar o iple kuyuya iniyor. Türkiye, bitik bir çete liderinin yalanlarıyla mı sarsılacak? Türk milleti onların en büyük operasyonlarını bozguna uğratmışken bu argümanlarla mı sarsılacak? Türkiye’ye karşı güvensizlik yaratma operasyonlarının parçası olanlar her ifadeye seviniyor. ABD’nin emrinde olanlar ABD ile savaşanları hedef alıyor. ABD’nin baş düşman gösterdiği, ABD emperyalizmine boyun eğmeyen İçişleri Bakanı Süleyman Soylu’yu hedef alanlar mı Türkiye’yi sarsacak? Türkiye her cephede bağımsızlık mücadelesi verirken bir CIA aparatının iftira ve saldırılarıyla mı Türkiye sarsılacak?
Peker’in saldırılarına saldıran muhalif çevreler mafyanın ipiyle kuyuya inenlerdir. Mafyanın ipiyle kuyuya inenler en sonunda ABD’nin petrol kuyularının bekçiliğine soyunurlar. Mafyanın ipiyle kuyuya inenler kuyuda kalırlar!

Gladyo Eziliyor Türkiye Kazanıyor
Türkiye Gladyo ve mafya artıklarından temizlendi, temizlenecek. Onların Türk devleti içerisinde esameleri okunmaz. Gladyo’nun yenildiğini göremeyenler onların yeni adayları olur. Türkiye’nin Asya’da hür ve onurlu yerini aldığını göremeyenlerin kaderi Gladyo’yla aynı olur. Bunu engelleyemezler. ABD yenildi, Biden’ın yeni senaryolarında yer alanlar da yenilecek. Onların irili ufaklı aparatları da yenilecek.
NATO-FETÖ ortak yapımı bu senaryonun, hayasız saldırının hedefi Türk milletidir! Amaç kargaşa çıkarmaktır. Başarısız olacakları açıktır. Biden ve Gladyo-mafya işbirliğinin perde kapandığında yerin dibini boylaması yakındır. Kendilerini bulacakları yer FETÖ gibi tarihin çöplüğüdür.
Türkiye’yi savunmanın yolu ABD tehditlerini görmekten geçer. Son 4-5 yıldır bütün saldırıların ve çelişmelerin ekseninde ABD vardır. Bu sinsi operasyonu yenmek için de ABD’yi ve tehditlerini en üste yazmak zorundayız. ABD amacına ulaşmak için her yolu ve herkesi dener, her yalanı atar. Bir takım kullanışlı aparatlarını tam da bugünlere saklar.
Türkiye 15 Temmuz’da 2016’da ABD’yi ve onun aparatlarını yendiği gibi bugün de Gladyo artıklarını ve onunla ilişkide olanları yenecek. Türkiye, devletiyle ordusuyla ve milletiyle o kudret ve imkanlara sahiptir.
Kapatılacak partiye bakanlık verecekler bu sürecin dışında değil. Bu kargaşa girişimleri HDP’yi kurtarmaktan bağımsız değil.
Türkiye Atlantik merkezli planları bozacak güce sahiptir. Bu psikolojik savaşı yürütenler kazanan değil yenilenlerdir. Son çırpınışları bir zavallılığın göstergesidir. Türkiye zafere yürüyor, kendimize güvenelim! Bu saldırıları, bu süreci Türkiye lehine çevirelim. Türkiye savaşta, savaşa uygun program ve siyasetlerle ilerleyelim. Gladyo’nun son artıklarını da temizleyelim. Komşularımızla güçlü adımlar atalım, ABD’yi bölgemizden defedelim. HDP’yi kapatalım, ülkemizin Meclis’ten bölünmesine izin vermeyelim. ABD’nin silahlı tehditlerine, Suriye’de Irak’ta, Filistin’de silahla cevap verelim. İncirlik ve Kürecik üslerinden ABD askerlerini gönderelim TSK’nın tam kontrolüne alalım.
NATO’dan çıkalım, GLADYO’nun kökünü kazıyalım!

Barış Demiralay
TGB Genel Sekreteri

Kitap önerisi:

1.      Gizlenen Derin Devlet Raporu – Av. Nusret Senem

2.      Çiller Özel Örgütü – Doğu Perinçek

3.      MİT’in Çiller-FETÖ Raporu – Nusret Senem

Büyük milletimiz merhaba!
Büyük Türk Milletinin altını çiziyoruz.
Varlığımızı Türk milletinin varlığına adadığımız için ve büyük bir millet olmanın verdiği bilinçle bundan sonra kurulacak her cümleyi çok kolay kuruyoruz.
Varlığımızı milletimizin varlığına armağan etmişiz. Ötesi var mı?
TGB’nin 15. kuruluş yıl dönümünü kutlarken arkada kalan 200 yıllık Türk Devrim tarihinden aldığımız en büyük miras budur: Varlığımızı milletimizin varlığına armağan etmek!
Türkiye’nin önünü açacak tavır budur. Türkiye’nin yararına olacak her işin altına koşulsuz girebilme cesareti buradan gelir.
Varlığını feda edenler kazanır. Türkiye, varlığını milletinin varlığına feda edenlerin ülkesidir. Türkiye başaracak! Türkiye kazanacak!
Türkiye Gençlik Birliği çalışma aşkıdır, öğrenme aşkıdır, öğretme aşkıdır, üretme aşkıdır! Bize ölümsüzlük duygusunu veren işte bu aşktır.
Atatürk’ün “Hayatta en hakiki yol gösterici bilimdir.” sözü TGB’nin parolasıdır. Biz TGB’liler uygarlıktan, ilimden ve fenden kuvvet alırız ve ona göre yürürüz.
Yunus Emre’nin “İlim ilim bilmektir, ya nice okumaktır, hepisinden iyice bir gönüle girmektir” diye seslenerek verdiği gönüllere girme görevi TGB’de hayat bulur.
Gerçek erenlerinden, halkın gönüldeşlerinden gelen bu kültürü yaşatmak, yani halka hakikati götürmek, halkın gönüllerine girmek; bugün Atatürk gençliğinin de görevleri arasındadır, TGB’nin başarısı buradadır.
TGB’nin başarısı, kendinden sonrasını düşünme ve halkın yararına yapma felsefesidir. Başkalarının yararına, halkın yararına yapmanın verdiği mutluluk TGB’nin başarısının sırrıdır. 

Tartışmayı Eylem Bitirir 
Hatırlayalım.
Cumhuriyet tarihinin en büyük en kitlesel yürüyüşlerini Türkiye Gençlik Birliği yaptı. 19 Mayıs 2012 başta olmak üzere TGB meydanlara her indiğinde yüzbinler peşinden geldi. Türkiye düşmanlarına, emperyalist tehditlere meydan okudu. TGB saldırılara göğüs gerdikçe devleşti. TGB meydanlarda büyüdükçe Atatürk, pankartlardan ve bayraklardan yükseldi, TGB’yle yürüyüşe geçti. Türkiye’nin dört bir yanında Atatürkler yeşerdi, yeşeriyor. 10 Kasımlarda Anıtkabir tıklım tıklım çünkü Atatürk yaşıyor. 19 Mayıslarda Türk milleti, ordusu, polisi, işçisi, memuru Atatürk’e selam duruyor, çünkü Atatürk yaşıyor.
TGB’nin büyük yürüyüşüyle dolan meydanlar, teşkilatlanan üniversite ve liselerin en önemli yanı tartışmaları bitirmesidir. TGB’nin eylemler tarihi doldur-boşalt mitingler tarihi değildir. TGB’nin her işi ses getirmiştir ve yeni programı Türkiye’nin önüne koymuştur. Olduğu yerde sayan partilerden ve kurumlardan hiç olmamıştır. Her işinden ve eyleminden bir sonuç almıştır. O halde soru şudur: Tartışmalar tartışarak mı çözülür, yaparak mı çözülür? Bu sorunun cevabı da TGB’nin tarihinde yatmaktadır. Türkiye’nin önündeki sorunları saptama, doğru plan ve programı çizme noktasında yolumuzu aydınlatan hep eyleme geçmek olmuştur. TGB’nin eylemleri tartışmaları bitirmiş herkesi saflarına yerleştirmiştir. 2. İstiklal Savaşı koşullarında TGB’nin tüm eylemleri safların hep daha fazla berraklaşmasını ve safların sıklaşmasını sağlamıştır. TGB’nin ABD askerlerine 5 kez geçirdiği çuval her defasında Türkiyemizin dost ve düşmanlarını ortaya sermiştir. Vatan savaşının başarısına kilitlenmek hep ölçütümüz olmuştur. Vatan savaşımızın başarısı için yaptığımız her faaliyet Türkiye düşmanlarının gözünü ürkütmüştür. Türkiye sevdalılarının yüreğine su serpmiştir.

Atatürk Gençliği Görev Başında
TGB, devrime yürüyen bir gençlik yarattı. Toplumlar zor zamanlardan devrimle çıkar. Devrime en önde gençleriyle yürür. Devrim günlerinde herkes gençliğe bakar. Türk milleti ve Türk gençliği devrime yürüyor. Bütün dünya ayağa kalkan Türkiye’ye bakıyor. Ayağa kalkan Türk gençliğine bakıyor.
Tüm dünya Atatürk Devrimlerinin tamamlanması hedefine kendini adamış bir gençliğe bakıyor. O gençliğin büyük yürüyüşü tüm Türkiye’nin ve mazlum milletlerin kutlu yürüyüşüdür.
Bekçi değil devrimci gençlik olduk. Bazılarının arzuladığı gençlik olmadık. Sinmedik, susmadık. Atatürk devrimlerinin bekçisi değil Atatürk devrimcisi gençlik olduk.
Hiçbir zaman 100 metre koşusunda olmadık. Hep iktidar yürüyüşünde olduk. Bazen koşarız, bazen yürürüz. Ne zaman durup ne zaman yürüyeceğimize biz karar veririz. Ama yürüyüşümüz hep Türkiye’yi yönetme iddiasındadır! Koşumuz o büyük günedir.
Atatürkçülük hatıralarda değil bugünlerde buluşmaktır. Atatürkçülük bugünde mevzilenmektir. Geçmişte bölünmemek, bugünde birleşmektir. Hatalarda değil başarılarda buluşmaktır. Atatürk paylaştıkça çoğalır! Atatürk’te bölünmedik, Atatürk’ü paylaştık!
Atatürk Bir Eylem Kılavuzudur
Atatürk bir hatıra değil, bir eylem kılavuzudur.
Atatürk, sınır boylarımızda, Karabağ’da, Kıbrıs’ta Libya’da Mehmetçiğin omuz başlarında bir eylem kılavuzudur.
Atatürk, Doğu Akdeniz’de Karadeniz’de, Ege’de ABD tehditlerine karşı bir eylem kılavuzudur.
Atatürk, FETÖ’nün ezilmesinde ve PKK’nın bitirilmesinde eylem kılavuzudur.
Atatürk tam da HDP’nin kapatılmasında bir eylem kılavuzudur. PKK’nın siyasi uzantısı HDP’ye karşı yaklaşımlar o kılavuzdadır.
Fikri hür vicdanı hür, bilimden yana kuşakların yetişmesinde Atatürk eylem kılavuzudur. Atatürk’ten saptıysanız ne bilimden yana olursunuz ne vicdandan ne hürlükten yana…

Atatürk, devrimciliktir.
Umut devrimcidir.
İyimserlik devrimcidir.
Tüm bunları yapısında toplayan TGB devrimcidir.
TGB’nin başarılarını yaratan bütün birikim buradadır.
TGB Daima Taarruzda

Atatürkçülük bugünde mevzilenmektir. O halde taarruz mevzisinde olmaktır. Taarruz mevzisinde zafer vardır.
FETÖ’nün temizlenmesi, PKK’nın hendeklere gömülmesi, Türk ordusunun Barış Pınarı, Zeytin Dalı ve Fırat Kalkanıyla ABD Koridorunu yarması, İkinci İsrail girişiminin bozguna uğratılması, ABD’nin Kafkaslarda yenilgiye uğratılması, KKTC’de emperyalist girişimlerin ezilmesi Cumhuriyetimizin taarruzudur. Üniversitelerimizin PKK ve FETÖ gibi ABD güdümlü terör örgütlerinden temizlenmesi Cumhuriyetimizin ve TGB’nin taarruzlarıdır!
Büyük zaferler kazanmak için her şeyimiz var. Devrimci programımız, devrimci örgütümüz, siyasetimiz var! Bize güvenen milletimiz var!
Karamsarlar oldukları yerde çırpınır iyimserler ufuk açar, adım atar.
15. yılımızda da Türk gençliğinin önüne yeni ufuklar açmak için kolları sıvıyoruz.
15. yılımızda da zorlukları devrimci kararlılıkla yenmek için işbaşı yapıyoruz.

Hep İleri
TGB doğru eylem tarzı, doğru siyasi duruşuyla, Türkiye’ye yönelik tehditlere karşı tereddütsüz mücadele etti.
2006 yılında kurulan TGB hep ileri yürüdü, hep taarruzda oldu.
Şimdi nice 15 yıllara diyoruz.
İleriye yürü TGB’li diyoruz.
Aklın ve bilimin rehberliğinde, Atatürk Devrimlerini tamamlama hedefiyle yürü.
Batı Asya ittifakıyla İsrail’i, ABD’yi yenmek üzere yürü.
ABD yandaşlığı, tek bir santimetrekare toprağında bile tutunamayacak!
Biden planları bozguna uğratmak için yürü!
Asya, bugün yerinden doğruluyor. Geleceğin uygarlığının kıtası Asya oluyor.
Dünyayı değiştirme ufkuyla yürü!
Zorluklar varsa tehditler varsa, Türkiye’nin de o zorlukları yenecek gençliği var!
Türkiye büyük çözüme yürüyor.
Türkiye’yi büyük çözüme götürmek, Türkiye’yi yönetmek için yürü!
Türk milleti, gençliğiyle omuz omuza, güvenle ve gururla yürüyor!
Türk gençliği milletinin ön safında, fedaî ruhuyla zafere yürüyor!
Bütün iklimlerin büyük devrimcisi Atatürk’ün izinde yürü!
Zorlukları devrimle aşan 200 yıllık Genç-Türk Devrimciliğini miras alan gençliksin!
Bütün iklimlerde devrimi ateşleyen çetin gençliksin!
TGB’yle zafere yürü!
Yürü TGB’li!

Barış Demiralay
TGB Genel Sekreteri

Büyük milletimiz merhaba!
Büyük Türk Milletinin altını çiziyoruz.
Varlığımızı Türk milletinin varlığına adadığımız için ve büyük bir millet olmanın verdiği bilinçle bundan sonra kurulacak her cümleyi çok kolay kuruyoruz.
Varlığımızı milletimizin varlığına armağan etmişiz. Ötesi var mı?
TGB’nin 15. kuruluş yıl dönümünü kutlarken arkada kalan 200 yıllık Türk Devrim tarihinden aldığımız en büyük miras budur: Varlığımızı milletimizin varlığına armağan etmek!
Türkiye’nin önünü açacak tavır budur. Türkiye’nin yararına olacak her işin altına koşulsuz girebilme cesareti buradan gelir.
Varlığını feda edenler kazanır. Türkiye, varlığını milletinin varlığına feda edenlerin ülkesidir. Türkiye başaracak! Türkiye kazanacak!
Türkiye Gençlik Birliği çalışma aşkıdır, öğrenme aşkıdır, öğretme aşkıdır, üretme aşkıdır! Bize ölümsüzlük duygusunu veren işte bu aşktır.
Atatürk’ün “Hayatta en hakiki yol gösterici bilimdir.” sözü TGB’nin parolasıdır. Biz TGB’liler uygarlıktan, ilimden ve fenden kuvvet alırız ve ona göre yürürüz.
Yunus Emre’nin “İlim ilim bilmektir, ya nice okumaktır, hepisinden iyice bir gönüle girmektir” diye seslenerek verdiği gönüllere girme görevi TGB’de hayat bulur.
Gerçek erenlerinden, halkın gönüldeşlerinden gelen bu kültürü yaşatmak, yani halka hakikati götürmek, halkın gönüllerine girmek; bugün Atatürk gençliğinin de görevleri arasındadır, TGB’nin başarısı buradadır.
TGB’nin başarısı, kendinden sonrasını düşünme ve halkın yararına yapma felsefesidir. Başkalarının yararına, halkın yararına yapmanın verdiği mutluluk TGB’nin başarısının sırrıdır. 

Tartışmayı Eylem Bitirir 
Hatırlayalım.
Cumhuriyet tarihinin en büyük en kitlesel yürüyüşlerini Türkiye Gençlik Birliği yaptı. 19 Mayıs 2012 başta olmak üzere TGB meydanlara her indiğinde yüzbinler peşinden geldi. Türkiye düşmanlarına, emperyalist tehditlere meydan okudu. TGB saldırılara göğüs gerdikçe devleşti. TGB meydanlarda büyüdükçe Atatürk, pankartlardan ve bayraklardan yükseldi, TGB’yle yürüyüşe geçti. Türkiye’nin dört bir yanında Atatürkler yeşerdi, yeşeriyor. 10 Kasımlarda Anıtkabir tıklım tıklım çünkü Atatürk yaşıyor. 19 Mayıslarda Türk milleti, ordusu, polisi, işçisi, memuru Atatürk’e selam duruyor, çünkü Atatürk yaşıyor.
TGB’nin büyük yürüyüşüyle dolan meydanlar, teşkilatlanan üniversite ve liselerin en önemli yanı tartışmaları bitirmesidir. TGB’nin eylemler tarihi doldur-boşalt mitingler tarihi değildir. TGB’nin her işi ses getirmiştir ve yeni programı Türkiye’nin önüne koymuştur. Olduğu yerde sayan partilerden ve kurumlardan hiç olmamıştır. Her işinden ve eyleminden bir sonuç almıştır. O halde soru şudur: Tartışmalar tartışarak mı çözülür, yaparak mı çözülür? Bu sorunun cevabı da TGB’nin tarihinde yatmaktadır. Türkiye’nin önündeki sorunları saptama, doğru plan ve programı çizme noktasında yolumuzu aydınlatan hep eyleme geçmek olmuştur. TGB’nin eylemleri tartışmaları bitirmiş herkesi saflarına yerleştirmiştir. 2. İstiklal Savaşı koşullarında TGB’nin tüm eylemleri safların hep daha fazla berraklaşmasını ve safların sıklaşmasını sağlamıştır. TGB’nin ABD askerlerine 5 kez geçirdiği çuval her defasında Türkiyemizin dost ve düşmanlarını ortaya sermiştir. Vatan savaşının başarısına kilitlenmek hep ölçütümüz olmuştur. Vatan savaşımızın başarısı için yaptığımız her faaliyet Türkiye düşmanlarının gözünü ürkütmüştür. Türkiye sevdalılarının yüreğine su serpmiştir.

Atatürk Gençliği Görev Başında
TGB, devrime yürüyen bir gençlik yarattı. Toplumlar zor zamanlardan devrimle çıkar. Devrime en önde gençleriyle yürür. Devrim günlerinde herkes gençliğe bakar. Türk milleti ve Türk gençliği devrime yürüyor. Bütün dünya ayağa kalkan Türkiye’ye bakıyor. Ayağa kalkan Türk gençliğine bakıyor.
Tüm dünya Atatürk Devrimlerinin tamamlanması hedefine kendini adamış bir gençliğe bakıyor. O gençliğin büyük yürüyüşü tüm Türkiye’nin ve mazlum milletlerin kutlu yürüyüşüdür.
Bekçi değil devrimci gençlik olduk. Bazılarının arzuladığı gençlik olmadık. Sinmedik, susmadık. Atatürk devrimlerinin bekçisi değil Atatürk devrimcisi gençlik olduk.
Hiçbir zaman 100 metre koşusunda olmadık. Hep iktidar yürüyüşünde olduk. Bazen koşarız, bazen yürürüz. Ne zaman durup ne zaman yürüyeceğimize biz karar veririz. Ama yürüyüşümüz hep Türkiye’yi yönetme iddiasındadır! Koşumuz o büyük günedir.
Atatürkçülük hatıralarda değil bugünlerde buluşmaktır. Atatürkçülük bugünde mevzilenmektir. Geçmişte bölünmemek, bugünde birleşmektir. Hatalarda değil başarılarda buluşmaktır. Atatürk paylaştıkça çoğalır! Atatürk’te bölünmedik, Atatürk’ü paylaştık!
Atatürk Bir Eylem Kılavuzudur
Atatürk bir hatıra değil, bir eylem kılavuzudur.
Atatürk, sınır boylarımızda, Karabağ’da, Kıbrıs’ta Libya’da Mehmetçiğin omuz başlarında bir eylem kılavuzudur.
Atatürk, Doğu Akdeniz’de Karadeniz’de, Ege’de ABD tehditlerine karşı bir eylem kılavuzudur.
Atatürk, FETÖ’nün ezilmesinde ve PKK’nın bitirilmesinde eylem kılavuzudur.
Atatürk tam da HDP’nin kapatılmasında bir eylem kılavuzudur. PKK’nın siyasi uzantısı HDP’ye karşı yaklaşımlar o kılavuzdadır.
Fikri hür vicdanı hür, bilimden yana kuşakların yetişmesinde Atatürk eylem kılavuzudur. Atatürk’ten saptıysanız ne bilimden yana olursunuz ne vicdandan ne hürlükten yana…

Atatürk, devrimciliktir.
Umut devrimcidir.
İyimserlik devrimcidir.
Tüm bunları yapısında toplayan TGB devrimcidir.
TGB’nin başarılarını yaratan bütün birikim buradadır.
TGB Daima Taarruzda

Atatürkçülük bugünde mevzilenmektir. O halde taarruz mevzisinde olmaktır. Taarruz mevzisinde zafer vardır.
FETÖ’nün temizlenmesi, PKK’nın hendeklere gömülmesi, Türk ordusunun Barış Pınarı, Zeytin Dalı ve Fırat Kalkanıyla ABD Koridorunu yarması, İkinci İsrail girişiminin bozguna uğratılması, ABD’nin Kafkaslarda yenilgiye uğratılması, KKTC’de emperyalist girişimlerin ezilmesi Cumhuriyetimizin taarruzudur. Üniversitelerimizin PKK ve FETÖ gibi ABD güdümlü terör örgütlerinden temizlenmesi Cumhuriyetimizin ve TGB’nin taarruzlarıdır!
Büyük zaferler kazanmak için her şeyimiz var. Devrimci programımız, devrimci örgütümüz, siyasetimiz var! Bize güvenen milletimiz var!
Karamsarlar oldukları yerde çırpınır iyimserler ufuk açar, adım atar.
15. yılımızda da Türk gençliğinin önüne yeni ufuklar açmak için kolları sıvıyoruz.
15. yılımızda da zorlukları devrimci kararlılıkla yenmek için işbaşı yapıyoruz.

Hep İleri
TGB doğru eylem tarzı, doğru siyasi duruşuyla, Türkiye’ye yönelik tehditlere karşı tereddütsüz mücadele etti.
2006 yılında kurulan TGB hep ileri yürüdü, hep taarruzda oldu.
Şimdi nice 15 yıllara diyoruz.
İleriye yürü TGB’li diyoruz.
Aklın ve bilimin rehberliğinde, Atatürk Devrimlerini tamamlama hedefiyle yürü.
Batı Asya ittifakıyla İsrail’i, ABD’yi yenmek üzere yürü.
ABD yandaşlığı, tek bir santimetrekare toprağında bile tutunamayacak!
Biden planları bozguna uğratmak için yürü!
Asya, bugün yerinden doğruluyor. Geleceğin uygarlığının kıtası Asya oluyor.
Dünyayı değiştirme ufkuyla yürü!
Zorluklar varsa tehditler varsa, Türkiye’nin de o zorlukları yenecek gençliği var!
Türkiye büyük çözüme yürüyor.
Türkiye’yi büyük çözüme götürmek, Türkiye’yi yönetmek için yürü!
Türk milleti, gençliğiyle omuz omuza, güvenle ve gururla yürüyor!
Türk gençliği milletinin ön safında, fedaî ruhuyla zafere yürüyor!
Bütün iklimlerin büyük devrimcisi Atatürk’ün izinde yürü!
Zorlukları devrimle aşan 200 yıllık Genç-Türk Devrimciliğini miras alan gençliksin!
Bütün iklimlerde devrimi ateşleyen çetin gençliksin!
TGB’yle zafere yürü!
Yürü TGB’li!

Barış Demiralay
TGB Genel Sekreteri

ABD Başkanı Joe Biden yaptığı açıklamayla 1915 olaylarını resmen ‘Ermeni Soykırımı’ olarak tanıdı. Biden’ın bu ifadeyi kullanacağını basından ve Cumhurbaşkanı Erdoğan’la yaptığı telefon görüşmesinden öğrenmiştik. Önceki dönem ABD başkanları Obama ve Trump ise 1915 olaylarını ‘büyük felaket’ olarak tanımlamıştı. Onlar gibi Biden’ın ‘soykırım’ tanımlaması da Türkiye açısından yok hükmündedir. Çünkü Türkiye’nin elinde kapı gibi AİHM kararları vardır. Soykırım bir suç, bir hukuk konusu olduğuna göre Türkiye bu meseleyi hukuken çözmüştür.

YALANLARI TARİHE GÖMDÜK
Biden’ın açıklamasının ardından bazı devlet yöneticilerimizin, siyasetçilerimizin, tarihçilerimizin aksine elimiz ayağımız birbirine dolaşmadı. ‘Tarih sayfalarını açalım’ , ‘Arşivlere girelim’ yanıtını vermedik. ‘Hepimiz büyük acılar yaşadık’ , ‘Aramızda dostça çözebiliriz’ de demedik.

Çünkü tarih önünde çözülecek bir sorun da yok. Arşivlerde arayıp da bulamadığımız belgede kalmadı. Hepsini gün yüzüne çıkardık. Hepsini tüm dünyayla paylaştık. Belgeleri okuyanlar ‘Ermenistan ve Avrupa Türkiye’den özür dilemeli’ dedi. Bu sorun tarihsel olarak ortadan kalktı.

1915 olaylarının tarihsel olarak aydınlatılmasından öte ‘Ermeni Soykırımı’ yalanları hukuken de çürütüldü ve bunun bir emperyalist yalan olduğu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına geçti.

AİHM, Perinçek-İsviçre ve Ali Mercan-İsviçre kararlarıyla 1915 olaylarının Yahudi Soykırımı ile aynı kategoride olmadığını altını çizerek karar altına aldı. 1915 olaylarına ilişkin mahkeme kararı bulunmadığını söyledi. Ardından Avrupa ülkelerinin ‘Ermeni Soykırımını’ tanıyan kararları bir bir bozuldu, tarihe gömüldü.

Son olarak Birleşmiş Milletler (BM) Genel Sekreter Sözcüsü Stephane Dujarric’in, ‘Soykırımın uygun bir yargı organı tarafından belirlenmesi gerekir’ yanıtı ve BM’nin kuruluşundan önce meydana gelen olayları soykırım olarak nitelendiremeyeceklerini söylemesi ABD’ye bir başka tokattır. 

ESKİ TÜRKİYE YOK
Ülkemiz bu emperyalist yalanlarla mücadelede zafere ‘Türkiye özür dilemeye hazır’ tartışmalarından geldi. Amerika, Türkiye ile Ermenistan arasında dostluk girişimleri adı altında Türkiye’yi Ermenistan’dan özür dilemeye zorluyordu. Sonrasında Türkiye toprak ve tazminat talepleriyle karşı karşıya kalacaktı. İşte öyle bir dönemde Vatan Partisi Genel Başkanı Dr. Doğu Perinçek’in, KKTC Kurucu Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş’ın ve onların öncülüğünde kurulan Talat Paşa Komitesi’nin Lozon’da, İsviçre’de, Strasbourg’taki yoğun mücadeleleriyle ve kahramanlıklarıyla bu kararlar alındı. Rüzgar tersine döndü ve Türkiye’nin üzerine çullanmaya kalkan emperyalistlerin elleri ayakları birbirine dolaştı. Bu yüzden artık Türkiye’nin hata yapma şansı yoktur.

ABD TEHDİTLERİNE KARŞI İNCİRLİK ÖNÜNE!
Biden’ın açıklaması aynı zamanda bir savaş ilanıdır. ABD Irak’tan, Suriye’den, Doğu Akdeniz’de Yunanistan’dan, Karadeniz’de Ukrayna üzerinden Türkiye’yi kuşatıyor. ABD’nin tehditleri buradadır. Namlularını Türkiye’ye çeviren ABD’ye yanıt İncirlik Üssü önünden verilir!

Biden’ın son adımını bu tehditlerden bağımsız okuyamayız. ABD’nin tehditleri silahlıdır. O tehditlere yanıt da eylemle verilir. ABD’nin Türkiye’deki silahlarını, uçaklarını, askerlerini ülkemizden kovmak ABD’ye ve bölgemize en büyük darbedir. Güçlü ve cesur Türkiye’nin alacağı tutum budur!

26 Nisan Pazartesi(bugün) itibariyle yurdun dört bir yanında meydanlara çıkıyoruz. ABD’nin tehditlerine karşı ayağa kalkıyoruz. Türkiye Gençlik Birliği Ankara’da ABD Büyükelçiliği, İstanbul’da ABD Başkonsolosluğu, İzmir’de NATO Üssü ve Adana’da İncirlik Üssü başta olmak üzere Türkiye’nin dört bir yanında meydanlarda olacak. ABD tehditlerine karşı Türk milletinin ortak talebini haykıracak. ABD’nin bu topraklardan defolması milletimizin özlemini duyduğu gündür!
 
ABD tehditleri hükümsüzdür. Hükmü olan Türk milletidir. Kesin hükmü Türk milleti verecektir. ABD’nin 1915 olaylarını soykırım olarak tanımasının hiçbir hükmü yoktur.

Fakat Türkiye’nin İncirlik üssünü kapatmasının kesin bir hükmü vardır. Bu yüzden doğru yanıt İncirlik Üssü önünde verilir.

İncirlik Üssü, 15 Temmuz’da FETÖ’nün darbe girişiminin karargahıdır.

İncirlik Üssü, FETÖ’cülerin uçaklarına yakıt ikmali yaptığı yerdir.

İncirlik Üssü, Mehmetçiğimize kurşun sıkan PKK’nın lojistik destek merkezidir.

İncirlik Üssü, Türkiye’yi ve Batı Asya’yı parçalama merkezidir.

Ve artık İncirlik Üssü’nden ABD askerlerini kovmanın vakti gelmiştir!

TGB Genel Sekreteri
Barış Demiralay

ABD Başkanı Joe Biden yaptığı açıklamayla 1915 olaylarını resmen ‘Ermeni Soykırımı’ olarak tanıdı. Biden’ın bu ifadeyi kullanacağını basından ve Cumhurbaşkanı Erdoğan’la yaptığı telefon görüşmesinden öğrenmiştik. Önceki dönem ABD başkanları Obama ve Trump ise 1915 olaylarını ‘büyük felaket’ olarak tanımlamıştı. Onlar gibi Biden’ın ‘soykırım’ tanımlaması da Türkiye açısından yok hükmündedir. Çünkü Türkiye’nin elinde kapı gibi AİHM kararları vardır. Soykırım bir suç, bir hukuk konusu olduğuna göre Türkiye bu meseleyi hukuken çözmüştür.

YALANLARI TARİHE GÖMDÜK
Biden’ın açıklamasının ardından bazı devlet yöneticilerimizin, siyasetçilerimizin, tarihçilerimizin aksine elimiz ayağımız birbirine dolaşmadı. ‘Tarih sayfalarını açalım’ , ‘Arşivlere girelim’ yanıtını vermedik. ‘Hepimiz büyük acılar yaşadık’ , ‘Aramızda dostça çözebiliriz’ de demedik.

Çünkü tarih önünde çözülecek bir sorun da yok. Arşivlerde arayıp da bulamadığımız belgede kalmadı. Hepsini gün yüzüne çıkardık. Hepsini tüm dünyayla paylaştık. Belgeleri okuyanlar ‘Ermenistan ve Avrupa Türkiye’den özür dilemeli’ dedi. Bu sorun tarihsel olarak ortadan kalktı.

1915 olaylarının tarihsel olarak aydınlatılmasından öte ‘Ermeni Soykırımı’ yalanları hukuken de çürütüldü ve bunun bir emperyalist yalan olduğu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarına geçti.

AİHM, Perinçek-İsviçre ve Ali Mercan-İsviçre kararlarıyla 1915 olaylarının Yahudi Soykırımı ile aynı kategoride olmadığını altını çizerek karar altına aldı. 1915 olaylarına ilişkin mahkeme kararı bulunmadığını söyledi. Ardından Avrupa ülkelerinin ‘Ermeni Soykırımını’ tanıyan kararları bir bir bozuldu, tarihe gömüldü.

Son olarak Birleşmiş Milletler (BM) Genel Sekreter Sözcüsü Stephane Dujarric’in, ‘Soykırımın uygun bir yargı organı tarafından belirlenmesi gerekir’ yanıtı ve BM’nin kuruluşundan önce meydana gelen olayları soykırım olarak nitelendiremeyeceklerini söylemesi ABD’ye bir başka tokattır. 

ESKİ TÜRKİYE YOK
Ülkemiz bu emperyalist yalanlarla mücadelede zafere ‘Türkiye özür dilemeye hazır’ tartışmalarından geldi. Amerika, Türkiye ile Ermenistan arasında dostluk girişimleri adı altında Türkiye’yi Ermenistan’dan özür dilemeye zorluyordu. Sonrasında Türkiye toprak ve tazminat talepleriyle karşı karşıya kalacaktı. İşte öyle bir dönemde Vatan Partisi Genel Başkanı Dr. Doğu Perinçek’in, KKTC Kurucu Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş’ın ve onların öncülüğünde kurulan Talat Paşa Komitesi’nin Lozon’da, İsviçre’de, Strasbourg’taki yoğun mücadeleleriyle ve kahramanlıklarıyla bu kararlar alındı. Rüzgar tersine döndü ve Türkiye’nin üzerine çullanmaya kalkan emperyalistlerin elleri ayakları birbirine dolaştı. Bu yüzden artık Türkiye’nin hata yapma şansı yoktur.

ABD TEHDİTLERİNE KARŞI İNCİRLİK ÖNÜNE!
Biden’ın açıklaması aynı zamanda bir savaş ilanıdır. ABD Irak’tan, Suriye’den, Doğu Akdeniz’de Yunanistan’dan, Karadeniz’de Ukrayna üzerinden Türkiye’yi kuşatıyor. ABD’nin tehditleri buradadır. Namlularını Türkiye’ye çeviren ABD’ye yanıt İncirlik Üssü önünden verilir!

Biden’ın son adımını bu tehditlerden bağımsız okuyamayız. ABD’nin tehditleri silahlıdır. O tehditlere yanıt da eylemle verilir. ABD’nin Türkiye’deki silahlarını, uçaklarını, askerlerini ülkemizden kovmak ABD’ye ve bölgemize en büyük darbedir. Güçlü ve cesur Türkiye’nin alacağı tutum budur!

26 Nisan Pazartesi(bugün) itibariyle yurdun dört bir yanında meydanlara çıkıyoruz. ABD’nin tehditlerine karşı ayağa kalkıyoruz. Türkiye Gençlik Birliği Ankara’da ABD Büyükelçiliği, İstanbul’da ABD Başkonsolosluğu, İzmir’de NATO Üssü ve Adana’da İncirlik Üssü başta olmak üzere Türkiye’nin dört bir yanında meydanlarda olacak. ABD tehditlerine karşı Türk milletinin ortak talebini haykıracak. ABD’nin bu topraklardan defolması milletimizin özlemini duyduğu gündür!
 
ABD tehditleri hükümsüzdür. Hükmü olan Türk milletidir. Kesin hükmü Türk milleti verecektir. ABD’nin 1915 olaylarını soykırım olarak tanımasının hiçbir hükmü yoktur.

Fakat Türkiye’nin İncirlik üssünü kapatmasının kesin bir hükmü vardır. Bu yüzden doğru yanıt İncirlik Üssü önünde verilir.

İncirlik Üssü, 15 Temmuz’da FETÖ’nün darbe girişiminin karargahıdır.

İncirlik Üssü, FETÖ’cülerin uçaklarına yakıt ikmali yaptığı yerdir.

İncirlik Üssü, Mehmetçiğimize kurşun sıkan PKK’nın lojistik destek merkezidir.

İncirlik Üssü, Türkiye’yi ve Batı Asya’yı parçalama merkezidir.

Ve artık İncirlik Üssü’nden ABD askerlerini kovmanın vakti gelmiştir!

TGB Genel Sekreteri
Barış Demiralay