Ülkemizin coğrafi konum itibariyle ne kadar avantajlı olduğunun hepimiz farkındayız. Yüzyıllarca farklı medeniyetlerin hüküm sürmesi, Asya ile Avrupa’yı birbirine bağlaması, üç tarafının denizlerle çevrili olması ve yeraltı kaynaklarına olan yakınlığı ülkemizi bir ticaret ve enerji limanı haline getiriyor. Orta Asya’dan göçüp 1071 yılında bu limanın kapılarını aralayan Türkler, yüzyıllardır bu topraklarda hüküm sürüyor. Coğrafi konumunu daha o günlerde yani feodal dönemde kurdukları ticaret merkezleri ve verimli tarım alanlarıyla iyi değerlendiren atalarımız, Mustafa Kemal’in kurduğu genç Cumhuriyet’le de kısa sürede akılcı bir dış politika izleyerek coğrafi konumunu iyi kullanmış ve güçlendirmiştir. Özellikle Sovyet Rusya ile savaş esnasında ve sonrasında iyi ilişkiler kuran genç cumhuriyet, ulu önderin ölümüne kadar stratejik hamleler yapıp, bölgesel paktlar kurmuş Türkiye’nin geleceğini Batı Emperyalizmine karşı güvence altına almışlardır. Genç Türkiye, Mustafa Kemal’in ölümünden sonra yaşadığı siyasi ve ekonomik istikrarsızlıklar, İkinci Dünya Savaşının ve Soğuk Savaşın başlaması gibi iç ve dış çelişkiler yüzünden çözümü yanlış yerlerde arayacak, kısa süre içinde NATO’ya üye olacak ve CHP’li Bayındırlık Bakanı Nihat Erim’in de söylediği gibi “Küçük Amerika” sürecini başlatacaktır. 

Türk-Amerikan İlişkileri Nasıl Gelişti

İkinci Dünya Savaşının bitmesiyle birlikte emperyalist batı kampının başına ABD geçti. Özellikle İngiltere’nin gücünün zayıflamasını kendisine fırsat bilen Amerika, dünya pazarlarına açılma planını uygulamaya başladı. Savaşın bitmesi beraberinde Sovyetler Birliğinin dağılmasına kadar sürecek olan Soğuk Savaş dönemini de getiriyordu. Türkiye’nin Rusya’ya karşı tampon olabilecek, doğal kaynaklara yakın, ulaşım ve ticaretin göbeğinde bir ülke olması tabi ki ABD’nin ağzını sulandırıyordu. ABD için Türkiye, Sovyetler tarafından yayılan “Komünizm tehdidine” karşı bir üs olacaktı.

Sovyet Rusya’nın yaydığı “komünizm tehditine” karşı psikolojik kampanyaların yürütülmesine içeride başlanmıştı bile. İki Gürcü profesörün 1945’te yazdığı makaleler kullanılarak Kars’ın ve Ardahan’ın Ruslar tarafından istendiğine dair asparagas haberler yayılmıştı. Bu propaganda Türkiye’de çok büyük etkiler uyandırmıştı. Türkiye’nin “Acımasız Stalin’in güçlü ordusuna” karşı sığınacağı bir limana, ittifak yapacak kuvvetlere ihtiyaç duyuluyordu. Aynı zamanda Sovyet Rusya’nın da o dönemlerde hem TKP eliyle Türkiye’ye siyasal müdahale girişimleri hem de yayılmacı politikaları Türkiye’nin karar sürecini etkiledi. Böylece Türkiye-Sovyet Rusya ilişkileri zaafa uğradı ve Türkiye 1946 yılında oluşan dünya kamplaşmasında Atlantik sistemine yöneldi.

Bunların yanı sıra iç siyasette de Türkiye’nin Atlantik kampında yer almasını sağlayacak faaliyetler yürütüldü. Devrimci Cumhuriyetin kurduğu Köy Enstitüleri kapatıldı. Kurtuluş savaşında bizi arkadan vuran azınlık sermayedarların ceza bileti olan Varlık Vergisi Kanunu kaldırıldı. 1946’da hazırlanan, sanayileşmeye öncelik veren ve bütünsel bir kalkınma öngören beş yıllık plan iptal edildi. Toprak reformundan vazgeçildi. 1935 yılında Mustafa Kemal tarafından kapatılan Mason Locaları tekrardan açıldı. Amerikan gemisi Missouri adeta bir kurtarıcı gibi Dolmabahçe’de yapılan büyük hazırlıklarla karşılandı. Karşılama esnasında endazeyi kaçıran hükümet Dolmabahçe Camii’nin mahyasına ve Kız Kulesine “Welcome” yazdırdı. 1947 yılında askeri üniformalar Amerikan askerinin üniformasına benzer bir görünüme ve formata dönüştürüldü. İkinci Dünya Savaşının baş göstermesiyle birlikte Türkiye silah ve teçhizat için ABD’ye başvurdu ve Truman Doktorini 1947 yılında imzalandı. Marshall Yardımlarıyla birlikte kendini cici gösteren ABD, Türkiye’nin bağımsızlığına adeta adım adım zincir vuruyordu. 

Türk devriminin yavaş yavaş kireçlenmesi ve karşı devrimin inşası CHP tarafından 1946-1950 yılları arasında yürütüldü. Rota değiştiren, devrimci çizgisinden saptırılan Türkiye, 1950 yılında Atlantik sisteminin gerçek bekçilerini, Demokrat Partisini iktidara getirdi.

Kore Savaşı ve NATO’ya Resmi Üyelik

Soğuk savaşın ilk yıllarında Kuzey ve Güney Kore’nin iç hesaplaşması olarak sahneye çıkan Kore Savaşı; Çin, Rusya ve ABD’nin de katılmasıyla beraber uluslararası bir boyut kazandı. ABD’nin 1950 yıllındaki ihtiyaçlarından birisi de vesayeti altına aldığı Güney Kore’de askeri zafer kazanmak, küresel konumunu büyütmekti. Savaşın başlamasından iki gün sonra, henüz Amerikan tümenleri Kore’ye varmadan, Demokrat Parti’nin Dışişleri Bakanı Fuat Köprülü United Press’e “Türkiye, BM çerçevesi içinde kendi hissesine düşen bütün yükümlülükleri yerine getirmekle sorumludur” açıklamasını yaptı. Türkiye’de başa geçen Demokrat Parti iktidarı sırf NATO’ya girebilmek adına 17 Eylül 1950 yılında yani savaş başladıktan yaklaşık 3 ay sonra Kore’ye asker gönderdi. 4500 kişilik Türk Tugayı, Tahsin Yazıcı’nın önderliğinde Kore’ye gönderildi.

Birkaç başarısız deneyimden sonra 18 Şubat 1952 yılında Türkiye’nin NATO’ya girebilmişti. Türkiye’nin NATO’ya girmesiyle birlikte Türk ordusunun bütün kuvvetleri NATO’nun buyruğuna verildi. Böylece ulu önderin “tam bağımsızlık” anlayışı yerle bir edildi. Artık Türkiye Ortadoğu’da emperyalist Amerika’nın “müttefiki” ve ileri karakolu olacaktı.

NATO’nun Gerçek Yüzü

İkinci Dünya Savaşı sonrası Sovyetlerin Berlin’i kuşatması, ABD’nin işine yaradı ve Batı’nın Sovyetlere karşı örgütlenmesini hızlandırdı. Görünürde komünist Rusya’ya karşı kapitalist batının oluşturduğu bir birlik gibi olsa da aslında NATO, ABD’nin NATO’ya bağlı olan ülkeleri denetleme ve kontrol etme aygıtıydı. Zaten amacını tamamladıktan yani Sovyet Rusya dağıldıktan sonra hala var olmasını başka bir sebeple açıklayamayız.

Türkiye’nin NATO’ya girmesiyle birlikte ABD, Türkiye içerisindeki Gladyo örgütünü kurmuş, devlet içinde ABD’ye bağlı bir devlet yaratmıştır. 1980 Darbesini, Eşref Bitlis ve Uğur Mumcu suikastlerini, Madımak Otelinin yakılmasını, Maraş katliamını, Ergenekon-Balyoz kumpaslarını örgütleyerek gerek suikastlarla gerek askeri darbelerle Türkiye’nin milli kuvvetlerine sürekli zarar vermiştir.

Türk Devletinin Karakteri

Türk Cumhuriyeti, NATO’ya üye kaldığı sürece tam bir bağımsızlık içerisinde olamayacaktır. Dünyanın en büyük terör örgütü NATO, 70 yıldır Türkiye’yi çeşitli yöntemlerle zayıflatmak, bölmek ve işgal etmek istemiştir. Bugün NATO bu amacından geri adım atmamıştır. 2000 yıllık devlet birikimine sahip olan Türk milleti ise hiçbir zaman işgale boyun eğmemiştir. Türk milletinin ve devletinin karakteri her zaman tam bağımsızlık olmuştur. Türkler için var olmanın birinci kuralı bağımsız yaşamak olmuştur.

Türkiye’nin milli dinamikleri, miras aldığı karakter sayesinde her zaman ABD ve NATO’ya karşı dimdik ayakta durmuştur. 1960 Devrimi, 1968 Gençlik Eylemleri, Kıbrıs Barış Harekatı, 28 Şubat’ta irtica ve bölücülüğe karşı ordumuzun refleksi, 15 Temmuz ordu ve milletin el ele verip Amerikancı-Fetullahçı yapıyı bertaraf etmesi bizlere Türk devletinin milli ve devrimci karakterini gösteriyor. Bugün yine o karakter Doğu Akdeniz’de ve Suriye’nin kuzeyinde kendisini gösteriyor.

Sonuç olarak Türkiye’nin emperyalizmle mücadelesinin başarıya ulaşması için NATO’dan çıkması ve Asya’daki yerini alması gerekmektedir. Bugün emperyalizmin hedefindeki Asya’yla kurulacak ilişkiler, Türkiye’yi çürüyen Atlantik sisteminden daha hızlı kopartacaktır. Sahip olduğumuz tarihsel miras ve karakter tıpkı Mustafa Kemal’in söylediği gibi bir gün emperyalistleri mahv ve nabut edecektir.

Serkan Çetinkaya

TGB İzmir İl Başkan Yardımcısı

tgb.gen.tr

Ülkemizin coğrafi konum itibariyle ne kadar avantajlı olduğunun hepimiz farkındayız. Yüzyıllarca farklı medeniyetlerin hüküm sürmesi, Asya ile Avrupa’yı birbirine bağlaması, üç tarafının denizlerle çevrili olması ve yeraltı kaynaklarına olan yakınlığı ülkemizi bir ticaret ve enerji limanı haline getiriyor. Orta Asya’dan göçüp 1071 yılında bu limanın kapılarını aralayan Türkler, yüzyıllardır bu topraklarda hüküm sürüyor. Coğrafi konumunu daha o günlerde yani feodal dönemde kurdukları ticaret merkezleri ve verimli tarım alanlarıyla iyi değerlendiren atalarımız, Mustafa Kemal’in kurduğu genç Cumhuriyet’le de kısa sürede akılcı bir dış politika izleyerek coğrafi konumunu iyi kullanmış ve güçlendirmiştir. Özellikle Sovyet Rusya ile savaş esnasında ve sonrasında iyi ilişkiler kuran genç cumhuriyet, ulu önderin ölümüne kadar stratejik hamleler yapıp, bölgesel paktlar kurmuş Türkiye’nin geleceğini Batı Emperyalizmine karşı güvence altına almışlardır. Genç Türkiye, Mustafa Kemal’in ölümünden sonra yaşadığı siyasi ve ekonomik istikrarsızlıklar, İkinci Dünya Savaşının ve Soğuk Savaşın başlaması gibi iç ve dış çelişkiler yüzünden çözümü yanlış yerlerde arayacak, kısa süre içinde NATO’ya üye olacak ve CHP’li Bayındırlık Bakanı Nihat Erim’in de söylediği gibi “Küçük Amerika” sürecini başlatacaktır. 

Türk-Amerikan İlişkileri Nasıl Gelişti

İkinci Dünya Savaşının bitmesiyle birlikte emperyalist batı kampının başına ABD geçti. Özellikle İngiltere’nin gücünün zayıflamasını kendisine fırsat bilen Amerika, dünya pazarlarına açılma planını uygulamaya başladı. Savaşın bitmesi beraberinde Sovyetler Birliğinin dağılmasına kadar sürecek olan Soğuk Savaş dönemini de getiriyordu. Türkiye’nin Rusya’ya karşı tampon olabilecek, doğal kaynaklara yakın, ulaşım ve ticaretin göbeğinde bir ülke olması tabi ki ABD’nin ağzını sulandırıyordu. ABD için Türkiye, Sovyetler tarafından yayılan “Komünizm tehdidine” karşı bir üs olacaktı.

Sovyet Rusya’nın yaydığı “komünizm tehditine” karşı psikolojik kampanyaların yürütülmesine içeride başlanmıştı bile. İki Gürcü profesörün 1945’te yazdığı makaleler kullanılarak Kars’ın ve Ardahan’ın Ruslar tarafından istendiğine dair asparagas haberler yayılmıştı. Bu propaganda Türkiye’de çok büyük etkiler uyandırmıştı. Türkiye’nin “Acımasız Stalin’in güçlü ordusuna” karşı sığınacağı bir limana, ittifak yapacak kuvvetlere ihtiyaç duyuluyordu. Aynı zamanda Sovyet Rusya’nın da o dönemlerde hem TKP eliyle Türkiye’ye siyasal müdahale girişimleri hem de yayılmacı politikaları Türkiye’nin karar sürecini etkiledi. Böylece Türkiye-Sovyet Rusya ilişkileri zaafa uğradı ve Türkiye 1946 yılında oluşan dünya kamplaşmasında Atlantik sistemine yöneldi.

Bunların yanı sıra iç siyasette de Türkiye’nin Atlantik kampında yer almasını sağlayacak faaliyetler yürütüldü. Devrimci Cumhuriyetin kurduğu Köy Enstitüleri kapatıldı. Kurtuluş savaşında bizi arkadan vuran azınlık sermayedarların ceza bileti olan Varlık Vergisi Kanunu kaldırıldı. 1946’da hazırlanan, sanayileşmeye öncelik veren ve bütünsel bir kalkınma öngören beş yıllık plan iptal edildi. Toprak reformundan vazgeçildi. 1935 yılında Mustafa Kemal tarafından kapatılan Mason Locaları tekrardan açıldı. Amerikan gemisi Missouri adeta bir kurtarıcı gibi Dolmabahçe’de yapılan büyük hazırlıklarla karşılandı. Karşılama esnasında endazeyi kaçıran hükümet Dolmabahçe Camii’nin mahyasına ve Kız Kulesine “Welcome” yazdırdı. 1947 yılında askeri üniformalar Amerikan askerinin üniformasına benzer bir görünüme ve formata dönüştürüldü. İkinci Dünya Savaşının baş göstermesiyle birlikte Türkiye silah ve teçhizat için ABD’ye başvurdu ve Truman Doktorini 1947 yılında imzalandı. Marshall Yardımlarıyla birlikte kendini cici gösteren ABD, Türkiye’nin bağımsızlığına adeta adım adım zincir vuruyordu. 

Türk devriminin yavaş yavaş kireçlenmesi ve karşı devrimin inşası CHP tarafından 1946-1950 yılları arasında yürütüldü. Rota değiştiren, devrimci çizgisinden saptırılan Türkiye, 1950 yılında Atlantik sisteminin gerçek bekçilerini, Demokrat Partisini iktidara getirdi.

Kore Savaşı ve NATO’ya Resmi Üyelik

Soğuk savaşın ilk yıllarında Kuzey ve Güney Kore’nin iç hesaplaşması olarak sahneye çıkan Kore Savaşı; Çin, Rusya ve ABD’nin de katılmasıyla beraber uluslararası bir boyut kazandı. ABD’nin 1950 yıllındaki ihtiyaçlarından birisi de vesayeti altına aldığı Güney Kore’de askeri zafer kazanmak, küresel konumunu büyütmekti. Savaşın başlamasından iki gün sonra, henüz Amerikan tümenleri Kore’ye varmadan, Demokrat Parti’nin Dışişleri Bakanı Fuat Köprülü United Press’e “Türkiye, BM çerçevesi içinde kendi hissesine düşen bütün yükümlülükleri yerine getirmekle sorumludur” açıklamasını yaptı. Türkiye’de başa geçen Demokrat Parti iktidarı sırf NATO’ya girebilmek adına 17 Eylül 1950 yılında yani savaş başladıktan yaklaşık 3 ay sonra Kore’ye asker gönderdi. 4500 kişilik Türk Tugayı, Tahsin Yazıcı’nın önderliğinde Kore’ye gönderildi.

Birkaç başarısız deneyimden sonra 18 Şubat 1952 yılında Türkiye’nin NATO’ya girebilmişti. Türkiye’nin NATO’ya girmesiyle birlikte Türk ordusunun bütün kuvvetleri NATO’nun buyruğuna verildi. Böylece ulu önderin “tam bağımsızlık” anlayışı yerle bir edildi. Artık Türkiye Ortadoğu’da emperyalist Amerika’nın “müttefiki” ve ileri karakolu olacaktı.

NATO’nun Gerçek Yüzü

İkinci Dünya Savaşı sonrası Sovyetlerin Berlin’i kuşatması, ABD’nin işine yaradı ve Batı’nın Sovyetlere karşı örgütlenmesini hızlandırdı. Görünürde komünist Rusya’ya karşı kapitalist batının oluşturduğu bir birlik gibi olsa da aslında NATO, ABD’nin NATO’ya bağlı olan ülkeleri denetleme ve kontrol etme aygıtıydı. Zaten amacını tamamladıktan yani Sovyet Rusya dağıldıktan sonra hala var olmasını başka bir sebeple açıklayamayız.

Türkiye’nin NATO’ya girmesiyle birlikte ABD, Türkiye içerisindeki Gladyo örgütünü kurmuş, devlet içinde ABD’ye bağlı bir devlet yaratmıştır. 1980 Darbesini, Eşref Bitlis ve Uğur Mumcu suikastlerini, Madımak Otelinin yakılmasını, Maraş katliamını, Ergenekon-Balyoz kumpaslarını örgütleyerek gerek suikastlarla gerek askeri darbelerle Türkiye’nin milli kuvvetlerine sürekli zarar vermiştir.

Türk Devletinin Karakteri

Türk Cumhuriyeti, NATO’ya üye kaldığı sürece tam bir bağımsızlık içerisinde olamayacaktır. Dünyanın en büyük terör örgütü NATO, 70 yıldır Türkiye’yi çeşitli yöntemlerle zayıflatmak, bölmek ve işgal etmek istemiştir. Bugün NATO bu amacından geri adım atmamıştır. 2000 yıllık devlet birikimine sahip olan Türk milleti ise hiçbir zaman işgale boyun eğmemiştir. Türk milletinin ve devletinin karakteri her zaman tam bağımsızlık olmuştur. Türkler için var olmanın birinci kuralı bağımsız yaşamak olmuştur.

Türkiye’nin milli dinamikleri, miras aldığı karakter sayesinde her zaman ABD ve NATO’ya karşı dimdik ayakta durmuştur. 1960 Devrimi, 1968 Gençlik Eylemleri, Kıbrıs Barış Harekatı, 28 Şubat’ta irtica ve bölücülüğe karşı ordumuzun refleksi, 15 Temmuz ordu ve milletin el ele verip Amerikancı-Fetullahçı yapıyı bertaraf etmesi bizlere Türk devletinin milli ve devrimci karakterini gösteriyor. Bugün yine o karakter Doğu Akdeniz’de ve Suriye’nin kuzeyinde kendisini gösteriyor.

Sonuç olarak Türkiye’nin emperyalizmle mücadelesinin başarıya ulaşması için NATO’dan çıkması ve Asya’daki yerini alması gerekmektedir. Bugün emperyalizmin hedefindeki Asya’yla kurulacak ilişkiler, Türkiye’yi çürüyen Atlantik sisteminden daha hızlı kopartacaktır. Sahip olduğumuz tarihsel miras ve karakter tıpkı Mustafa Kemal’in söylediği gibi bir gün emperyalistleri mahv ve nabut edecektir.

Serkan Çetinkaya

TGB İzmir İl Başkan Yardımcısı

tgb.gen.tr

Elazığ’da 24 Ocak günü 6.8 büyüklüğünde yaşanılan deprem tüm Türkiye’yi derinden etkiledi. Öyle ki Türkiye’nin kalbi 6 gündür Elazığ ile birlikte çarpıyor. Depremin yaralarını hep birlikte sarmak için seferber olduk, ülkemizin dört bir yanından depremzedelere yardımlar ulaşıyor. Kızılay, UMKE, AFAD, AKUT gibi ekiplerimiz canla başla daha fazla insanı kurtarmak için çırpınıyor. Deprem bölgesinden gelen kötü haberler canımızı sıkıyor olsa da güzel haberler biraz olsun gönlümüzü ferahlatıyor. Kaybettiğimiz insanlarımızın yakınlarına baş sağlığı diliyor, yaralılarımıza acil şifalar diliyoruz. Tüm bu yaşananların yanında bir de depremden farklı tahribatlar yaratmaya çalışanlara da şahit oluyoruz. İnsanların canlarını yitirdiği bu olayı kendilerine siyasi malzeme haline getiren bu kişilerin, sıcacık evlerinde oturup yazdığı satırlarla depremzedelerin dertlerini paylaştıkları bizlere tabii ki samimi gelmiyor.

Farklı Tahribatların Peşinde Koşmak

Bildiğiniz gibi Türkiye’de ne zaman bir olay yaşansa, ne zaman toplumun hassasiyetinin yükseleceği olaylar baş gösterse belli kişiler veya tüzel kişilikler bu durumları kendilerine fırsat olarak görürler. Ardından hemen Türkiye’nin birliğine zarar vermek ve devlete karşı güvensizlik ortamı yaratmak için geçerler klavyelerinin başına… Like ve RT almak amacıyla türlü safsatalarla çıkarlar meydana… Toplumun hassas olduğu konular kullanılmaya çok açıktır, bu provokatörler tarafından. Bol bol “adalet”, “özgürlük”, “demokrasi” gibi içi boşaltılmış kelimeler çıkabilir klavyelerinden.

Örnek vermek gerekirse Türkiye’de kadın sorunu önemli bir mesele ve daha geçtiğimiz haftalarda Las Tesis eylemleri gerçekleşti. Kadının özgürleşmesini ve toplumsal statü içerisinde yerini alması için sadece devlet ve erkek düşmanlığını pompalayan içi boş söylemlere hep beraber şahit olduk. Türkiye, bağımsızlığı yolunda Suriye’ye operasyonlar düzenlerken siyasiler tarafından devlete ve Mehmetçiğe karşı yapılan açıklamaları duyduk. ODTÜ’deki kavaklar için yaygara kopartan ve bozgunculuk yaratan PKK sevicilerinin, PKK’nın ormanları yakmasına sessiz kaldığını gördük. Türk yargısı FETÖ’nün üzerine giderken yargıya karşı güvensizlik yaratacak açıklamalara şahit olduk. Her toplumsal olayda halkı devlete karşı kin ve nefrete tahrik eden, olayları saptıran, olgulara göre değil saplantılara göre siyaset yapan siyasilerin toplumun zaaflarını nasıl malzeme haline getirdikleri açıktır.

Türkiye’nin elbette kadına şiddet, eğitim sisteminde bozukluk, ekonomik kriz, terör gibi birçok sorunu var. Biz sorunlarımız yokmuş algısı yaratma derdinde değiliz fakat sorunların çözümünün doğru yerlerde, doğru zamanda ve doğru eylemlerle aranmasını sağlamak hepimizin görevidir. Emperyalizm gerçeğini yok sayarak ya da kör muhalefet yaparak bu sorunların üstesinden gelemeyiz. Çözüm tıpkı Cumhuriyet döneminde olduğu gibi emperyalizme karşı bağımsızlık savaşı vermekten geçiyor. Emperyalizme karşı kazandığımız zafer Türkiye’nin bütün alanlarda önünü açacak biricik çözümdür. İçeride bozgunculuk yaparak, sınırda PKK ile çarpışan Mehmetçiği katil ilan ederek, Türkiye’nin komşularıyla ilişkileri geliştirmek adına attığı adımları hor görerek sürekli muhalefet etme yükümlülüğünü üstlenen bu kişiler neyi hedeflemektedir? Her yaşanılan olayın ardından devleti ‘katil’ olarak göstermeye çalışan bu zatı muhteremlerin derdi gerçekten Türkiye’nin geleceği midir?

Kendilerini “aydın” olarak tanımlayan bu zatı muhteremler, Elazığ’da yaşanan deprem sonrasında da milletimizin acılarını kendilerine fırsat bilerek, devlet düşmanlığını sistematik bir şekilde pompalamaya çalışıp belli provokasyonlarla halkımızı kışkırtmaya ve bölmeye çalıştılar. Korku salmak için başka depremin fotoğrafını mı kullanmadılar, devletin Elazığ’a yardım eli uzatmadığını mı yazmadılar, ‘Alevi köylerine yardım gitmiyor’ yaygaralarını mı koparmadılar, Kızılay bağışları ve deprem vergisi tartışmalarını açıp güvensizlik ortamı mı yaratmadılar, Kızılay Genel Başkanı Kerem Kınık’ı mı hedef göstermediler… Bu örnekleri arttırabiliriz fakat devlete karşı düşmanlık tohumları ekmeye çalışanları görmemiz ve kullanılan hassasiyetlerimizi anlamamız için bu örnekler yeterlidir bence.

Esas Sorumluluk Nedir?

Depremden saatler sonra vergileri tartışmaya açmak sizlere nasıl bir statü kazandırıyor? Depremde canla başla çalışan ekiplere moral vermek yerine onlara karşı güvensizlik yaratmak ne işinize yarıyor? Depremzedelere yardım götüreceğiniz yere oturduğunuz yerden sahte fotoğraflarla beğeni toplamaya çalışmak hangi vicdana sığıyor? Toplumu birleştirip depremin yaralarını hemen sarmak yerine Alevi-Sünni kışkırtması yapmayı mideleriniz nasıl kaldırıyor? Kendi kültürüne ve insanlığa yabancılaşan, bireysel çıkarlar için devletin başarısızlığının pususunda bekleyen, her toplumsal olaydan sonra devleti hedef gösteren bu kişiler gerçekten bağımsız Türkiye mücadelesine katkı sunabilir mi?

Cumhuriyet bizlere belli görev ve sorumluluklar yüklemiştir. Siyasetçiler ve aydınlar ise önce kendi halkına karşı sorumludurlar. Topluma önderlik etmek, toplumun önünü aldıkları tutarlı tavır ve siyasetlerle açmak, bireysel çıkarlar yerine milletin çıkarlarını hesap etmek halkına karşı sorumluluk alan aydının önceliğidir.

Elazığ depreminde milletimiz tek yürek halde seferber olmuşken emperyalizme karşı savaşan devlete türlü provokasyonlarla saldıran bu odaklar isteyerek ya da istemeden emperyalizmin borazanlığına soyunmuşlardır. Bugünün ilericileri, devleti ve Mehmetçiği hedef alanların karşısında bulunur. Bütün olaylara muhalefet etme heyecanıyla değil Türkiye’ye ve milletimize nasıl fayda getireceğini düşünerek yaklaşırlar. Olayları klavye başında provoke etmek yerine aynı TGB Deprem Komitesinin yaptığı gibi milletin yararına harekete geçerler. Milletimiz bu bozgunculara gerekli cevabı verecek ve bu zorlu zamanlardan elbette birleşerek çıkacaktır.

Serkan Çetinkaya

TGB İzmir İl Başkan Yardımcısı

tgb.gen.tr

Elazığ’da 24 Ocak günü 6.8 büyüklüğünde yaşanılan deprem tüm Türkiye’yi derinden etkiledi. Öyle ki Türkiye’nin kalbi 6 gündür Elazığ ile birlikte çarpıyor. Depremin yaralarını hep birlikte sarmak için seferber olduk, ülkemizin dört bir yanından depremzedelere yardımlar ulaşıyor. Kızılay, UMKE, AFAD, AKUT gibi ekiplerimiz canla başla daha fazla insanı kurtarmak için çırpınıyor. Deprem bölgesinden gelen kötü haberler canımızı sıkıyor olsa da güzel haberler biraz olsun gönlümüzü ferahlatıyor. Kaybettiğimiz insanlarımızın yakınlarına baş sağlığı diliyor, yaralılarımıza acil şifalar diliyoruz. Tüm bu yaşananların yanında bir de depremden farklı tahribatlar yaratmaya çalışanlara da şahit oluyoruz. İnsanların canlarını yitirdiği bu olayı kendilerine siyasi malzeme haline getiren bu kişilerin, sıcacık evlerinde oturup yazdığı satırlarla depremzedelerin dertlerini paylaştıkları bizlere tabii ki samimi gelmiyor.

Farklı Tahribatların Peşinde Koşmak

Bildiğiniz gibi Türkiye’de ne zaman bir olay yaşansa, ne zaman toplumun hassasiyetinin yükseleceği olaylar baş gösterse belli kişiler veya tüzel kişilikler bu durumları kendilerine fırsat olarak görürler. Ardından hemen Türkiye’nin birliğine zarar vermek ve devlete karşı güvensizlik ortamı yaratmak için geçerler klavyelerinin başına… Like ve RT almak amacıyla türlü safsatalarla çıkarlar meydana… Toplumun hassas olduğu konular kullanılmaya çok açıktır, bu provokatörler tarafından. Bol bol “adalet”, “özgürlük”, “demokrasi” gibi içi boşaltılmış kelimeler çıkabilir klavyelerinden.

Örnek vermek gerekirse Türkiye’de kadın sorunu önemli bir mesele ve daha geçtiğimiz haftalarda Las Tesis eylemleri gerçekleşti. Kadının özgürleşmesini ve toplumsal statü içerisinde yerini alması için sadece devlet ve erkek düşmanlığını pompalayan içi boş söylemlere hep beraber şahit olduk. Türkiye, bağımsızlığı yolunda Suriye’ye operasyonlar düzenlerken siyasiler tarafından devlete ve Mehmetçiğe karşı yapılan açıklamaları duyduk. ODTÜ’deki kavaklar için yaygara kopartan ve bozgunculuk yaratan PKK sevicilerinin, PKK’nın ormanları yakmasına sessiz kaldığını gördük. Türk yargısı FETÖ’nün üzerine giderken yargıya karşı güvensizlik yaratacak açıklamalara şahit olduk. Her toplumsal olayda halkı devlete karşı kin ve nefrete tahrik eden, olayları saptıran, olgulara göre değil saplantılara göre siyaset yapan siyasilerin toplumun zaaflarını nasıl malzeme haline getirdikleri açıktır.

Türkiye’nin elbette kadına şiddet, eğitim sisteminde bozukluk, ekonomik kriz, terör gibi birçok sorunu var. Biz sorunlarımız yokmuş algısı yaratma derdinde değiliz fakat sorunların çözümünün doğru yerlerde, doğru zamanda ve doğru eylemlerle aranmasını sağlamak hepimizin görevidir. Emperyalizm gerçeğini yok sayarak ya da kör muhalefet yaparak bu sorunların üstesinden gelemeyiz. Çözüm tıpkı Cumhuriyet döneminde olduğu gibi emperyalizme karşı bağımsızlık savaşı vermekten geçiyor. Emperyalizme karşı kazandığımız zafer Türkiye’nin bütün alanlarda önünü açacak biricik çözümdür. İçeride bozgunculuk yaparak, sınırda PKK ile çarpışan Mehmetçiği katil ilan ederek, Türkiye’nin komşularıyla ilişkileri geliştirmek adına attığı adımları hor görerek sürekli muhalefet etme yükümlülüğünü üstlenen bu kişiler neyi hedeflemektedir? Her yaşanılan olayın ardından devleti ‘katil’ olarak göstermeye çalışan bu zatı muhteremlerin derdi gerçekten Türkiye’nin geleceği midir?

Kendilerini “aydın” olarak tanımlayan bu zatı muhteremler, Elazığ’da yaşanan deprem sonrasında da milletimizin acılarını kendilerine fırsat bilerek, devlet düşmanlığını sistematik bir şekilde pompalamaya çalışıp belli provokasyonlarla halkımızı kışkırtmaya ve bölmeye çalıştılar. Korku salmak için başka depremin fotoğrafını mı kullanmadılar, devletin Elazığ’a yardım eli uzatmadığını mı yazmadılar, ‘Alevi köylerine yardım gitmiyor’ yaygaralarını mı koparmadılar, Kızılay bağışları ve deprem vergisi tartışmalarını açıp güvensizlik ortamı mı yaratmadılar, Kızılay Genel Başkanı Kerem Kınık’ı mı hedef göstermediler… Bu örnekleri arttırabiliriz fakat devlete karşı düşmanlık tohumları ekmeye çalışanları görmemiz ve kullanılan hassasiyetlerimizi anlamamız için bu örnekler yeterlidir bence.

Esas Sorumluluk Nedir?

Depremden saatler sonra vergileri tartışmaya açmak sizlere nasıl bir statü kazandırıyor? Depremde canla başla çalışan ekiplere moral vermek yerine onlara karşı güvensizlik yaratmak ne işinize yarıyor? Depremzedelere yardım götüreceğiniz yere oturduğunuz yerden sahte fotoğraflarla beğeni toplamaya çalışmak hangi vicdana sığıyor? Toplumu birleştirip depremin yaralarını hemen sarmak yerine Alevi-Sünni kışkırtması yapmayı mideleriniz nasıl kaldırıyor? Kendi kültürüne ve insanlığa yabancılaşan, bireysel çıkarlar için devletin başarısızlığının pususunda bekleyen, her toplumsal olaydan sonra devleti hedef gösteren bu kişiler gerçekten bağımsız Türkiye mücadelesine katkı sunabilir mi?

Cumhuriyet bizlere belli görev ve sorumluluklar yüklemiştir. Siyasetçiler ve aydınlar ise önce kendi halkına karşı sorumludurlar. Topluma önderlik etmek, toplumun önünü aldıkları tutarlı tavır ve siyasetlerle açmak, bireysel çıkarlar yerine milletin çıkarlarını hesap etmek halkına karşı sorumluluk alan aydının önceliğidir.

Elazığ depreminde milletimiz tek yürek halde seferber olmuşken emperyalizme karşı savaşan devlete türlü provokasyonlarla saldıran bu odaklar isteyerek ya da istemeden emperyalizmin borazanlığına soyunmuşlardır. Bugünün ilericileri, devleti ve Mehmetçiği hedef alanların karşısında bulunur. Bütün olaylara muhalefet etme heyecanıyla değil Türkiye’ye ve milletimize nasıl fayda getireceğini düşünerek yaklaşırlar. Olayları klavye başında provoke etmek yerine aynı TGB Deprem Komitesinin yaptığı gibi milletin yararına harekete geçerler. Milletimiz bu bozgunculara gerekli cevabı verecek ve bu zorlu zamanlardan elbette birleşerek çıkacaktır.

Serkan Çetinkaya

TGB İzmir İl Başkan Yardımcısı

tgb.gen.tr

Türk Milleti, 100 yılı aşkın bir süredir emperyalizme karşı savaşmakta ve bu savaş neticesinde önemli zaferler kazanmaktadır. Zaferlere tanık olan bu topraklar, bağrından nice yiğitler çıkarmış, nice kahramanlıklara sahne olmuştur. Milli Mücadele dönemimizde, kadın erkek, genç yaşlı, omuz omuza, yürek yüreğe savaşan milletimiz kahraman karakterini nice badireleri atlatarak kazanmıştır.

Milletimiz tarih boyunca çıkardığı yüzlerce kahraman ile bilinir. Mertlikle yiğitlikle ve cesaretle ilgili yüzlerce atasözüne sahip olmamızın sebebi de vatanı ve milleti için kendisini ateşe atmakta tereddüt etmeyen kişilerden gelir. Kimisi kendisini bu ateşe beye karşı adaleti savunarak atmıştır, kimisi kilolarca ağırlıktaki gülleyi tek başına topa sürerek, kimisi işgalciye karşı ilk kurşunu sıkarak. Ama yaptığı şey her ne olursa olsun birleştikleri nokta aynıdır bu insanların: Yaşadığı toplum için yapmak’. Türk milletinin vatanseverliği ve bağımsızlığına olan düşkünlüğü yakın gelecekte de birçoğunu önümüze çıkaracağından hiç şüphe etmiyoruz. 

MUHTAÇ OLDUĞUMUZ KUDRET DAMARLARIMIZDAKİ ASİL KANDA MEVCUT

Kahramanlıklarla dolu tarihimiz beraberinde daha nicelerini de doğuracaktır elbet. Mustafa Kemal de ‘’muhtaç olduğunuz kudret damarlarınızdaki asil kanda mevcuttur’’ sözünü bu topraklarda, milletimizin daha nice kahramanlar yaratacağından emin olarak söylemiştir. Nitekim öyle de olmuştur. Yakın tarihimize baktığımız zaman yaptığı yiğitlikleriyle bizlere örnek olan, ağızdan ağıza anlatılagelmiş, bazen filmlere konu olmuş, bazen üzerine türküler ağıtlar tutturulmuş binlercesine rastlarız. Hasan Tahsinler, Kara Fatmalar, Mustafa Fehmi Kubilaylar, Gaffar Okanlar, Muhyettin Öksünler… Hayatını vatanının bağımsız geleceği için gözünü kırpmadan verebilecek büyük yiğitleri bugün de yaratmaya devam ediyor Anadolu…

BUGÜNÜN KAHRAMANLARI

Bugünün kahramanlarını da elbette bugünün yaşanmışlıkları, bugünün şartları belirliyor. ABD emperyalizmiyle savaş halinde olduğumuz bu dönemde, toplumumuz yine kendi kahramanlarını yaratıyor. Bu kahramanlar da kendi canını feda etmekle kalmamış; Türkiye’de patlatılmak istenen onlarca bombaya engel olmuş, bölücü terör örgütünü hendeklere gömmüş, Suriye’nin kuzeyinde yapılan bağımsızlık savaşımızın önünü açmıştır. Yani Türkiye’nin bağımsızlık savaşına hız katmış, hatta ABD’nin Suriye’den çekilme kararını doğrudan etkileyen unsurlardan olmuşlardır.

Bundan yaklaşık 90 yıl önce Cumhuriyet devrimlerine karşı ve İngiliz destekli gerici ayaklanmayı bastırmak için hayatını ortaya koyan Kubilay’ın azmi ve cesareti; bugünde bölücü terör örgütünün hain saldırısında şehit düşen, göğsünü milletine siper eden Fethi Sekin’de vücut buluyor. Her iki kahraman da emperyalizme karşı Cumhuriyet devrimlerini ve vatanını savunmuş, onun için can vermiştir. Kubilayların, Fethi Sekinlerin kararlılığı ve cesareti bu topraklarda hüküm sürmeye devam ettikçe ABD emperyalizmi yenilmeye mahkum olacaktır. 

Fethi Sekin şüphesiz kahramanlığın bugünkü sembolüdür. O da istiklal ve Cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşmüş, canlı bombanın üzerine korkusuzca yürümüş, mermisi bitene kadar çarpışmıştır. İçinde bulunduğu vaziyetin imkan ve şeraitini hiç düşünmemiştir. Bu kahramanlığıyla kim bilir kaç çocuğu anasız babasız kalmaktan kurtarmış, kaç öğrencinin evine barkına sağ salim dönmesini sağlamış, kaç anne babanın evlat acısı yaşamasını önlemiştir. Vatanı ve milleti için gözünü bile kırpmadan atmıştır o ateşe kendisini. Elbette yaptıkları ve büyük cesareti sayesinde tarih onun adını da altın harflerle yazacaktır.

Türk Gençliği olarak başta Atamıza olmak üzere, bu topraklar için canını vermiş bütün kahramanlara sözümüz olsun; vatan ve bağımsızlık kavgamızda en az Fethi Sekin ağabeyimiz kadar cesur olacak, onun gibi son kurşunumuz kalıncaya kadar mücadeleye devam edeceğiz.  

Şehit düşüşünün 2. Yılında kahraman polisimiz Fethi Sekin’i saygıyla anıyor, onu mücadelemizde büyütüyoruz.

Serkan Çetinkaya

TGB İzmir İl Başkan Yardımcısı

tgb.gen.tr

Türk Milleti, 100 yılı aşkın bir süredir emperyalizme karşı savaşmakta ve bu savaş neticesinde önemli zaferler kazanmaktadır. Zaferlere tanık olan bu topraklar, bağrından nice yiğitler çıkarmış, nice kahramanlıklara sahne olmuştur. Milli Mücadele dönemimizde, kadın erkek, genç yaşlı, omuz omuza, yürek yüreğe savaşan milletimiz kahraman karakterini nice badireleri atlatarak kazanmıştır.

Milletimiz tarih boyunca çıkardığı yüzlerce kahraman ile bilinir. Mertlikle yiğitlikle ve cesaretle ilgili yüzlerce atasözüne sahip olmamızın sebebi de vatanı ve milleti için kendisini ateşe atmakta tereddüt etmeyen kişilerden gelir. Kimisi kendisini bu ateşe beye karşı adaleti savunarak atmıştır, kimisi kilolarca ağırlıktaki gülleyi tek başına topa sürerek, kimisi işgalciye karşı ilk kurşunu sıkarak. Ama yaptığı şey her ne olursa olsun birleştikleri nokta aynıdır bu insanların: Yaşadığı toplum için yapmak’. Türk milletinin vatanseverliği ve bağımsızlığına olan düşkünlüğü yakın gelecekte de birçoğunu önümüze çıkaracağından hiç şüphe etmiyoruz. 

MUHTAÇ OLDUĞUMUZ KUDRET DAMARLARIMIZDAKİ ASİL KANDA MEVCUT

Kahramanlıklarla dolu tarihimiz beraberinde daha nicelerini de doğuracaktır elbet. Mustafa Kemal de ‘’muhtaç olduğunuz kudret damarlarınızdaki asil kanda mevcuttur’’ sözünü bu topraklarda, milletimizin daha nice kahramanlar yaratacağından emin olarak söylemiştir. Nitekim öyle de olmuştur. Yakın tarihimize baktığımız zaman yaptığı yiğitlikleriyle bizlere örnek olan, ağızdan ağıza anlatılagelmiş, bazen filmlere konu olmuş, bazen üzerine türküler ağıtlar tutturulmuş binlercesine rastlarız. Hasan Tahsinler, Kara Fatmalar, Mustafa Fehmi Kubilaylar, Gaffar Okanlar, Muhyettin Öksünler… Hayatını vatanının bağımsız geleceği için gözünü kırpmadan verebilecek büyük yiğitleri bugün de yaratmaya devam ediyor Anadolu…

BUGÜNÜN KAHRAMANLARI

Bugünün kahramanlarını da elbette bugünün yaşanmışlıkları, bugünün şartları belirliyor. ABD emperyalizmiyle savaş halinde olduğumuz bu dönemde, toplumumuz yine kendi kahramanlarını yaratıyor. Bu kahramanlar da kendi canını feda etmekle kalmamış; Türkiye’de patlatılmak istenen onlarca bombaya engel olmuş, bölücü terör örgütünü hendeklere gömmüş, Suriye’nin kuzeyinde yapılan bağımsızlık savaşımızın önünü açmıştır. Yani Türkiye’nin bağımsızlık savaşına hız katmış, hatta ABD’nin Suriye’den çekilme kararını doğrudan etkileyen unsurlardan olmuşlardır.

Bundan yaklaşık 90 yıl önce Cumhuriyet devrimlerine karşı ve İngiliz destekli gerici ayaklanmayı bastırmak için hayatını ortaya koyan Kubilay’ın azmi ve cesareti; bugünde bölücü terör örgütünün hain saldırısında şehit düşen, göğsünü milletine siper eden Fethi Sekin’de vücut buluyor. Her iki kahraman da emperyalizme karşı Cumhuriyet devrimlerini ve vatanını savunmuş, onun için can vermiştir. Kubilayların, Fethi Sekinlerin kararlılığı ve cesareti bu topraklarda hüküm sürmeye devam ettikçe ABD emperyalizmi yenilmeye mahkum olacaktır. 

Fethi Sekin şüphesiz kahramanlığın bugünkü sembolüdür. O da istiklal ve Cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşmüş, canlı bombanın üzerine korkusuzca yürümüş, mermisi bitene kadar çarpışmıştır. İçinde bulunduğu vaziyetin imkan ve şeraitini hiç düşünmemiştir. Bu kahramanlığıyla kim bilir kaç çocuğu anasız babasız kalmaktan kurtarmış, kaç öğrencinin evine barkına sağ salim dönmesini sağlamış, kaç anne babanın evlat acısı yaşamasını önlemiştir. Vatanı ve milleti için gözünü bile kırpmadan atmıştır o ateşe kendisini. Elbette yaptıkları ve büyük cesareti sayesinde tarih onun adını da altın harflerle yazacaktır.

Türk Gençliği olarak başta Atamıza olmak üzere, bu topraklar için canını vermiş bütün kahramanlara sözümüz olsun; vatan ve bağımsızlık kavgamızda en az Fethi Sekin ağabeyimiz kadar cesur olacak, onun gibi son kurşunumuz kalıncaya kadar mücadeleye devam edeceğiz.  

Şehit düşüşünün 2. Yılında kahraman polisimiz Fethi Sekin’i saygıyla anıyor, onu mücadelemizde büyütüyoruz.

Serkan Çetinkaya

TGB İzmir İl Başkan Yardımcısı

tgb.gen.tr